ss

Monday, April 30, 2012

விவசாயம் ( 6 )



பூச்சிக்கொல்லி 

நாம் பயிர்களுக்குத் தெளிக்கும் பூச்சிக் கொல்லிகளால் உண்ணும் உணவும் குடிக்கும் நீரும், காற்றும் மாசடைவதாக மட்டும் நினைத்தால் அது தவறாகும்.

பயிர்களுக்கு வரும் நோய்களுக்கு என்ன காரணம் என்று ஆராயப்படுகிறது. கடைசியில் குறிப்பிட்ட வகைநோய்க்குக் குறிப்பிட்ட வகை நுண்கிருமிகள் அல்லது புழுப் பூச்சிகள் என்று கண்டறியப்படுகிறது. அதேபோல ஒவ்வொரு நோய்க்கும் ஒவ்வொரு வகையான நுண்ணுயிர் இனங்கள் காரணம் எனக் கண்டறியப்படுகிறது. அவற்றைக் கொல்வதற்காக பூச்சிக்கொல்லிகள் தெளிக்கப் படுகிறது. 

பொதுவாக குற்றம் செயபவர்களைத்தான் தண்டிப்போம். தண்டிக்க வேண்டும். ஆனால் இந்தப் பூச்சி விஷயத்தில் மட்டும் குற்றவாளிகளைவிட அடுத்தவர்களை அதிகமாகத் தண்டிப்போம்.

ஆம்! தீங்கு விளைவிக்கும் பூச்சிகளுக்காகத் தெளிக்கப்படும் பூச்சிக்கொல்லிகளால் பயிர்களுக்கு நன்மை விளைவிக்கும் பூச்சிகளும் சேர்ந்து கொல்லப்படுகிறது. 

அதாவது சில நோய்களை உருவாக்கும் பூச்சியினங்களை அழித்து பயிர்களுக்கு நன்மைவிளைவிக்கும் பூச்சி இனங்களும் உள்ளன.

நாம் சில வகைப் பூச்சிகளை அழிக்கத் தெளிக்கும் பூச்சிக் கொல்லிகள் நன்மை செய்யும் பூச்சி இனங்களையும் சேர்த்துக் கொல்கின்றன.

அதனால் தீங்கு விளைவிக்கும்  நோய்க் கிருமிகள் தடையின்றி வளர்கின்றன. 

இப்படியாக ஒவ்வொரு நோய்க்கிருமிகளைக் கொல்ல தெளிக்கப்படும் நஞ்சுகளால் நன்மை செய்யும் உயிரிகள் அளவின்றிக் கொல்லப்படுவதால் பயிர்களின் உண்மையான எதிரிகளுக்கு எதிரிகளே இல்லாமல் போய்விட்டன. 

அதே சமயம் தொடர்ந்து நஞ்சுகளையே பயன்படுத்துவதால் அதனால் கொல்லப்படும் தீய உயிரிகளுக்குக்கூட எதிர்ப்புசக்தி அதிகரித்துவிடுகிறது. 

அதனால் பயிர்களை நோயாகத் தாக்கும் பூச்சியினங்கள் இயற்கை எதிரிகளும் இல்லாமல் பூச்சிகொல்லிகளுக்கும் அழியாமல் பயிர்களை நாசம் செய்து விவசாயியை வாட்டி வதைப்பது தங்குதடை இல்லாமல் நடக்கிறது. 

இப்படியொரு விஷ வட்டத்தில் மாட்டிக்கொண்டு விவசாயம் விழிபிதுங்கி நிற்கிறது!. 

சுற்றுச் சூழலையும் கெடுத்து விவசாயத்தையும் மீளாத் துயரில் தள்ளி வெற்றிநடைபோடுகிறது நமது வேளாண் அறிவியல்!




வானியலும் சோதிடமும் ( 1 )



வானியலும் சோதிடமும்

நாம் வாழுமிடம் இந்தப் பூமியாக இருந்தாலும் அந்தப் பூமியும் எல்லையற்ற வானின் ஒரு பகுதிதான் என்பது அறிவுத்திறன் மிக்கோருக்குத் தெரியும்.

எல்லையற்ற அண்டவெளியில் பெருவெடிப்பன் மூலம் ஒரு புள்ளியில் இருந்து வெடித்துச் சிதறி எல்லாத் திக்குகளிலும் விரிவடைந்துகொண்டிருக்கும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் எல்லையையே இன்னும் யூகிக்க முடியவில்லை. 

மனித அறிவுக்கும் ஆராய்ச்சிக்கும் எட்டிய வரையான எல்லையில் காணும் அனைத்தின் இயக்கங்களையும் வரையறுத்து அதன் அடிப்படையில் ஆய்வின் மூலம் உறுதிசெய்யப்படுபவற்றை அறிவியல் கோட்பாடுகளாகக்கொண்டு இன்னும் மனித அறிவால் அறியமுடியாத பலவிஷயங்களைப் புரிந்துகொண்டு முன்னேற முயன்று கொண்டு உள்ளோம்.

அதே நேரத்தில் மனிதனின் அறிவுக்கும் ஆய்வுக்கும் இணையாகவே ஆய்வு செய்யப்படாமலேயே ஆரம்ப அறிவைக்கொண்டு இப்படித்தான் என்று யூகித்துச் சொல்லப்பட்ட சில விஷயங்களையும் உண்மை என்று நம்பும் மக்கள் கூட்டமும் என்னாளும் இருந்துகொண்டுதான் வந்துள்ளது. அதுதான் மக்களில் பெரும்பான்மையாகவும் இருந்துவந்துள்ளது. இப்போதும் வலிமையாக இருக்கிறது. 

அவர்கள் அறிவியல் சிந்தனை வளரவளர தங்களின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய தத்துவ விளக்கங்களை மாற்றிவந்த வண்ணமே உள்ளனர். அதுமட்டுமல்ல அறிவியல் சிந்தனைகளுக்கு அடிப்படை அல்லது அதைவிட நம்பகமானதும் அறிவியலுக்கு மூலமானதும் தங்களின் அடிப்படை இல்லாத நம்பிக்கையே என்று வாதித்து வந்தனர் இன்றும் வாதித்து வருகின்றனர்.

அதில் ஒன்றுதான் வானஇயலுக்கும் மனித வாழ்வுக்கும் உள்ள தொடர்பு என்பது.

பூமிக்கு வெளியே தோன்றும் வான்காட்சிக்கும் மனித வாழ்வில் நேரும் சம்பவங்களுக்கும் நெருங்கிய பிரிக்கமுடியாத உறவு இருப்பதாக அடித்துச் சொல்கிறார்கள். இவர்களின் வாதத்துக்கு அடிப்படை ஆதாரமே அதை அப்படியே மக்கள் நம்புகிறார்கள், அப்படி நம்பும் மக்கள் பகுதி வலிமையான பெரும்பகுதி என்பதுதவிர வேறொன்றும் இல்லை.

வானத்தில் நாம் காணும் நட்சத்திரங்களும் நட்சத்திரக்கூட்டங்களும் கோள்களும் அவற்றுக்கும் நமது பூமியில் வாழும் உயிர்களுக்கும் அதிலும் மனித உயிர்களுக்கும் நிறையத் தொடர்பு இருக்கிறது என்கிறார்கள்.

 அவற்றின் இயக்கங்களும் நிலை மாற்றங்களும் ஒவ்வொரு மனித உயிரும் பிறந்த நேரத்தை அடிப்பைடயாகக்கொண்டு அவர்களின் வாழ்க்கையில் விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது என்று அடித்துக்கூறுகிறார்கள்.

அதற்கு ஆதாரம் என்னவென்றால் முன்னோர்கள் அல்லது அவர்களுள் பேர் பெற்ற சிலரின் பெயரைச் சொல்கிறார்களே தவிர நடைமுறை வாழ்வில் காணும் அனுபவங்களை ஆதாரமாக முன்வைப்பதில்லை.

ஆனால் இவர்கள் நவீன அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளால் கிடைக்கும் அனைத்து வசதிகளையும் அனுபவித்துக்கொண்டே அதன்வழி வெளிப்படும் தத்துவங்களைமட்டும் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. 

ஒரு வேலையாக வெளியே போகும்போது ஒரு நரி குறுக்கே வந்தால் நல்லது முயலோ விதவைப் பெண்ணோ குறுக்கே வந்தால் அது தப்பு. போகும் காரியம் விளங்காது. 

வெள்ளிக்கிழமை ஆண்குழந்தை பிறந்தால் கெட்டது பெண்குழந்தை பிறந்தால் நல்லது.

வெள்ளிக்கிழமை பிறருக்குப் பணம் கொடுத்தால் கெட்டது. பிறந்த வீட்டுக்கு வரும் பெண் புகுந்த வீட்டுக்குப்போனால் கெட்டது.

பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது நாய் தன் உடலைக்குலுக்கினால் நல்லது. யாராவது தும்மினால் கெட்டது. 

பல்லி தலைமேல் விழுந்தாலோ அதன் சத்தம்  சூரியன் இருக்கும் திசையில் கேட்டாலோ கேடுவரும். எதிர்த் திசையில் கேட்டால் நல்லது நடக்கும்.

இறக்கைகள் வெட்டப்பட்டுப் பழக்கப்படும் கிளி ஏற்கனவே எழுதப்பட்டிருக்கும் அட்டையை எடுத்துக்கொடுத்தால் அதில் கண்டுள்ளபடி நடக்கும். குடு குடுப்பைக்காரன் எந்தவீட்டுப்பக்கம் நின்று ஐயோங்கிற சப்தம் கேட்பதாகச் சொல்கிறானோ அந்த வீட்டில் கேடு நடக்கும் அவனுக்கு வேண்டியதைக் கொடுத்துவிட்டால் அப்படி நடக்காது.

இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கைகளுக்கும் ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போது இன்னராசியில் இன்ன நட்சத்திரம் அல்லது இன்ன கிரகம் தனித்தோ வேறு சிலவற்றுடன் சேர்ந்தோ அல்லது பிரிந்தோ இருந்தால் அந்தக் குழந்தையின் வாழ்க்கையில் இன்னதெல்லாம் விழையும் என்று நம்புவதற்கும் என்ன வேறுபாடு?

அப்படியெல்லாம் விளையும் என்று எந்தச் சோதனையின் மூலம் நிரூபிக்கப்பட்டது?

பெரியவர்கள் சொன்னார்கள் நம்பினார்கள் என்று சொன்னால் பெரியவர்கள் சொன்ன அத்தனையையும் நம்பி எல்லாவற்றிலும் அவர்கள் சொல்படிதான் நடந்துகொண்டு உள்ளோமா?

இவ்வளவு நவின கணினி யுகத்தில் வாழ்ந்துவரும் நம்மால்கூட முடியாத நிகழ்வுகளை அவர்கள் எப்படிக் கண்டறிந்திருக்கமுடியும்? அவர்கள் அந்தக்காலத்தில் கற்ற அறிவில் இருந்தும் நேர்ந்த நிகழ்வுகளிலிருந்தும் சில நம்பிக்கைகளை சொல்லியிருப்பார்கள். அது எப்படி எல்லாக்காலத்துக்கும் பொருந்தும். 

எல்லாக்காலத்து;ககும் பொருந்தக்கூடிய வரையறுக்கப்பட்ட என்றென்றும் நிரூபிக்கப்படக்கூடிய கருத்துக்கள்தான் நிரந்தரமாக நிலவமுடியும் பொருத்தமில்லாதவை காலவெள்ளத்தில் கரைந்துவிடும்.

அப்படியிருக்க நிரூபிக்கமுடியாத காலவெள்ளத்தில் கரைந்துபோகவேண்டியவ வழக்குகளையெல்லாம் பிடித்துத் தொங்கிக்கொண்டிருப்பது எதனால்? 

வேறொன்றும் ரகசியம் இல்லை. அந்த நம்பிக்கைகளைக் கொண்டு நிறையப்பேர் வாழ்க்கை செழிப்பாகப் போய்க்கொண்டிருப்பதுதான்.

அப்படியில்லாவிட்டால் அந்த நம்பிக்கைகள் வெறும் நம்பிக்கைகள் அல்ல உண்மைகள்தான் என நீரூபிக்க முயலவேண்டும்.

சரி! அப்படி கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும் ராசிகளும் மனித வாழ்வில் பிரதிபலிக்குமென்றால் மனித நாகரிகமே தோன்றாமல் காட்டுமிராண்டிக்காலத்தில் அவை எந்த வகையில் பாதித்துக்கொண்டிருந்தன?  இப்போது சொல்லப்படும் பலாபலன்கள் எல்லாம் அப்போதும் நடந்திருக்கவேண்டுமல்லவா? அது எப்படி சாத்தியம்?

சரி வானவெளியில் நடக்கும் அனைத்து அசைவுகளும் இயக்கங்களும்    பூமியில் உயிர்களும் மனிதனும் தோன்றுவதற்கு முன்பிருந்தே நடந்துகொண்டுதானே இருக்கின்றன?

அப்போதெல்லாம் அவை எந்த உயிர்களைப் பாதித்தன?

நாம் அறிந்த வான எல்லை மிகவும் குறுகியது. அறிந்ததைவிட அறியாததும் அறியமுடியாததுமான வான் எல்லை கோடானுகோடி மடங்கு அதிகம். அப்படியிருக்க அதன் ஒரு சின்னஞ்சிறு பகுதியான நமது வெறுங் கண்களுக்குத் தெரியும் கிரக நட்சத்திரங்கள் மட்டும் இவ்வளவையும் செய்யுமென்றால் தெரியாத அதைவிடப் பிரம்மாண்டமான அண்டவெளி சங்கதிகள் எல்லாம் ஏன் நமது வாழ்வில் குறுக்கிடுவது இல்லை?

சரி நமக்குக் கண்களுக்குத்தெரியும் கோள்கள் வெறும் ஐந்தாக இருக்க அத்தோடு பூமியைச் சேர்க்காமல் விட்டுவிட்டு சூரியனையும் சந்திரனையும் கிரகங்களாகச் சேர்த்துக் கொண்டது ஏன்? அத்தோடு ராகு கேது என்று இல்லாத இரண்டையும் சேர்த்து ஒன்பதாகச்சொல்வது எந்த அறிவுக்குப் பொருந்தும்? அவை நான்கும் கிரகங்களா? ஆய்வின் மூலம் ஒன்பது கிரகங்கள் அறியப்பட்டபோது நமது சோதிடர்கள் ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்னாலேயே ஒன்பது கிரகங்களைக் கண்டறிந்து விட்டார்கள் என்று வெட்கமின்றி அறியாத மக்களை நம்பவைத்தது என்னநியாயம்? விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்த கிரகங்களும் நமது சோதிடர்கள் சொன்ன கிரகங்களும் ஒன்றா? அறியா மக்களை நம்பவைக்க என்னென்ன தில்லுமுல்லுகள் எல்லாம் செய்யப்பட்டுள்ளன!

புவியை மையமாகக்கொண்டு வான்வெளியை அடையாளப்படுத்திவந்த காலத்தில் அறிந்ததையும் அறியாத கற்பனைகளையும் கொண்டு புனையப்பட்ட சோதிடசாஸ்திரத்தை காக்கைக்கூட்டில் குயில் முட்டையிட்டகதையாக வானஇயலோடு சேர்த்து வியாக்கியானப்படுத்தி மக்களை நம்பவைத்து வந்திருக்கிறார்கள். இன்று புவிமையக் கோட்பாடே பொய் என்று நிரூபிக்கப்ட்டபின்னும் சூரியமையக் கோட்பாடுதான் சரி என்று நிரூபிக்கப்பட்டபின்னால் நூற்றுக்கண்ககான ஆண்டுகள் பழைய பொய்யையே சொல்லி மக்களை நம்பவைத்து வந்தது எவ்வளவு பெரிய வரலாற்றுத் துரோகம் என்று சிந்திப்பதற்குப் பதிலாக இன்னும் அதை மெய்ப்பிக்கத் துடித்துக்கொண்டிருக்கும் சுயநலத்தையும் நம்பும் அறியாமையையும் என்னவென்பது?

இன்றளவும் ஒரு பொய்யை மக்களும் நிறையப் படித்தவர்கள்கூட நம்பும் ஒரு கொடுமை நடந்துகொண்டுள்ளது. அது என்னவென்றால் வெளிவரும் பஞ்சாங்கங்களில் உள்ள வானவியல் கணிதங்கள் எல்லாம் சோதிடர்களின் மூளையில் உதித்த விஷயங்களாக நம்பிக் கொண்டிருப்பதுதான்! அந்தப் பஞ்சாங்கங்களை எழுதிச் சம்பாதித்துக் கொண்டுள்ளவர்களை வெறும் கையுடன் உட்காரவைத்து அடுத்த வருடப் பஞ்சாங்கத்தை எழுதச் சொன்னால் அல்லது எந்தெந்த நாட்களில் கிரகணங்கள் வருகிறது என்று எழுதிக்கொடுக்கச்சொன்னால் அவர்களால் முடியுமா? முடியாது. காரணம் வானவியல் கண்டுபிடிப்புகளையும் வானியல் அறிஞர்கள் கணக்கிட்ட நேரக் கணக்குகளையும்  எடுத்து இவர்களின் சரக்குகளுடன் சேர்த்துக்கொண்டதுமல்லாமல் அந்தக் கண்டுபிடிப்புகளையே இவர்களைப்போன்ற சோதிடர்களின் கண்டுபிடிப்புகளாகச் சொல்லி இன்றளவும் எமாற்றி வருகிறார்கள்.

போகட்டும் மனித நாகரிகம் உச்சத்தில் இருக்;கும் இந்தக் காலத்தில்கூட இதை நம்புகிறார்கள் என்பது ஒருபுறம் இருக்கட்டும் இந்த சோதிடத்தை உலகில் உள்ள அனைவரும் நம்புகிறார்களா? ஏன் நம்புவதில்லை? ஏன் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் ஒவ்வொருவிதமாக நடைமுறைக்குப் பொருந்தாத மூடநம்பிக்கைகளை இப்படி ஒவ்வொரு வடிவத்தில் அந்தந்தப் பகுதி மக்களுக்குத் தகுந்த விதத்தில் சொல்லி அறியாமையைப் பயன்படுத்தித் தவறுகளை நிலைநாட்ட வேண்டும்?

சில சுயநல சக்திகளின் தேவை என்பதைத் தவிர வேறு நியாயமான காரணம் எதுவும் இல்லைதானே!

சாம்பலுக்காக வீட்டை எரிப்பதுபோல் சிலரது வாழ்க்கைக்கு இத்தகைய மூடநம்பிக்கைகள் பயனள்ளவையாக இருப்பதால் மக்களை என்றென்றும் அதைக்கொண்டே கட்டிவைத்து அறியாமை இருளில் என்றென்றும் மூழ்கடித்துக்கொண்டு உள்ளார்கள். 

இவர்களுக்கு எல்லாம் வல்ல இறைவனோ பரம்பொருளோ ஆன்மிகமோ எல்லாம் ஒரு பொருட்டே அல்ல. அதன் பெயரைச் சொல்லிக்கொண்டே அதனை மக்களிடம் காட்டிக்கொண்டே மக்களை எமாற்றுகிறார்கள். அவ்வளவே!

அது ஆன்மிகத்துக்கும் இறைநம்பிக்கைக்கும் சுத்த அறிவிற்கும் இயக்க விதிகளுக்கும் முழுக்கமுழுக்க எதிரான செயலே ஆகும்!


Saturday, April 28, 2012

யோகக்கலை (1)


மூச்சுப் பயிற்சி


மூச்சுப்பயிற்சி என்றாலே அது ஒரு சிக்கலான விஷயம் என்பதுபோல நினைக்க வேண்டியதாக இருக்கிறது.

காரணம் அது சம்பந்தமாக விதிக்கப்படும் அல்லது சொல்லப்படும் பயிற்சி முறைகளே!

எதற்காக மூச்சுப்பயிற்சி செய்கிறோம்? சுவாசத்தை சிரமமில்லாமல் எளிதாக்குவதற்கு. 

எதற்காக சுவாசத்தை எளிதாக்கவேண்டும்? அப்போதுதான் நிறையக் காற்றை உள்ளிளுக்கவும் வெளிவிடவும் முடியும்.

எதற்காக நிறையக்காற்றை உள்ளிளுக்கவும் வெளிவிடவும் வேண்டும்?
அப்போதான் உள்ளிழுக்கப்படும் காற்றில் பிராணவாயு கூடுதலாக இருக்கும். 

எதற்காகப் பிராணவாயு கூடுதலாக இருக்கவேண்டும்? அப்போதுதான் இதயத்திலிருந்து சுத்திகரிப்புக்காக நுரையீரலுக்கு வரும் ரத்தம் உடனுக்குடன் பிராணவாயுமூலம் சுத்திகரிப்பு செய்யப்பட்டு தடையில்லாமல் மீண்டும் இதயத்துக்கும் அதைத் தொடர்ந்து உடல் முழுவதும் வேகமாக எடுத்துச் செல்லப்படும்.

அப்படி வேகமாக எடுத்துச் செல்லாவிட்டால் என்ன ஆகும்? அதற்காகக் காத்திருக்கும் உடல் கட்டமைப்புகளில் இருக்கும் உட்கூறுகள் தங்களின் இயக்கத்துக்குத் தேவை யான சுத்த ரத்தம் உடன் கிடைக்காத நிலையில் திணறவேண்டி வரும்.

அது சரிப்படுமா? சாதரணமாகவே திணறல் ஏற்பட்டால் கடுமையாக உழைக்கும்போது, விளையாடும்போது, ஒடும்போது, படி ஏறும்போதெல்லாம் அதிகசக்தி தேவைப்படுவதால் அதிக ரத்த ஒட்டம் தேவைப்படுமே அதற்கு என்ன செய்வது?

அதற்குத்தான் பயிற்சியின்மூலம் நிறையக் காற்றை உள்ளிழுக்கவும் அதை நுரையீரலில் வைத்து சுத்திகரித்து உடனுக்குடன் தேவைக்குப் பற்றாக்குறை ஏற்படாமல் அனுப்பப் பயிற்சி மேற்கொள்வது.

அந்தப் பயிற்சியின்போது என்ன ஆகிறது?

சாதாரணமாக அதிகப்படியான வேலையோ விளையாட்டு, உடற்பயிற்சி போன்ற பழக்கமோ இல்லாதவர்களுக்கு நிறைய பிராணவாயு தேவைப்படாததால் காற்றிலிருந்து பிராணவாயுவைப் பிரித்தெடுக்கும் பணி நுரையீரலில் அதிகமாக நடக்காததால் அந்தப் பணி நடப்பதற்கான நுண்ணறைகள் குறைவான அளவே இயங்கு நிலையில் இருக்கும். மற்றவை எல்லாம் சுருங்கியோ அல்லது வேறு சிலவற்றால் அடைபட்டோ இருக்கும்.

அந்த நிலையில் வழக்கத்துக்கு மாறாக கூடுதல் வேலை செய்தாலோ மாடிப்படிகள் ஏறினாலோ கொஞ்சதூரம் ஓடமுயன்றாலோ வேகமாக நடந்தால்கூட வியர்த்து விறுவிறுத்து மூச்சிரைக்க ஆரம்பித்துவிடும். காரணம் அந்த கூடுதல் வேலைக்குத் தேவையான அளவு கூடுதல் ரத்த சுத்திகரிப்புப் பணி நுரையீரலில் நடக்க முடியவில்லை என்பதுதான் காரணம். 

இப்போது ஏன் மூச்சுப்பயிற்சி அவசியம் என்பதை அறிந்து கொண்டோமல்லவா?

அதை எப்படிச் செய்வது? 

இந்த இடத்தில் ஒரு சிக்கல் உள்ளது. ஆதாவது இந்தத் துறையில் உள்ள யாராவது ஒருவரைக் கேட்டால் அவர் சொல்வதைப் பின்பற்றுவது அப்போதைக்கு எளிதாகத் தெரியும் ஆனால் பின்னால் அதைப் பெரும்பாலோர் செய்யமாட்டோம்.

காரணம் மூச்சுப்பயிற்சிக்கென்றே சொல்லப்பட்டிருக்கும் சில பல முறைகளைச் சொல்வார்.

நிச்சயம் பிராணாயாமத்தைச் சொல்வார். பிராணாயாமம் என்பது ராஜயோகம்  கற்றுக்கொள்பவர்கள் அதன் எட்டுப்படிகளில் நான்காவது படியாக பிராணாயாமம் என்னும் மூச்சுப் பயிற்சி வருகிறது. அதை அவர்கள் முழுமையாகப் பயின்றால்தான் அடுத்தடுத்த படிகள் வழியாக சமாதி நிலை என்னும் உச்ச நிலைக்குச் செல்ல முடியும். 

அதற்காக மூச்சை எப்படி இழுக்கவேண்டும், எப்படி விடவேண்டும், இரண்டு நாசிகளையும் மாற்றிமாற்றி எப்படிச் செய்யவேண்டும் உள்ளிளுப்பது, உள்ளே அடக்கி நிறுத்துவது, வெளியே விடுவது, வெளியில் நிறுத்துவது இப்படிப்பட்ட நிலைகளை எப்படிக் கையாள்வது, ஒவ்வொன்றுக்கும் எத்தனை வினாடிகள் எடுத்துக்கொள்வது, அந்த நேரத்தைப் படிப்படியாக எந்ந அளவு உயர்த்துவது போன்ற பலவிதமான முறைகளில் பயிற்சியைப் பெறவேண்டும்.

இதுவெல்லாம் சாதாரண வாழ்க்கை வாழ்பவருக்கு நடைமுறை சாத்தியமானது அல்ல. நிறையப் பேரைப் பார்க்கலாம். ஆயிரக்கணக்கில் பணம் கொடுத்து மூச்சுப் பயிற்சிக்குப் போவார்கள். போகும் வரை நான் யோகா வகுப்புக்குப் போகிறேன் என்று பெருமையாகச் சொல்வதைத் தவிர அதன்படி நடப்பவர் ஒரு சதவிகிதம்கூடப் பார்க்கமுடியாது.அதனால் என்ன பயன்?

ஆகையால் மூச்சுப் பயிற்சியால் என்ன பயனோ அதனைமட்டும் அடைவதற்காக நாம் சில எளிய முளைகளைக் கையாளலாம்.

ஆதாவது கீழே ஒரு விரிப்பின்மேல் சம்மணம் போட்டு அமர்ந்து கொண்டோ அல்லது பத்மாசனத்தில் அமர்ந்து கொண்டோ ஓரிரு நிமிடங்கள் ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு பயிற்சியைத் துவங்கவேண்டும். உடம்பை வளைக்காமல் நேராக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். உங்களுக்குப் பக்கத்தில் சுவற்றில் ஒரு கடிகாரம் இருப்பது நல்லது. கீழே தரையில் உட்கார முடியாதவர்கள் நாற்காலியில்கூட நேராக நிமிர்ந்து வசதியாக உட்கார்ந்து கொள்ளலாம்.

அதன்பின் ஒரு பத்துத் தடவை முடிந்த வரை காற்றை உள்ளிழுத்து மெதுவாக வெளிவிடவேண்டும். சுவாசம் சீரானதும் ஒவ்வொரு முறை மூச்சை உள்ளிழுக்கத் துவங்கும்போதும் சுவர்க்கடிகாரத்தில் ஒலிக்கும் வினாடிமுள் நகரும் சப்தத்தை எண்ணிக்கொள்ளவேண்டும்.

எத்தனை வினாடிகள் உள்ளிழுப்பதற்கு ஆகிறது என்று எண்ணிக்கொண்டு உள்ளிழுக்க முடியவில்லை என்றால் உடனே வெளிவிடத் துவங்க வேண்டும். வெளிவிடும் நேரம் எவ்வளவு என்பதையும் கணக்கிட்டுக்கொண்டு வெளிவிட முடியவில்லை என்றால் உடனே உள்ளிழுக்கவேண்டும். 

உள்ளிழுப்பதைவிட வெளிவிடுவதற்குக் கொஞ்சம் கூடுதல் நேரம் ஆகும். உள்ளிழுக்கும் நேரமும் வெளிவிடும் நேரமும் சேர்ந்ததுதான் ஒரு மூச்சுக்கான நேரம். 

ஒரே மாதிரி நேரக் கணக்கில் குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான மூச்சு விட்ட பின்பு மிகவும் எளிதாக இருந்தால் மூச்சின் நேரத்ததை எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு விநாடிகள் அதிகப்படுத்திக் கொள்ளலாம். அதை ஒரே நாளில் செய்யவேண்டிய அவசியம் இல்லை. மெதுவாக எப்போது முடியுமோ அப்போது உயர்த்திக் கொள்ளலாம். மூச்சுத் திணறாத அளவு எந்த அளவு வேண்டுமானாலும் நேரத்தைக் கூட்டிக்கொண்டே கொள்ளலாம். 

இந்தப் பயிற்சியின் காரணமாக நுரையீரலின் காற்றை உள்ளிழுக்கும் திறனும் அதன்மூலம் ரத்தத்தைச் சுத்திகரிக்கும் பணிக்காகப் பிராணவாயுவை அளிக்கும் திறனும்  அதிகரிக்கின்றது. காரணம் அதுவரை நுரையீரலின் திறக்காத அறைகளெல்லாம் திறக்கிறது. அங்கு இதற்கு முன் நடக்காத வேலைகள் எல்லாம் நடக்கிறது. அவ்வளவே!

இந்தப் பயிற்சிக்கு சடங்கு சம்பிரதாயங்கள் எல்லாம் தேவையில்லை. கெட்ட பழக்கங்கள் இல்லாமல் உடலைத் தூய்மையாக வைத்திருக்குமளவு இதன் பயன் கூடுதலாக இருக்கும். 

இந்தப் பயிற்சியினால் இதயத்துக்கும் ஓரளவு பயிற்சி கிடைக்கும். இரண்டுக்குமான பயிற்சியை அடுத்த கட்டுரையில் பார்ப்போம்.

Friday, April 27, 2012

கேள்வி பதில் ( i )

ஆர்குட்டிலும் பேஸ் புக்கிலும் நேரடியாகவும் என்னைப் பார்த்துக் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளும் அதற்கு நான் அளித்த பதில் களும் இதில் இடம்பெறுகின்றன.


பெருமையும் வருத்தமும் 

*ஒரு இந்தியனாக/ தமிழனாக நீங்கள் பெருமைப்பட்ட தருணம் எது..? வருத்தப்பட்ட தருணம் எது..??

பெருமைப்பட்டது மிகச் சிறந்த சிந்தனையாளர்கள் தோன்றிய நாடு என்பது. வருத்தப்பட்டது அத்தகைய சிந்தனைகள் உலகுக்குப் பயன்படும் வண்ணம் அறிவியலில் முன்னோடியாக விளங்கும் ஒரு நாடாக ஆக்குவதற்குப் பயன்பட வில்லையே என்பது.

தமிழ்நாட்டைப் பொருத்தவரை பெருமைப்பட்டது தமிழின் பாரம்பரியமும் அதை உருவாக்கிக் காத்த பெருமக்களும். 

வருத்தப்பட்ட தருணம் என்பது போயும் போயும் நாளைய வரலாறு காறித் துப்பப்போகும் இந்தக் காலகட்டத்தில் வாழ்ந்து தொலைக்கிறோம் என்பது!

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

கலாச்சாரம், மொழி, பண்பாடு என்று எந்த வகையிலும் ஒத்துவராத மாநிலங்களை
சார்ந்தவர்களை இந்தியர்கள் என்று சொல்லி ஒரு பிரிவினரின் உரிமையை பறிப்பது
என்ன நியாயம்?

எந்த வகையிலும் நியாயம் இல்லை! ஆனால் சொந்தக் கலாசாரத்தை மதிக்காத போக்கும் தனித்துவம் மிக்க மாநில மக்களின் நலன்களைப் பற்றி அக்கறையுள்ள தேசப்பற்றுமிக்கவர்கள் ஒரு அமைப்பாக இல்லாததும் மக்கள் நம்பிப் பின்னே அணிவகுக்கும் பெரும்பாலான முன்னோடிகள் நேர்மையற்ற அயோக்கியர்களாக இருப்பதும் மக்கள் தரம் பிரித்து பார்க்காதவர்களாக இருப்பதும் தனிநபர்களின் பின்னால் சலுகைகளை எதிர்பார்த்து ஓடும் அடிமைப் புத்தியும் தான் பிறர் மாநிலங்களின் உரிமைகளைப் பறிக்கக் காரணங்கள்.

இவை தவிர்க்கப்பட்டு மக்கள் சரியான திசையில் ஒன்று திரட்டப்பட்டிருந்தால் ஒன்று இந்த குறைகளற்ற ஒன்றுபட்ட நாடாக விளங்கும். அல்லது நம் விதியைத் நாமே தீர்மானிப்பவர்களாக இருந்திருப்போம். 

நீங்கள் விரும்புவது நியாயமே அதற்கான தகுதியை வளர்த்துக்கொள்ளாமல் அப்படி ஒன்று நடந்தால் அது எண்ணெய்ச் சட்டியில் இருந்து எரியும் நெருப்பில் குதித்தது போலவும் நாயிடம் தப்பி நரியிடம் அகப்பட்டதுபோல்தான் இருக்கும். 

உங்கள் நோக்கம் நிறைவேற நம்பகமான கொள்கையையும் திட்டத்தையும் சொன்னால் இந்த நிமிடமே நான் உங்களுடைய நோக்கத்தை முழுமனதுடன் ஆதரிக்கத் தயார்!

உணவே மருந்து ( 6 )




இதயமும் நுரையீரலும்

நமது உடலின் இரண்டு முக்கியப் பாகங்கள் இதயமும் நுரையீரலும் ஆகும். நாம் நலமுடன் வாழவேண்டுமானால் இவையிரண்டும் சரியாக இயங்க வேண்டும். இவற்றின் பணி என்ன என்பதை உள்ளபடியே தெரிந்துகொண்டால்தான் அவற்றைப் பராமரிக்க வேண்டிய அவசியம் முழுமையாகப் புரியும்.

நாம் உண்ணும் உணவு செரிக்கப்பட்டு அவை உடல் முழுவதும் கொண்டு செல்லப்பட்டு ஏற்கனவே இழந்த சக்தியை ஈடுசெய்யவும் செயல்பாட்டால் தேய்மானம் அடையும் உறுப்புக்கள் அவற்றை முன்போல் சரிசெய்து புதுப்பித்துக் கொள்ளவும் வேண்டும். 

அப்படி உடல் முழுவதும் முதலில் சத்துக்களும் பயன்பாட்டுக்குப் பின் அசுத்தங்களும்  பயணம் செய்யும் வாகனம் தான் ரத்தம். சுத்த ரத்தம் உடல் முழுவதும் சத்துக்களைக் கொண்டுசேர்க்கும் அதேநேரம் உடல் முழுவதும் பயன்பாட்டுக்குப்பின் சேரும் அசுத்தங்களை அந்தந்தக் கழிவு வெறியேற்றும் சுரப்பிகளுக்குக் கொண்டுபோய்ச் சேர்த்துவிட்டு சுத்திகரிக்கும் பணிக்காக சுத்திகரிப்பு மையமான நுரையீரலுக்கும் செல்லவேண்டும். அந்தச் சுழற்சிக்கான அழுத்தத்தைக் கொடுப்பதுதான் இதயத்தின் வேலை! 
ரத்தம் உடல் முழுவதும் பயணித்துவிட்டு மீண்டும் தன்னிடமே திரும்பும் வரைக்குமான அழுத்தத்தை உருவாக்கி ஒரு வினாடிகூட இடைவிடாமல் சாகும் வரை இயங்கும் ஒரு இயந்திரம்தான் இதயம்.

அதேபோல நுரையீரல் உடல் முழுவதும் இருந்து சுத்திகரிக்கும் பணிக்காக ரத்தக் குழாய்களின் மூலம் தன்னிடம் கொண்டுவரப்படும் அசுத்த ரத்தத்தை பிராணவாயுவைக் கொண்டு சுத்திகரித்து நல்ல ரத்தமாக மாற்றுகிறது. அதற்காக இடைவிடாமல் தொடர்ந்து இறுதிவரை வெளிக்காற்றை உள்ளிளுப்பதும் அதில் உள்ள பிராணவாயுவை எடுத்துக்கொண்டு கரியமிலவாயுவை வெளிவிடுவதுமான பணியை ஓயாமல் செய்கிறது.

இந்த இரண்டு உறுப்புகளின் பணியும் சிறப்பாகச் செயல்பட்டால் நாம் நலமுடன் வாழலாம். ஆனால் பெரும்பாலோர் இந்த உறுப்புக்களுக்கு வேண்டாத உணவுமுறை மற்றும் வேண்டாத பழக்கங்களால் தமக்குத் தாமே தீங்கு விளைவித்துக் கொள்கின்றனர்.

அதே நேரம் சிலர் உண்மையை உணர்ந்து தங்களின் இதயம் மற்றும் நரையீரல் நன்கு இயங்கினால்தான் ஆரோக்கியமாக வாழமுடியும் என்பதை உணர்ந்து அதற்கான வழிமுறைகளில் இறங்குகின்றனர். 

அதுதூன் உடற்பயிற்சியும் மூச்சுப் பயிற்சியும் ஆகும். அதன்மூலம் இதயமும் நுரையீரலும் நன்கு செயல்பட்டு உடல்நலன் மேம்படுகிறது.

எனவே நமது வாழ்வின் ஆரோக்கிய மேம்பாட்டுக்கான வழிகளில் உடற்பயிற்சியும் மூச்சுப் பயிற்சியும் முதலிடம் வகிக்கினறன.

எனது மொழி ( 17 )




இயற்கையின் பதிலடி


மனித இனம் இயற்கைக்கு எதிராக அனைத்தையும் செய்யும் . ஆனால் இயற்க்கைமட்டும் மனிதனை ஒன்றும் செய்யாமல் இயற்கையான கட்டுக்கோப்புடன் வைத்திருக்கும் என்பதுபோல் மனித நடவடிக்கை இருக்கிறது. இயற்கை நன்றிகொன்ற மனிதருக்குப் பூண்டற்றுப்போகும் வகையில் பதிலடி கொடுகிறது. 

இயற்கையின் பதிலடியில் இருந்து தப்பிக்கும் முயற்சி என்பது மூழ்கும் கப்பலில் மேல்தலத்துக்கு ஓடுவது போன்றுதான் இருக்கும்!





எனது மொழி ( 16 )


இன்பமும் துன்பமும்

ஏற்கனவே நம்மிடம் இருக்கும் உணர்வுகளுக்கு எதிர்ப்படும் சம்பவங்கள் அல்லது செய்திகள் உடன்பாடானதாக இருந்தால் அதை இன்பமாகவும் எதிர்மறையாக இருந்தால் அதைத் துன்பமாகவும் எடுத்துக்கொள்கிறோம்!

அவற்றின் தாக்கத்தின் அளவைப்பொறுத்தும் அதை சந்திக்கும் பண்பைப் பொறுத்தும் இன்பதுன்பங்களின் அளவு வேறுபடுகிறது! இதற்கு விதிவிலக்கு யாரும் இல்லை.


Thursday, April 26, 2012

ஆன்மிகத்தில் ஒரு புதுப் பாதை ( 5 )




ஆன்மிகத்தின் அவலம்

உலகமக்களால் ஏகமனதாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு விஷயம்தான் ஆன்மிகம்.

ஆன்மிகவாதிகள் என்றால் ஜீவாத்மா பரமாத்மா என்ற கோட்பாட்டின்படி அனைத்தும் இயங்குகிறது அனைத்தும் நடக்கிறது என்பதை உறுதியாக ஏற்றுக்கொண்டவர்கள்.

அத்தகைய பரமாத்மாவை உலகினைப்படைத்த இறைவனாக ஏற்றுக்கொண்டவர்கள். வாழும் உயிர்கள் மற்றும் புலப்படும் மற்றும் புலப்படாத அனைத்தும் அந்த இறைவனின் கிருபையால் உருவானவை என்பதை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள்.

அந்த இறைவன்தான் நம்மையெல்லாம் படைத்து நமது சுகதுக்கங்களுக்கெல்லாம் காரணமாக இருப்பவன் என்று நம்புபவர்கள்.


அவனன்றி ஓர் அணுவும் அசையாது என்பதில் ஆழமான நம்பிக்கை உள்ளவன். நல்லவரைக்காப்பதும் கெட்டவரைத் தண்டிப்பதும் அந்த இறைவன் செயல் என்று நம்புபவர்கள்.

வாழும் மனிதர் ஒவ்வொருவரும் பயபக்தியுடன் தொழவேண்டிய மகிமைவாய்ந்த சக்தி என்று நம்புபவன். அதற்காக எண்ணற்ற ஆலயங்களையும் வழிபாட்டுத் தலங்களையும் உருவாக்கி அவற்றை மையமாகக்கொண்டு வழிபாடு செய்வதும் ஆன்மிக உணர்வுகளை வளர்ப்பதும் என்ற சதாகாலமும் ஆன்மிகத்திருப்பணியில் ஈடுபாடு கொள்பவர்கள்;.

இதில் உள்ள மகா கொடுமை என்னவென்றால் மனச்சாட்சி உள்ளவர்கள் மறுக்க முடியாத உண்மை என்னவென்றால் இத்தகைய மகா வல்லமை படைத்த இறைவனுக்கு உலகில் எங்குமே ஆலயம் இல்லை என்பதுதான். அந்த இறைவனுக்காக ஒரு மதமோ ஒரு வேதமோ அல்லது வேத மந்திரங்களோ புனிதச் சடங்குகளோ வேண்டுதல்களோ உயிர்ப்பலியோ புனித யாத்திரைகளோ இல்லை என்பதுதான்.

அப்படியென்றால் எல்லாம்வல்ல இறைவனின்பெயரால் இவர்கள் என்னதான் செய்கிறார்கள்?

அந்த மகா இறைவனைக் கூறு கூறாக எண்ணற்ற கூறுகளாக்கி அந்த ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு பெயரிட்டு இதுதான் கடவுள் மற்றதெல்லாம் பிசாசுகள் என்று சொல்கிறார்கள். ஒரு குழற்தையைப் பலகூறுகளாக்கி ஒவ்வொரு கூறையும் இதுதான் என்னுடைய குழந்தை என்று சொல்வதற்கும் இதற்கும் என்னவேறுபாடு உள்ளது?

இறைவன் ஒருவன்தான் அனைத்தையும் படைத்தான் என்றால் அந்த இறைவனுக்குப் பல பெயர்கள் எதற்கு? 

இறைவன் ஒருவன்தான் இத்தனையுமாக இருந்து இத்தனையையும் ஆட்டிப்டைக்கிறான் என்றால் இத்தனை மதங்கள் எதற்கு?

இறைவனை அடையும் பாதையில் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகள்தான் புதுப்புதுத் தத்துவங்களும் மதங்களும் தோன்றியதற்கு அடிப்படைக்காரணம் என்றால் ஏற்கனவே இருக்கும் இறைத்தத்துவத்தில் சிர்திருத்தத்துக்கும் மாற்றத்துக்குமாகத்தான் முயன்றிருக்கவேண்டுமே தவிர புதுப்புது மதங்கள் தோன்றியதால் மக்கள் பிளவு பட்டதைத்தவிர இறைவன் இன்னார் என்று மக்கள் உணரமுடியாமல் குழப்பமும் குத்துவெட்டுமாக வாழ்ந்ததைத் தவிர வேறு என்ன பயன் கண்டார்கள்?

அன்பே கடவுள் என்று அனைத்து மதங்களும் ஏற்றுக்கொள்கின்றன. ஆனால் பிரச்சினை என்று வரும்போது எந்த மதம் தன்னால் வழிநடத்தப்படும் மக்களுக்கு அன்பு மார்க்கத்தை நினைவுபடுத்தி சமாதானமும் சாந்தியும் நிலவச்செய்தது?

நாடுகளிடையே மோதல் வரும்போது எத்தனை மதங்கள் அந்த நாடுகளுக்குத் தூதுபோய் போர்களைத் தடுத்தன?

ஒரே மதத்தைப் பின்பற்றும் நாடுகளுக்குள்ளேயே போர்களும் கூட்டங்கூட்டமாக மனிதக் கொலையும் எதற்காக? 

தனிமனித வாழ்வில்கூட ஒவ்வொருவரும் மனமாச்சர்யமின்றி சகோதரத்துவத்தடன் வாழ பொதுவான மார்கத்தை எந்தமதமாவது விலியுறுத்தியதா? ஒவ்வொன்றின் போதனையும் அதனதன் போதனைகளையும் அதனதன் கடவுள்களையும் பின்பற்றவேண்டும் என்பதில்தான் முடியும்.

ஒரே கணக்கு பலவிடைகள் எப்படி இருக்கமுடியும்? அப்படிப் பலவிடைகள் வந்தால் அவை எவையும் சரி என நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றால் அனைத்துமே தவறு என்று பொருள். அனைத்துமே பொய் என்பது பொருள்.

இந்தத் தவறுகளின்மேல் இந்தப் பொய்களின்மேல் ஒருவாக்கப்படும் மனித நாகரிகத்துக்கும் ஓட்டைக்கப்பல்களை நம்பிப் பயணம் செய்வதற்கும் என்ன பெரிய வேறுபாடு இருக்கமுடியும்?

எல்லாம் வல்ல இறைவன் ஒன்று என்று சொல்லிவிட்டு அடித்தட்டுமக்களை நீங்கள் எதைவேண்டுமானாலும் வணங்கலாம், எதை வேண்டுமானாலும் சாஸ்திரங்கள் என்று சொல்லிக்கொள்ளலாம் கடவுளின் பெயரால் யார் எதைவேண்டுமானாலும் சொல்லி ஏமாற்றிப் பிழைக்கலாம், எந்த உயிரினத்தை வேண்டுமானாலும் கடவுளின்பேரால் பலி கொடுக்கலாம், அந்தச் சடங்கை நடத்திக் கொடுக்க மதத்தின் முன்னோடிகள் தயாராகவே இருப்பார்கள் என்பதுதான் ஆன்மிகமா?

சின்னச் சின்னக் குற்றங்களுக்கெல்லாம் இன்னின்ன தண்டனை என்று சட்டப்புத்தகங்களில் எழுதிவைத்து அதைக் கல்லூரிகளில் பாடமாகக் கற்றுக் கொடுப்பவர்கள் எல்லாம் வல்ல இறைவன்மட்டும் தவறுகளுக்கு மறுபிறவியில் தண்டனை கொடுப்பான் என்று கடவுளையே சோம்பேரியாகச் சித்தரித்து மக்களை ஏமாற்றுவதுதான் ஆன்மிகமா?

மொத்தத்தில் சத்திய சொரூபியாகச் சித்தரிக்கப்படும் கடவுள்பெயரால் ஆன்மிகத்தின் பெயரால் உண்மையைத் தவிர அத்தனை அவலங்களும் நடக்கின்றன.

இந்த அவலங்கள் ஆன்மிகமா? இல்லை இத்தகைய முடத்தனத்தை ஒழித்துக்கட்டுவதன் மூலம் உண்மையான பரம்பொருள் அல்லது பரமாத்மாவை மனதில் நிறுத்தி அனைத்து மக்களும் ஒரே நோக்கில் சகோதரத்துவத்துடன் உயர்வாழ்வு வாழ்வது ஆன்மிகமா?

அதுவே ஆன்மிகத்தின் புதுப் பாதை!

ஆன்மிகத்தில் ஒரு புதுப் பாதை ( 4 )




முக்குணத்தில் முதல் குணம்!

முதல்தர ஆன்மிகத்தில் அன்பு, அறிவு, கருணை, பரந்த சிந்தனை சமரச மனப்பான்மை ஆகியவை நிறைந்திருக்கும்.

இரண்டாம்தர ஆன்மிகத்தில் பேராசை, சுயநலம் தான் என்னும் அகம்பாவம், இரக்கமின்மை, பிடிவாதம், ஏற்றத்தாழ்வுணர்வு, ஆதிக்க மனப்பான்மை போன்றவை நிறைந்திருக்கும்.

மூன்றாம்தர ஆன்மிகத்திலோ அறியாமை, மூடநம்பிக்கை, சோம்பல், குறிக்கோளற்ற வாழ்க்கைப் பண்புகள் அடிமைப் புத்தி ஆகியவை நிறைந்திருக்கும். 


இவை மூன்றையும் முறையே சாத்வீகம், ராஜசம், தாமசம் என்ற மூன்று குணங்களாகக் கொள்ளலாம்.

மூன்றாவது மிகவும் இழிவானது. இரண்டாவது அதனினும் சற்று மேலானது. ஆனால் அதுவும் இழிந்ததே!

முதலாவதுதான் உயர்ந்ததும் மக்கள் அனைவராலும் பின்பற்றப்படவேண்டிய வாழ்க்கைப் பண்புகளும் ஆகும்.

ஆனால் தற்கால வாழ்க்கை முறையில் முதல் பண்பான சாத்வீகம் வெறும் அறிஞர்களின் விவாதப்பொருள் அல்லது பிறருக்கு உபதேசம் செய்வதற்கான ஒரு பண்பாக உள்ளதே தவிர யாராலும் பின்பற்றப்படும் பண்பாக இல்லை. 

இரண்டாவதும் மூன்றாவதுமான பண்புகளான ராஜசம் மற்றும் தாமசம் ஆகிய பண்புகளே வாழ்க்கை முறையாக உள்ளது.

அவைதான் மக்களைப் பல்வேறு மதங்களாகவும் ஏற்றத்தாழ்வான பல பிரிவுகளாகவும் பிரித்துக் கூறுபோட்டு ஒருவருக்கொருவர் மோதிக்கொண்டு அமைதியற்ற வாழ்வு வாழக் காரணமாக விளங்குகின்றன.

அறிஞர் எனப்படுபவர்கள்கூட முதல் பண்பைப்பற்றி அறிந்திருக்கிறர்களே தவிர அதை மற்றவர்களுக்கு உபதேசிக்கிறார்களேதவிரப் பிறருக்கு உபதேசம் செய்யும் அவர்களே சொந்த வாழ்வில் பின்பற்றுவது இல்லை. அப்படிப்பட்ட எண்ணமுள்ளவர்களாகக்கூட இல்லை.

ஆக ஆன்மிகம் என்ற பெயரால் ஒரு போலி வேடம் தரித்த நாடகம்தான் நடந்துகொண்டுள்ளது.

எனவே நடப்பிலுள்ள ராஜசம் தாமசம் ஆகிய பண்புகளை ஒழித்துக்கட்டி நடைமுறைவாழ்விலும் சாத்வீகப் பண்புகளை பின்பற்றச் செய்வதே உண்மையான ஆன்மிகமாகும். அதற்கு மாறான எந்த வேடத்தில் இருந்தாலும் அவையெல்லாம் ஒழித்துக்கட்டப்பட வேண்டிய குப்பைகளே!

அதைத்தான் ஆன்மிகத்தில் ஒரு புதுப்பாதை வலியுறுத்துகிறது!

Wednesday, April 25, 2012

ஆன்மிகத்தில் ஒரு புதுப்பாதை ( 3 )




ஆன்மிகத்தின் மூன்று படிகள்

நடப்பில் உள்ள ஆன்மிகத்தை முதல் தரம் இரண்டாம் தரம், மூன்றாந்தரம் அல்லது கடைத்தரம் என மூன்று வகையாகப் பிரிக்கலாம்.

இதில் முதல்தர ஆன்மிகத்தின் கீழ் வரக்கூடிய தகுதிபெற்றோர் உலகில் மிகமிகச் சிலர்தான் இருக்கமுடியும்! 

இந்த முதல்தர ஆன்மிகத்தில் மதங்களோ சாதிகளோ மக்களுக்குள் ஏற்றத்தாழ்வுகளோ பல்வேறு கடவுளர்களோ உருவ வழிபாடுகளோ கிடையாது. வேதங்களோ மந்திரங்களோ சடங்கு சம்பிரதாயங்களோ கிடையாது. மூடநம்பிக்கைகள் கிடையாது. சொர்க்கம், நரகம், பாவம், புண்ணியம், மறுபிறவி போன்ற கருத்துக்கள் கிடையாது. 
                                 
அதில் உள்ளதெல்லாம் அனைத்துமாக உள்ள பரம்பொருளும் அதன் அங்கங்களாக உள்ள ஒவ்வொன்றும் என்பதே! அதாவது எல்லாமுமாக உள்ள பரமாத்மா அதன் உள்ளுறுப்புக்களாக உள்ள ஜீவாத்மாக்கள் என்பதே!

உயிரற்ற அனைத்தும் பரமாத்மாவுடன் ஐக்கியப்பட்ட நிலையில் அடிப்படைக் கட்டமைப்பும் அதன் இயற்பியல் வேதியியல் பண்புகளுமான இயக்கத்துக்கு மேல் வேறு சலனமற்று இருக்கின்றன. 

உயிருள்ளவை அனைத்தும் இயற்பியல் வேதியியல் பண்புகளுக்கு அப்பால் தோன்றி, தன்மயமாக்கல் மூலம் வளர்ந்து வாழ்ந்து இனவிருத்தி செய்து குறிப்பிட்ட காலத்தில் மறையும்  இரண்டாம் சுற்று இயக்கத்துடன் வாழ்கின்றன.

உயிருள்ளவை உயிரற்றவையாகவும் உயிரற்றவை உயிருள்ளவையாகவும் மாறும் இயக்கம் தொடர்ந்து நடக்கும் நிலையில் உயிருள்ளவற்றைமட்டும் ஜீவாத்மாக்கள் என்று கூறுகிறது. மற்றவை பரம்பொருளுடன் ஒரு அங்கமாக தனித்தனியான பண்புகள் இல்லாமல் பொதுவான பண்புகளுடன் இயங்குவதால் அவற்றை தனியாக ஆத்மா என்று சொல்வதில்லை. 

ஆனால் அவை உயிருள்ளவற்றுக்கு மட்டும் உண்டான இன்பம் அல்லது துன்பம் இவற்றால் பாதிப்படைவதில்லை. காரணம் அவற்றுக்கு அப்படியாக உணரும் தன்மை இல்லை. 

ஆனால் உயிர் உள்ள அனைத்துக்கும் இன்பதுன்பங்களால் பாதிக்கப்படும் பண்பு இருக்கிறது. முக்காலத்தையும் பற்றிச் சிந்திக்கத்தெரிந்த உயிரினமாக இருப்பதால அவற்றுள் மிக உயர்ந்த உயிரினமான மனிதஇனம் மட்டும்; இன்பதுன்பங்களற்ற பரம்பொருளின் ஒரு அங்கமாக ஆவதே உயர்ந்த நிலை என்று கூறுகிறது.

அப்படிப்பட்ட ஒரு நிலையை அடையும் வரை வாழும் வாழ்வைத் துன்பமாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் எல்லா உயிர்களையும் நேசிப்பதன்மூலம் எல்லோரும் அமைதியாக வாழமுடியும் என்று கூறுகிளது. அப்படி நேசிப்பதற்கான பயிற்சியாக வாழ்வைத் தூய்மையாக்கப் பல்வேறு வழிமுறைகளையும் வலியுறுத்துகிறது.

இந்த முதல்தர ஆன்மிகத்துக்கு அறிவும் அன்பும் கருணையும் அடிப்படையாக விளங்குகிறது.அறிவியல் கருத்துக்களுக்கும் முற்போக்கு சிந்தனைகளக்கும் நெருக்கமாக விளங்குகிறது.

இரண்டாம்தர ஆன்மிகம் என்பது முதல்தர ஆன்மிகத்தை மறுப்பதில்லை. ஆனால் அதை ஏற்றுக்கொண்டாலும் அதற்குப் பொருந்தாத அது களையவேண்டும் என்று சொல்வதை யெல்லாம் இருக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டே மற்றவர்களுக்கு நல்ல விஷயங்களைச் சொல்வதோடு நிறுத்திக்கொள்கிறது. செயல்பாட்டில் அறிவுக்கு இடம் கொடுக்காமல் தவறான உணர்வுகளையே பின்பற்றி நடக்கிறது. நல்ல விஷயங்களை ஏற்றுக்கொள்வதும் மூடநம்பிக்கை மற்றும் தவறான வழிகளில் நடப்பதுமான இரட்டைவாழ்வு வாழ வழிகாட்டுகிறது.

இதில்தான் பலகடவுள் வழிபாடு, மதம், சாதி, சடங்கு சம்பிரதாயம், மனிதருக்குள் ஏற்றத்தாழ்வு போன்றவையெல்லாம் பல்வேறு விளக்கங்கள் மூலம் நியாயப்படுத்தப்படுகிறது. ஆதாவது ஒழிக்கப்படவேண்டிய நம்பிக்கைகளுக்கெல்லாம் சப்பைக்கட்டுக் கட்டி உயர்ந்த இடத்தில் வைத்துப் போற்றப்படுகிறது. 

இவர்களுடைய ஆன்மிகத்தின் அடிப்படையாக சுயநலமும் பயமும் முதல் இரண்டு இடங்களையும் அறியாமை மூன்றாம் இடத்தையும் வகிக்கிறது.

பாம்புக்கு வாலையும் மீனுக்குத் தலையையும் காட்டுவதுபோன்ற இரட்டை நிலை இவர்களுடையது. இவர்களின் ஈடுபாடு என்றும் முதல்தர ஆன்மிகத்தைவிட மூன்றாந்தர ஆன்மிகத்தில்தான் இருக்கும். 

மூன்றாந்தர ஆன்மிகம் என்பது சுத்தமான மூடநம்பிக்கைகளைமட்டும் அடிப்படையாகக்கொண்டது. இதற்கு எந்தவிதத் தத்துவ அடிப்டையும் கிடையாது. முதல்தர ஆன்மிகம் என்ற ஒன்றைப்பற்றி இவர்களுக்கு எதுவும் தெரியாது. ஆனால் ஆன்மிகவாதிகள் என்று இவர்கள் தங்களைக் கருதுவதுமட்டுமின்றி அதைமறுப்பவர்களை மூர்கமாகத் தாக்குவதில் முன்னணியில் நிற்பவர்கள் இவர்களே!

இந்த மூன்றாம் தர  ஆன்மிகத்துக்கு அடிப்படையாக அறியாமையும் பயமும் முதல் இரண்டாமிடத்தையும் சுயநலம் மூன்றாமிடத்தையும் வகிக்கிறது. 

இவற்றில் முதல்தர ஆன்மிகவாதிகள் என்பவர்கள் நடைமுறைவாழ்வில் அனேகமாக நாம் காணமுடியாதவர்கள். ஆனால் உலகமக்கள் பின்பற்றத் தகுதி வாய்ந்தவர்கள். 

இரண்டாம் தர ஆன்மிகவாதிகள் ஏராளமாக இருக்கின்றார்கள். அவர்கள் தங்களைக்காட்டிலும் உயர்தகுதி உடைய முதல் தர ஆன்மிகவாதிகள் பற்றியும் தங்களைவிடத் தாழ்ந்த தகுதி பெற்ற மூன்றாம் தர ஆன்மிகவாதிகள் பற்றியும் அறிந்தவர்கள். நல்ல அல்லது கெட்ட அம்சங்களை உள்ளபடியே உணர்ந்து நல்ல வழியில் தாங்களும் நடந்து முன்றாம் தர ஆன்மீகவாதிகளையும் சேர்த்து வழிநடத்தி முதல் நிலையை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் தகுதியும் வாய்ப்பும் உள்ளவர்கள்.

மூன்றாம்தர ஆன்மிகவாதிகள்தான் உலகமக்களில் பெரும்பாலோராக இருக்கிறார்கள்.

மூன்றாம் தர ஆன்மீகவாதிகளும் இரண்டாம்தர ஆன்மிகவாதிகளும் என்று முதல் தரத்தை அடைகிறார்களோ அப்போதுதான் ஆன்மிகம் என்பது மதிப்புப் பெறும் 

அதுதான் உண்மையான ஆன்மிகம்! அத்தகைய ஆன்மிகத்துக்கு மக்களை அழைத்துச் செல்லும் பாதையே சரியான பாதை!

அதுதான் ஆன்மிகத்தில் ஒரு புதுப்பாதை!

மறதி ( 1 )



நேர்மை!

சுமார் இருபத்து நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு நானும் நண்பர்கள் இருவருமாக ஒரு வேலையாகக் கணுவாய் என்ற ஊருக்குப் போயிருந்தோம். 

போன வேலையை முடித்துவிட்டு பஸ்ஸு காகக் காத்திருந்தோம். 

அப்போது எதேச்சையாக என் காலடியைப் பார்த்தபோது தரையில் நூறு ரூபாய் நோட்டு ஒன்று கிடந்தது. (இன்றைய மதிப்பு ஐநூறு ரூபாய் பெறும்)

ஆஹா! நூறு ரூபாய்! 


யாராவது நான் எடுப்பதைப் பார்த்து என்னுடையது என்று கேட்டுவிட்டால் என்ன செய்வது என்று குனிந்து பாதத்தைச் சொரிவதுபோல் பாவனை செய்து யாரும் கவனிக்காமல் எடுத்துக்கொண்டேன். 

சந்தோசப்பட்ட அதேவேகத்தில் இதைத் தொலைத்தவர்கள் மனசு என்ன பாடு படும் என்றும் நினைத்துப் பார்த்தேன். 

சரி பஸ் வருவதற்கு முன்னால் யாராவது தேடினால் கொடுத்துவிடலாம். இல்லாவிட்டால் என்ன செய்வது வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று நினைத்தேன், 

ஆனால் பஸ் வரும்வரை யாரும் கேட்காததால் பாதி மகிழ்ச்சியும் பாதி வருத்தமுமாக திரும்பினேன். 

வரும் வழியிலேயே ஒரு எண்ணம். கீழே கிடந்தது எடுத்ததுதானே! நாம் மட்டும் வைத்துக்கொள்வது சரியல்ல என்று எண்ணியதோடு நண்பர்களிடமும் சொல்லிவிட்டேன்.

கோவை வந்ததும் நல்ல ஹோட்டலுக்குப் போய் அந்த நூறு ரூபாயையும் செலவு செய்தேன்.

அந்த ஓட்டலுக்குப் பணம் செலுத்த பர்சை எடுத்தபோதுதான் அதில் நூறு ரூபாய் குறைவாக இருந்ததைப்பார்த்தேன்!

நானே கீழே போட்டுவிட்டு அதைக் கண்டெடுத்ததாகச் சொல்லி இத்தனை கலாட்டாவும் செய்து.......கொடுமை! வேட்கக்கேட்டை யாரிடமும் நீண்டநாள் சொல்லவில்லை! 


Tuesday, April 24, 2012

ஒழுக்கம் அல்லது உயர்ந்த நெறிகள் (19 )


உழைப்பு


உழைப்பு என்பது வாழும் உயிர் ஒவ்வொன்றின் அவசியக் கடமையாகும். எவ்வகையிலான உழைப்பு என்பதில்தான் வேறுபாடு. 


உண்பதையே உழைப்பாகச் செய்து கொண்டிருக்கும் உயிர்களில் இருந்து திட்டமிட்டுப் பல்வேறு வகையான தொழில்களைச் செய்யும், பிறர் உழைப்பையும் பயன்படுத்திக கொள்ளும் மனிதன் வரை பல்வேறு விதமாக உழைப்பு வெளிப்படுகிறது. 



எது எப்படியோ உண்பதற்காகவாவது சிறிதளவாவது உழைக்காமல் எந்த உயிரும் வாழ முடியாது. மனிதனைத் தவிர பிற உயிரினங்கள் உண்பதையும் உணவைத் தேடுவதையுமே வாழ்வின் பிரதான வேலையாக வைத்திருப்பதால் கூடு கட்டுவதற்கும் தங்குமிடங்களை தமக்குத் தோதாக அமைத்துக் கொள்வதற்கும் இனவிருத்திக்காக துணையைத் தேடும் முயற்சிக்குமாகக் குறைந்த அளவில் இருந்து ஓரளவுவரை உழைக்கின்றன.




ஆனால் மனிதனைத்தவிர உலகில் வேறு எந்த உயிரினமும் திட்டமிட்ட முறையில் கருவிகளை உருவாக்கிப் பயன்படுத்தி உழைப்பது இல்லை. யானை, குதிரை, மாடு, எருமை, ஒட்டகம், நாய் இன்னும் பல உயிரினங்களைப் பழக்கப் படுத்தி வேலை வாங்கினாலும் அவை தாமாக விரும்பி உழைப்பதுமில்லை கருவிகளைக் கையாள்வதுமில்லை. மனித உழைப்புடன்; ஒப்பிடவும் முடியாது.



மனிதன் உணவுக்காகவும் பாதுகாப்பாக உயிர்வாழ்வதற்காகவும் மட்டும் போராடிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் இருந்து இன்று நவீன அறிவியல் உலகில் எண்ணற்ற வசதிகளுடன் வாழும் காலம்வரை முன்னேறியதற்குக் காரணம் உழைப்பும் தொடர்ந்து வளர்ந்து வந்த அறிவியலும்தான்.



என்னதான் நவீன அறிவியல் வளர்ந்திருந்தாலும் மனிதன் தன்னுடைய உழைப்பையும் செலுத்தியாக வேண்டும். காரணம் எத்தகைய நவீன கருவியும் மனிதனின் உழைப்பால்தான் உருவாக்கப் படுகின்றன. 

கருவிகள் மனிதனின் உழைப்பை எளிமைப் படுத்துமே தவிர அதை இல்லாமல் செய்துவிட முடியாது.

யார் யாரெல்லாம் நன்கு உழைக்கிறார்ககளோ யாருடைய உழைப்பெல்லாம் சரியான

விதத்தில் பிரயோகிக்கப் படுகின்றதோ யாரெல்லாம் பிறருடைய உழைப்பை அதிகமாகப் பயன் படுத்திக் கொள்கிறார்களோ யாருடைய உழைப்புக்கெல்லாம் உயர்ந்த சிந்தனையும் திட்டமும் வழி காட்டுகின்றதோ அவர்களெல்லாம் இவ்வுலகில் சிறப்பான வாழ்வு வாழ வாய்ப்புகள் அதிகம். 



இன்றைய காலகட்டதிதில் ஒழுங்கற்ற அராஜகமான பொருளாதார நிலைமைகள் நிலவுவதால் உழைப்பவருக்கு வேலையில்லாமல் போவதும் அறிவாளியின் சிந்தனை வீணாகப் போவதும் சகஜமாகி விட்டன. ஆனாலும் உழைக்காமல் வாழ வழியில்லை. எனவே அனைவரும் உழைப்பதோடு உழைப்பதற்கான வாய்ப்புகளை உத்திரவாதப் படுத்துவதையும் கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும.; 



சிக்கலான வாழ்க்கைமுறையின் காரணமாக ஒரேமாதிரியாக அல்லாமல் பல்வேறு விதமாக உழைப்புப் பிரிவினை ஏற்பட்டு விட்டது. உடலுழைப்பு, அறிவுழைப்பு என்று இருவகையாகி விட்ட நிலையில் உடலுழைப்புத் தொழில்களுக்கு வழிகாட்டும் அறிவியல் தொழில்நுட்பத் துறையிலும் பொருளாதார, நிர்வாக, கல்வி, இலக்கியம், கலைத் துறையிலும் மூளையுழைப்பு பிரதான பங்கு வகிக்கிறது.



ஆனால் ஓவ்வொருவரும் உழைக்கும் அளவுதான் வாழ்வில் முன்னேற முடியும். நேரடியாக உழைக்காமல் பிறருடைய உழைப்பைச் சார்ந்திருப்போர்கூட நிர்வாகத் திறமையுடன் உழைக்காமல் முன்னேற முடியாது. 



உழைப்பு என்பது மனித வாழ்வுக்கு அடிபபடை நிபந்தனையாக இருப்பதால் அதைக் கடினமான பணியாகக் கருதாமல் கலையம்சம்போல் கையாளக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

இவ்வுலகில் மனிதனால் ஏற்பட்ட ஒட்டுமொத்தமான மாற்றங்களுக்கும் மனித உழைப்புதான் காரணம். எனவே தனிமனித வாழ்விலும் உழைப்பின் பாத்திரத்தைப் புறக்கணித்து யாரும் வாழமுடியாது. உழைப்பின் பயனாக உடலும் மனமும் ஆரோக்கிய வாழ்வுக்குத் தகுதி பெறுவதோடு இவ்வுலகின் அத்தனை நன்மைகளையும் அனுபவிக்கவும் தகுதி பெறுகிறோம்.


ஆக்கல் பணிக்கு மட்டுமல்ல இன்பமாய் வாழ்வை அனுபவிக்கவும் உழைப்பு நம்மைப் பக்குவப் படுத்துகிறது. 



இத்தனை சிறப்புக்கள் உழைப்புக்கு இருந்தாலும் உழைப்பு வாழ்க்கையின் அடிப்படைத் தேவையாகி விட்டாலும் அதன் எதிர் மறையான விளைவுகளையும் மறக்க முடியாது. எந்த உழைப்பு மனிதனை நாகரிகத்தின் உச்சிக்கும் அனைத்து உயிரினங்களையும் அடக்கியாள்வதற்கும் கொண்டு சென்றதோ அதே உழைப்பால் தான் மனித இனத்துக்கே பேரழிவு நேரவிருக்கிறது. 

மனித உழைப்பும் அறிவும் நம்மைத் தாங்கி நிற்கும் பூமியின் மீதும் இயற்கை வளங்கள் மீதும் பிரயோகிக்கப்பட்டுத்தான் இன்றைய சாதனைகள் எல்லாம் நிகழ்த்தப் பட்டுள்ளன. 

மனிதத் தேவைகளுக்காக மற்ற உயிரினங்களின் வாழ்வியல் தேவைகளைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் அனைத்துயிர்களின் வாழ்வுக்கும் அடிப்படையாக விளங்கும் இயற்கை வளங்களும் பசுமை நிறைந்த காடுகளும் சூரையாடப்பட்டு விட்டன. 



மனித வாழ்வுக்கும் சேர்ந்தே ஆபத்து வரும் என்ற உணர்வின்றி சுயநலமும் தாற்காலிக ஆதாயமும் மட்டும் நோக்கமாகக் கொண்டு உயிரினங்களின் ஆதாரத் தளங்கள் அழித்தொழிக்கப்பட்டு வருகின்றன. 

உணவும் நீரும் காற்றும் நஞ்சு நிறைந்ததாகிவிட்டன. உயிரின வாழ்க்கைக்கு உகந்த பூமிப்பரப்பு சுருங்கிக்கொணடே வரும் அதேநேரத்தில் உயிரின வாழ்வுக்குப் பயன்படாத - என்றென்றும் பயன்படாத - பூமிப்பரப்பு விரிவடைந்து கொண்டே வருகிறது. 

குடிதண்ணீர் ஆதாரங்கள் சாக்கடைகளாகவும் சுவாசிக்கும் காற்று மூச்சுத் திணரக்கூடியதாகவும் எந்த உணவில் எவ்வளவு நஞ்சு கலந்துள்ளதோ என்று பயப்படும்படியாகவும் நிலமை அபாயகரமாகப் போய்க் கொண்டுள்ளது.

அத்தகைய ஆபத்திலிருந்து மனித இனம் தப்பித்து நீண்ட காலம் வாழ வேண்டுமென்றால் அதற்கு ஒரேவழிதான் உள்ளது. ஆதாவது மனித இனத்துக்கே உரித்தான சிறப்புப் பண்பான சர்வ வல்லமை படைத்த உழைப்புச் சக்தியை இயற்கை வளங்களுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்துவதுதான் அந்த ஒரே வழி. 

பூமியின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பான நிலம், நீர், காற்று, நிலத்தடி வளங்கள் இவற்றைச் சீர் குலைக்காமல் தாவரங்களில் இருந்து கிடைக்கும் காய்கறிகள், பழங்கள், பருப்புகள், தானியங்கள், சாறுகள் போன்றவற்றையும் நீரையும் பயனற்ற மரங்களையும் அல்லது அடிக்கடி தேவைக்கேற்ப உருவாக்கக்கூடிய மரங்களையும் (குடியிருப்பு மற்றும் பல தேவைக்காக)கால்நடைகளையும் தேவைப்பட்டால் அவற்றின் மாமிசம், பால், தோல் போன்றவற்றையும் சார்ந்து வாழ்வதும் அந்தத் திசையில் உழைப்பைச் செலுத்துவதும் தான் சரியான வழி. 


ஆனால் அது முடியாது என்கிற அளவுக்கு மனித இனம் அழிவுப் பாதையில் திரும்ப முடியாத எல்லையைத்தாணடி விட்டதால் மனித இனத்தின் பேரழிவு தவிர்க்க முடியாது. மனிதன் தன் தவற்றைத் திருத்திக்கொண்டு இயற்கையைப் பாதுகாக்க கடும் முயற்சி மேற்காண்டால் நமது இனம் வாழும் காலத்தை வெகுகாலம் நீட்டிக்கலாம். 

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இயற்கையைப் பாழ்படுத்தி அதன்மேல் கட்டப்பட்ட மனித நாகரிகத்தைக் காக்க அதே அளவு உழைப்பையும் முயற்சியையும்  உலகு முழுவதும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஏற்புடையதாக இயற்கையை மாற்ற காடுகளாலும் பசுஞ்சோலைகளாலும் நிறைந்திடச்செய்வதில்தான் மனித இனத்தின் எதிர்காலம் உள்ளது. அந்தத்திசை வழியில் நமது உழைப்பு என்னும் கடமையைச் செலுத்துவதும் அந்தத் திசைவழி மற்றவரையும் சிந்திக்கச்செய்ய உழைப்பதும்தான் உயர்ந்த ஒழுக்கமாகும். 

ஒழுக்கம் அல்லது உயர்ந்த நெறிகள் ( 18 )


கல்வி

ஆதிமனிதன் விலங்குகளோடு விலங்காய் வாழ்ந்தான். ஓரளவு விலங்கு நிலையில் இருந்து மாறுபட்டு குணாம்ச ரீதியில் முன்னேறிய பின்னும் காட்டுமிராண்டியாகவே வாழ்ந்தான். காரணம் விலங்கு நிலையில் இருந்து இன்னும் போதுமான தூரம் விலகி வரவில்லை. அதன்பின் மனித உடலமைப்பில் மேலும் மேலும் மாறுதல் ஏற்பட வாழ்க்கை முறைகளும் மாறுகின்றன. 

விலங்கொடு விலங்காய் வாழ்ந்தவன் வேறுபட்டவனாக மட்டுமல்ல அவற்றை அடக்கி ஆள்பவனாகவும் மாறினான். 

விலங்கினங்களை மட்டுமா! இயற்கைச் சக்திகளைக் கூடத் தன் தேவைக்குப் பயன்படுத்;திக் கொண்டான். இந்தப் பரிணாம வளர்ச்சியை ஒட்டியே மனிதனின் உணர்வுகளும் விலங்கு மட்டத்திலிருந்து படிப் படியாக உயர்ந்து சிந்திக்கும் ஆற்றல் பெறுகிறான். 

வாழ்க்கை முறை மேம்பாடு அடைய அடைய சிந்தனையை, தேவையை, கருத்தை, செய்தியை வெளிப்படுத்த வேண்டிய சமூகத்தேவை ஏற்பட்டது. வெறும் கத்தலாக இருந்த குரல் ஏற்ற இறக்கங்களைப் பெற்று செய்திகளைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் மொழியாக மாறியது. 

பறவைகளும் பிற விலங்குகளும் தங்கள் குரலால் சில செய்திகளைப் பரிமாறிக் கொண்டாலும் அது மிகக் குறுகிய வாழ்க்கையின் சில அடிப்படைத் தேவைகளைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் சங்கேத மொழியாக மட்டும் உள்ளதே யொழிய மனிதனைப் போன்ற சிந்தனையின் பின்னணியில் வெளிப்படும் கருத்துக்களை உள்ளடக்கியதாக அவை இல்லை. 

எனவே உணர்வுகளையும் தேவைகளையும் சில ஒழுங்கமைந்த செயல்பாடுகளையும் மட்டும் வெளிப்படுத்தும் மற்ற உயிரினங்களின் குரலை மனித இனத்தின் மொழியோடு ஒப்பிட முடியாது.



உலகம் முழுவதும் பரவிய மனிதன் உலகின் பல்வேறு பாகங்களில் பல்வேறு விதமாகப் பேசவும் அதை வரிவடிவில் எழுதவும் கற்றுக்கொண்டான். அவையே பல்வேறு மொழிகள் ஆயின. 

அவ்வப்போது எழும் கருத்துப் பரிமாற்றத்துக்காகப் பயன்பட்ட நிலையில் இருந்து வரையறுக்கப்பட்ட, அவ்வப்போது உருவாக்குகின்ற, உணருகின்ற வாழ்க்கை நெறிமுறைகளைப் போதிக்கும் சாதனமாகவும் மொழி மாறியது. 

இயற்கையைப் புரியாத பயங்கர அனுபவங்கள் நிறைந்த ஒன்றாக எண்ணி வாழ்ந்தது போய் அது சம்பந்தமாக மனித சிந்தனையிலும் அனுபவத்திலும் வளர்ந்த புதுப்புது கருத்துக்களையும் கண்டுபிடிப்புகளையும் எல்லா மக்களுக்கும் பரப்பவேண்டிய அவசியமும் இருந்தது. 

அத்தகைய போதனைகளையும் அதிலிருந்தும் நூல்களிலிருந்தும் வாழ்க்கை அனுபவங்களில் இருந்தும் புதுப்புது விபரங்களை அறிந்து கொள்வதையுமே கல்வி என்கிறோம்

காலம் மாற மாற மனிதன் மேலும் மேலும் சகல துறைகளிலும் முன்னேறி இவ்வுலகில் தனிப்பெரும் வல்லமை மிக்கவனாக மாறிவிட்டான். மனிதனின் வரலாறும் வாழ்க்கை முறைகளும் மிக மிக சிக்கலாக மாறியது. 

எனவே இன்றைய உயர்ந்த நாகரிக வாழ்கையின் பின்னணி என்ன? வரலாறு என்ன? நமது தேவைகள் என்ன? பிரச்சினைகள் என்ன? வாழ்க்கையின் சகல அம்சங்களும் தினமும் மாறிக்கொண்டே இருக்கையில் அதற்கீடாக அல்லது மேலும் வழிகாட்டத் தக்க விதத்ததில் நாம் வாழ்வது எப்படி? சுருங்கக் கூறின் மனிதராய்ப் பிறந்த ஒவ்வொருவரும் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் என்ன? என்பன போன்றவற்றை ஒவ்வொருவரும் உணர்தல் அவசியம். 

அதற்குக் கல்விதான் அடிப்படை. 

அனுபவக் கல்விக்கு முன்பாக அதுவரையிலான மனிதகுல அறிவைப் பல்வேறு முறைகளில் கற்பிக்கும் கல்வியின் வாயிலாகப் பெற்றால்தான்; அந்தந்தக் காலகட்டத்துக்கு ஏற்பவும் அதைத்தொடர்ந்தும் சிறப்பாக வாழ முடியும்.

எனவே வாழ்வாங்கு வாழ்ந்த பெருமக்களின் பொருத்தமான அறிவுரைகளையும் அறிஞர்களின் தத்துவங்களையும் கலை இலக்கியங்களையும் அறிவியலாளரின் கண்டுபிடிப்புக்களையும் மொழிகளின் நுணுக்கமான அம்சங்களையும் நாகரிகத்தையும் பண்பாட்டையும் மனிதாபிமானத்தையும் வாழ்கைக்கான தொழில்கள் பற்றியும் கற்க வேண்டும். 

கல்விக்கு யாரும் விதி விலக்கல்ல. 

எந்த அளவு ஒருவர் கல்வியில் சிறந்து விளங்குகிறாரோ அந்த அளவு உலகையும் வாழ்வையும் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளவும் தான் கற்ற கல்வியையும் அதனால் கிடைத்த அறிவையும் தனக்கும் பிறர்க்கும் பயனுற்றதாகப் பயன்படுத்தவும் தகுதியைப் பெறுகிறார். ஆனால் அத் தகுதியை வளர்த்துக்கொள்வதைவிட பெற்ற கல்வியறிவைப் பயன்படுத்தி தன்னளவில் தான் விரும்பும் சுகமான வாழ்வு வாழ மட்டும் பெரும்பாலோர் விரும்புவதால் கல்வியின் பயன் இருக்கவேண்டிய அளவு மகத்துவத்துடன் இல்லை.

இவ்வுலகில் அடங்கியுள்ளவை ஏராளம். இவ்வுலகின், இயற்கையின் ஓர் அம்சமான மனிதன் இதுவரை கண்டறிந்துள்ளது கடந்த காலத்தோடு ஒப்பிடுகையில் ஏராளம். இனி வருங்காலத்தில் சாதிக்கப்போவதையும் உலகில் அடங்கியுள்ள இதுவரை அறியப்படாத புதிர்களையும் ஒப்பிடும் போது மிகவும் அற்பம்தான். எனவே மேலும் மேலும் கற்க வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம் ஆகும். 

சாகும்வரை கற்றல் அவசியம்.

கல்வியின் மூலம்தான் ஒவ்வொருவரும் தமது வாழ்வையும் ஆற்றியுள்ள பணிகளையும் உயர்ந்த தர்மங்களுடன் ஒப்பிட்டு தவறுகளைக் களைந்து சரியான நெறிசார்ந்து  வாழ்க்கைப் பயணத்தைத் தொடர முடியும். 

நம் கண் முன்னால் விரிந்து செல்லும் அண்டத்தில் கற்பதற்கு அளவற்ற செய்திகள் அடங்கியுள்ளன. ஒருவரே அனைத்தையும் கற்றுவிட முடியாது. ஆனால் ஒருவர் கற்கும் கல்வியானது குறைவானதாக இருந்தாலும் கூடுதலாக இருந்தாலும் அது முழுமையானதாக இருக்கவேண்டும். 

இந்த உலகையும் உலக நடைமுறையையும் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள உதவக்கூடியதாக இருக்கவேண்டும். அந்த மட்டத்தில் நின்று தான் கற்றதை பிறர்க்கு அவர் ஏற்றுக்கொள்ளும் அளவு விளக்கக்கூடியதாக இருக்கவேண்டும். 

ஒருவர் கற்ற கல்வி சிறந்ததாக இருப்பின் அவர் அதற்கும் மேலான எந்த ஒரு துறையைப் பற்றியும் உடனே சரியாகப் புரிந்துகொள்ளக் கூடியவராக இருப்பார். அப்போதுதான் அக்கல்வியால் தானும் தான் வாழும் சமூகமும் பயன்பெறமுடியும்.

இன்று உலகில் மாபெரும் கல்வி நிறுவனங்களும் ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களும் இருக்கின்றன. ஆவற்றின்மூலம் கற்பதும் கற்ற கல்வியின் மூலம் சாதிப்பதும் முடிவின்றிப் போய்க்கொண்டுதான் உள்ளது. 

ஆனால் எந்தக்கல்வி மனித சமுதாயத்துக்கு மகத்தான வழிகாட்டியாக இருக்கவேண்டுமோ அந்தக்கல்வி அப்படிப்பட்டதாக இருக்கிறதா?

ஒருபக்கம் கல்விமூலம் சாதித்துக்கொண்டிருந்தாலும் மறுபக்கம் அந்தக் கல்வி அனைத்து மக்களுக்கும் சரியாகப் போய்ச் சேரவில்லை என்பதுதானே உண்மை? மனித குலத்தின் உயர்ந்த மேம்பாட்டுக்குப் பயன்படவேண்டிய கல்வி விற்பனைப் பொருள் ஆகிவிட்டதால் அதில் உயர் தர்மங்களின் முக்கியத்துவம் மங்கிவருகிறது. 

இன்று மனித குலம் அழிவைநோக்கிப் போய்க்கொண்டிருப்பதைப்பற்றிக்கூட போதுமான அளவு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனாலும் இந்தக் குறைகளைக் களைந்து மனித சமுதாயம் சரியான பாதையில் பயணம் செய்யவேண்டுமானால்கூட அதற்கும் கல்விதான் அடிப்படையாக இருக்க முடியும். 

வயது முதிர்ந்த மரணத்தை எதிர்நோக்கியுள்ள காலத்தில்கூட அதுவரை தான் வாழ்ந்த அனுபவத்தால் கிடைத்ததை சிந்தனையால் கண்டறிந்ததை இவ்வுலகுக்கு எப்படிப் பயனுள்ளமுறையில் பயன்படுத்துவது என்பதைக் கற்க வேண்டும். ஓரு மனிதன் சாகும்போது உதிர்க்கும் கடைசி வார்த்தைகூடத் தனது வாழ்நாளில் கற்றதன் ஒரு உயர்ந்த வெளிப்பாடாக இருக்க வேண்டும். 

எனவே நமது இன்றியமையாத வாழ்க்கை நெறிகளில் கல்வி அடிப்படையான ஒன்றாகும்.




ஒழுக்கம் அல்லது உயர்ந்த நெறிகள் ( 17 )


குடும்பத்தில் கடமைகள்.

கோடானுகோடி மக்கள் வாழும் இவ்வுலகில் அனைவருமே நேரடியான சொந்த பந்தங்களாக இருக்க முடியாது. 

தாய், தகப்பன், கணவன், மனைவி, சகோதர சகோதரியர், பெற்ற பிள்ளைகள், உற்றார் உறவினர், உள்ளுர்க்காரர், ஒரேபகுதியைச் சேர்ந்தவர், ஒரே மொழிபேசுபவர், ஒரே ஜாதிமதத்தைச் சேர்ந்தவர் ஒரே நாட்டுக்காரர் இதுபோன்ற அனேக முறைகளில் மனித உறவுகள் விளங்குகின்றன. ஆனாலும் அத்தனை உறவுகளும் ஒரே மாதிரியான தன்மை படைத்தவை அல்ல.


இன்ப துன்பங்களில் பங்கேற்கும் பாச உணர்வு, உணர்வின் நெருக்கம், நட்பின் ஆழம், மற்ற வகையிலான சமூகப்பற்று என்பதன் அடிப்படையில் உறவின் தன்மை வேறுபடுகிறது.



அந்தப் பல்வகையான உறவுகளில் குழந்தை முதல் இடைவிடாமல் பின்னிப் பிணைந்து வாழ்வதாலும், வளர்ப்பின் போது பாசப் பிணைப்புடன் பெற்றோர் வளர்ப்பதாலும், அவர்கள் அரவணைப்பில் கட்டுப்பாட்டில், நெருக்கமான பந்தத்துடன் உடன்பிறந்தோர் வாழ்வதாலும் வாழ்நாள் முழுவதும் கணவன் மனைவியர் கட்டுண்டு வாழ்வதாலும் அதேபோல் வாழையடி வாழையாக வரும் பாசப் பிணைப்புகளாலும் கிளைக்குடும்ப உறவுகளாலும் குடும்ப உறவுகள் மட்டும் மற்ற உறவுகளைவிட முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. 

மற்ற உறவுகளைக் காட்டிலும் கணவன்மனைவி, தாய்தந்தையர் பிள்ளைகள் என்ற உறவுகள் மிக இறுக்கமானதாக விளங்குகிறது. இந்த வகையான உறவு மனித இனத்தில் மட்டுமல்ல. பிற உயிரினங்களிலும் உயர்வானதே. பிற உயிரினங்களைப் பொருத்தவரை வாழ்நாள்முழுவதும் அந்த உறவு நீடிப்பதில்லை. சில விதிவிலக்குகள் இருக்கலாம். மனித இனத்தைப் பொருத்தவரை சொத்துரிமையையும் இன்னொரு காரணமாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்.




பெற்றோர், கணவன்மனைவி, பிள்ளைகள், சகோதர சகோதரியர், உறவினர் என உறவின் நெருக்கம் படிப்படியாக விரிவடைந்து, தொடர்புகள் பலவீனம் அடைந்து கடைசியில் சமூகம் என்ற பொதுவான அம்சத்துக்கு வந்து சேர்கிறது.


இதில் முதல் படியில் உள்ள குடும்ப உறவுகளைப் பேணிக் காக்கும் கடமையில் இருந்து நாட்டு மக்களுக்காகவும் மனித இன மேம்பாட்டுக்காகவும் ஒட்டு மொத்த உலக நலனுக்காகவும் ஆற்றும் கடமைகள் வரை ஒவ்வொருவரது கடமையும் பலதரப்பட்டவையாகும். 



இதில் ஒவ்வொருவரும் தான் பிறந்த, தான் வாழும் குடும்பத்துக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் முதலிடத்துக்கு வருகின்றன. உலகளாவிய சிந்தனை கொண்டவராயினும் உலக மக்களனைவரையும் தனது குடும்பத்தாரைப் போல் நேசிப்பவராயினும் தன் சொந்தக் குடும்பத்துக்கான கடமைகளில் இருந்து தப்ப முடியாது. 

அப்படித் தப்ப நினைப்பவர்கள் பொறுப்பற்றவர்களாகத் தூற்றப்படுவர். இல்லாவிட்டால் பந்த பாசங்களைக் கடந்த அல்லது சொந்தக் குடும்பப் பொறுப்புக்கள் இல்லாத அல்லது அவரது குடும்பப் பொறுப்புக்கள் ஏதும் மீதமற்ற ஒருவராக இருக்க வேண்டும். இத்தனை கட்டுக்கள் இருந்தும் அதையெல்லாம் தாண்டி பொது நலன் ஒன்றை மட்டுமே கருதிச் செயல்படும் சுத்த வீரர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். அது மிகமிக அரிது. 



சாதாரண நிலையில் தான் பிறந்து வளர்ந்த குடும்பத்தில் பொறுப்புக்களைத் தட்டிக் கழிப்போர் மரியாதையைப் பெற முடியாது. எனவே குடும்பத்தில் பொறுப்புகளைச் சரிவர நிறைவேற்ற வேண்டியது ஒவ்வொருவரது கடமையும் ஆகும். 



குடும்பக் கடமைகளில் பெற்றோர் பிள்ளைகளுக்குச் செய்யவேண்டிய கடமைகள், கணவன் மனைவி ஒருவருக்கொருவர் செய்ய வெண்டிய கடமைகள், பிள்ளைகள் பெற்றொருக்கும் தங்களுக்குள்ளேயும் செய்யவெண்டிய கடமைகள், உறவினர் ஒருவருக்கொருவர் செய்யவேண்டிய கடமைகள், பொதுவான கடமைகள் என சில முக்கிய வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்.


பெற்றோர் பிள்ளைகளுக்குச் செய்யவேண்டிய கடமைகளில் பிள்ளைகள் மட்டுமல்ல அவர்கள்வழிச் சந்ததிகளும் அடங்குவர். 

பெற்றோர் பத்துமாதம் சுமந்து பிள்ளை பெற்று விட்டதை மட்டும் முதல் பெருமைக்குரிய கடமை என்று கருதினால் அது மடமையாகும். எந்த ஒரு பிள்ளையும் அது விரும்பிக் கேட்டு பெற்றோரால் சுமந்து பெறப்படுவதில்லை. எனவே பத்துமாதம் சுமந்து பெற்றதற்காக மட்டும் யாரும் நன்றிக்கடன் பட வேண்டிய அவசியமில்லை. 

மேலும் பிள்ளையைப் பெறுவோர் தமது இச்சையைத் தீர்த்துக் கொள்ளவும் சந்ததிகளைப் பெற்று வளர்க்கும் பாரம்பரிய வழக்கத்தின்படியும் பிற்காலத்தில் தங்களைப் பேணிப் பாதுகாக்கும் கடமைகளைச் செய்யவும்தான் பிள்ளைகளைப் பெறுகிறார்களே தவிர இல்லாத ஒரு உயிருக்குச் செய்யயும் உதவியாக அல்ல. 

ஆனால் அப்படிப்பெறும் குழந்தைகளை வளர்க்கும் முறையிலும் செலுத்தும் அன்பிலும் கற்பிக்கும் நல்ல நெறிமுறைகளிலும் வழிகாட்டும் அம்சங்களிலும் ஒருவருக்கொருவர் காட்டும் பாசப் பிiணைப்பினாலும் தான் பெற்றோரின் பாத்திரம் சிறப்புப் பெறுகிறது.  பெறவேண்டும். அது நாளை பெற்றோருக்குச் செய்யவேண்டிய கடமைகளைக் கற்றுக் கொடுக்கும் அம்சங்களாக விளங்க வேண்டும். 

அதைவிட்டு அனைத்து உயிரினங்களின் பொதுப் பண்பான சுமந்து பெற்றதை மட்டும் பாராட்டுவது மரபுவழி வந்த பண்பாக இருக்கலாமே தவிர பெற்றோர்க்குரிய பெருமையைப் பறைசாற்றும் அம்சமாக இருக்க முடியாது.

எனவே ஒவ்வொருவரும் ஆரோக்கியமான பிள்ளைகளைப் பெறும் வண்ணம் உடல் நலம் பெற்றிருத்தல் வேண்டும். பெற்ற குந்தைகளை ஏழையாயினும் பணக்கார் ஆயினும் நேடியாகப் பாசத்தைப் பொழிந்து வளர்க்க வேண்டும். நல்ல நெறிகளைப் புகட்ட வேண்டும். தாம் வாழும் காலம் வரையிலும் பிள்ளைவழிப்பட்ட சந்ததிகளைக்கூட அன்பு பாராட்டி தம் முதிர்ந்த அனுபவங்களை உள்ளடக்கிய நெறிகளைப் போதிக்க வேண்டும். 

தம் பிள்ளைகள் பெரிய மகான்களாக வேண்டும் என்ற லட்சியம் ஒவ்வொரு பெற்றோருக்கும் இருக்க வேண்டும். பொருளியல் வாழ்வில் பெற்ற பிள்ளைகளுக்கு உதவும்படியாக காலம்பூராவும் சிந்தனை இருக்க வேண்டும். அவர்களுக்குக் குடும்ப வாழ்வு உருவாக்குங்கால் தமது அனுபவத்தில், உலக அனுபவத்தில் கற்றுக்கொண்ட படிப்பினைகள் அடிப்படையில் சிந்தித்துச் செயல்பட வேண்டும். வழிகாட்டவேண்டும். 

ஒவ்வொருவரும் தம் பிள்ளைகளுக்குத் தவறாமல் மனித நேயத்தைப் போதிக்க வேண்டும். இவ்வுலகையும் உலக வாழ்வையும் சரியாகப் புரிந்து வாழக் கற்பிக்க வேண்டும். மொத்தத்ததில் தம் பிள்ளைகள் வாழ்வாங்கு வாழ வேண்டும் என்ற குறிக்கோள் ஒவ்வொரு பெற்றோரிடமும் இருக்க வேண்டும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பிள்ளைகளின் வயதுக்கும் அனுபவத்திற்கும் ஏற்றபடி அவர்களின் உணர்வுகளையும் விருப்பங்களையும் கணக்கிலெடுததுக்கொள்ள வேண்டும். மதிக்கவேண்டும். 


பெற்றோர் பிள்ளைகள் என்ற உறவைப் போலவே கணவன் மனைவி என்ற உறவும் அதற்கு இணையான அல்லது அதைவிட உயர்ந்த உறவாகும். ஆண், பெண் என்ற இருபாலோராய் உள்ள மனித இனம் தொடர்ந்து பல்கிப் பெருக வாழையடி வாழையாய் இருக்கும் உறவின் உயர்ந்த வடிவமே கணவன் மனைவி உறவாகும். கணவன் மனைவி உறவென்பது சகல வழிகளிலும் வெளிப்பட வேண்டிய அன்புமயமான உறவாகும். 


பொதுவாகக் குடும்ப உறவுகளே பொருளாதார உறவுகளைப்போல சிறுமைப்படுத்தப்பட்ட காலம் இது. அதில் கணவன் மனைவி உறவும் விதி விலக்கல்ல. கணவன் மனைவி உறவு மலரும் திருமண காலத்திலேயே வர்த்தகம் போலப் பேரம் பேசும் அவலங்களைக் காண்கிறோம். அதன்மூலம் தாம்பத்தியம் மலரும் முன்னமே சுயநலம் என்னும் தீமை புகுந்து அதன்வழி பிறக்கும் பல் வேறு எண்ணங்களும் உயர்ந்த வாழ்க்கைக்குப் பொருந்தாததாகி விடுகிறது. 

கோணலாய்த் துவங்கிக் கோணல்மாணலாய் நடத்தப்படும் குடும்ப வாழ்வில் அவர்களுக்கென்று ஏற்பட்ட கடமைகள் மதிப்பிழந்து போய்விடுகின்றன. நிறையப் பேருக்கு அத்தகைய கடமைகளைப் பற்றி ஒன்றுமே தெரியாது. இதன் காரணமாய் ஏற்ப்படும் விளைவுகளால் குடும்பத்தின் அத்தனை உறவுகளும் சிறுமைப் பட்டுப் போகும். ஆரோக்கியமற்ற உறவுடன் வாழும் எந்தக்கணவன் மனைவியும் தம் பிள்ளைகளுக்கு நல்வழி புகட்டும் தகுதியைப் பெறமாட்டார்கள்.

எனவே கணவன் மனைவி உறவு அதற்குண்டான சிறபபுடன் இருக்க வேண்டுமெனில் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஒரே மாதிரி மதிப்பும் மரியாதையும் கொண்டிருக்க வேண்டும். ஒருவர் மற்றவரின் பலம், பலவீனங்களைப் புரிந்து கொண்டு அதற்கேற்றாற்போல் பொறுப்பேற்றுக் குடும்பத்தைச் சிறப்பாக நடத்த வேண்டும். திருமணத்துக்கு முன்பே தனக்கு வரப்பேகிற கணவனோ மனைவியோ எப்படி இருக்க வேண்டுமென பண்பாடு ரீதியாக விரும்புகிறோமோ அப்படிப்பட்டவர்களைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும். பின்னால் தெரிய வருகின்ற குறை நிறைகளைப் பக்குவமாகக் கையாண்டு குறைவில்லா வாழ்வாக மாற்ற வேண்டும். யாருக்கும் யாரும் அடிமைப்படுதல் மட்டுமல்ல அப்படிப்பட்ட எண்ணமே கூடாது. 


கணவனின் பெற்றோரை மனைவியும் மனைவியின் பெற்றோரைக் கணவனும் உயர்வாக மதிக்க வேண்டும். மற்ற உறவினர் விசயத்திலும் அப்படியே. அதன்முலம் கணவன் மனைவி உறவில் அன்பு பெருக்கெடுத்து ஓடும். சுருங்கச் சொன்னால் நலன்பயக்கும் அத்தனை வகையான உறவுகளின் தன்மைகளும் கணவன் மனைவி உறவில் வெளிப்படுதல் வேண்டும். அதுதான் சிறந்த இல்வாழ்க்கை. 



அதே போல் பிள்ளைகள் பெற்றோருக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளும் சிறப்பானவை ஆகும்.  
“மகன் தந்தைக்கு ஆற்றும்உதவி இவன்தந்தை . 
என்னோற்றான்கொல் எனும் சொல்’’



என்னும் வள்ளுவனின் குறளே அதற்குப் போதுமான விளக்கத்தைக் கொடுக்கிறது. ஆதாவது இப்பேர்ப்பட்ட பிள்ளைகளைப் பெறப் பெற்றோர் என்ன தவம் செய்தார்களோ என்று மற்றவர்கள் சொல்லும் வண்ணம் வாழ்வதுதான் பிள்ளைகள் பெற்றொருக்குச் செய்யும் கடமை ஆகும்.

பத்து மாதம் சுமந்து பெறுவது மட்டும் நன்றிக்கடன் பட வேண்டிய அளவு சிறப்பான கடமை ஆகி விடாது என்பது பெற்றோருடைய கடமைகளை வலியுறுத்தச் சொல்லப்பட்ட கருத்தே யொழிய அது பிள்ளைகளுக்குப் பொருந்தாது. 

கொடூரமான தீயவர்களாய் இருந்தாலொழிய பெற்றோரை மதித்துப் பராமரித்துப் பாதுகாக்க வேண்டியது பிள்ளைகளின் உயர்ந்த கடமையாகும். காரணம் மற்ற எந்த உயிரினத்துக்கும் இல்லாத மனிதனுக்கே உரித்தான மனிதாபிமானம் வழிப்பட்ட அன்புநெறியாகும் அது.


எனவே பிள்ளைகள் பெற்றோரை மதித்து அவர்கள் விரும்பம் நன்னெறியில் மட்டுமல்ல அதனினும் மேன்மக்களாய் விளங்க வேண்டும். காலமாற்றத்துக்கு ஏற்ப முந்தைய தலைமுறையின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்டு வரும் தலைமுறைக்கும் வழிகாட்டியாக விளங்கவேண்டும். 

ஆக ஒவ்வொருவரும் அவர்களின் பெற்றோர் சாகும்போது தம்பிள்ளைகள் வாழ்வாங்கு வாழ்கிறார்கள் என்ற பெருமிதத்துடன் சாகும் வண்ணம் வாழ வேண்டும். பெற்றோர் தம் பிள்ளைகள் நன்கு வாழ வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் தம்மை வருத்திக்கொண்டு பிள்ளைகளுக்கான கடமைகளைச் செய்வதைப் போலவே பெற்றோரின் வயோதிகமான பலவீனமான காலத்தில் அவர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொண்டு அவர்கள் மனம் மகிழும் வண்ணம் சேவை செய்ய வேண்டியது பிள்ளைகளின் கடமையாகும். பெற்றோர் என்பதில் அதற்கு முந்தைய தலைமுறையைச் சேர்ந்த முதியவர்களும் அடங்குவர். 



ஒரே குடும்பத்தில் உடன்பிறந்த சகோதர சகோதரிகளுக்குள் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் நிறைய உண்டு. திருமணத்துக்கு முன்போ அதற்குப்பின்போ என்றும் அன்பு மாறாமல் இருக்க வேண்டும். ஒருவர் நலனில் ஒருவர் மிகுந்த அக்கரை கொண்டிருத்தல் வேண்டும் மூத்தவர் இளையவருக்கு வழிகாட்டக்கூடிய, சகிப்புத்தன்மை கூடுதலாய்ப் பெற்ற பண்புடையவராய் விளங்க வேண்டும். மூத்தவர்கள் தமக்கு இளையவர்களுக்கு தாய்தந்தையரைப் போன்றவர் ஆவர். ஒருவர் காலில் படுவது மற்றவர் கண்ணில் படுவதைப்போல் உணரும் அன்புள்ளம் கொண்டோராய் இருக்க வேண்டும். இறுதிக் காலம் வரையிலும் தீங்கு பயக்கும் எண்ணங்களுக்கு இடங் கொடுக்காமல் ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக்கொடுக்கும் மனப்பான்மையுடன் ஒத்துழைத்து அடுத்த தலைமுறையினர்க்கு முன்னுதாரணமாய் வாழ வேண்டும்.

அதேபோல் ஒவ்வொரு குடும்பத்தைச் சேர்ந்த அனைவரும் அவரவர் வழியில் உறவு கொண்டிருக்கும் அனைத்து உறவினர்களுடனும் சுமூகமான உறவு கொண்டிருக்க வேண்டும். 

ஒவ்வொருவருடைய பந்துக்களையும் மதித்து நடப்பதன்மூலம் தமக்குள் பாசமும் நேசமும் மேலும் மேலும் இறுக்கமாகும். மாமியார் மாமனாரைப் பெற்றோரைப்போல் மருமகள் எண்ணுவதும் மருமகளைத் தம் பெற்ற பிள்ளையைப் போல் மாமனார் மாமியார் எண்ணுவதும் உயர்ந்த பண்பாடு ஆகும். மருமகன்களும் அப்படியே. 

அதேபோலக் குடும்பத்திலுள்ள ஒவ்வொருவருடைய நண்பர்களையும் மற்றவர் மதிக்க வேண்டும். ஒவ்வொருவருடைய உணர்வுகளையும் மற்றவர் மதிக்க வேண்டும். ஒவ்வொருவருடைய தனிப்பட்ட திறமைகளை மற்றவர்கள்; பாராட்டி உற்சாகப்படுத்த வேண்டும். 

அதேபோல் யார் தவறு செய்தாலும் மற்றவர்கள் அதைப் பக்குவமாகத் திருத்த வேண்டும். ஓவ்வொருவரும் தத்தம் கருத்துக்களையும் திட்டங்களையும் மற்றவர்மேல் திணிக்கக் கூடாது. அதன் நல்ல அம்சங்களை எடுத்துச் சொல்லி அனைவரையும் ஏற்றுக் கொள்ளச் செய்ய வேண்டும். 

சொத்து விசயங்களில் ஒவ்வொருவரும் மற்றவருக்கு தன்னைவிடக் கூடுதலாக விட்டுக் கொடுக்க மனப்பூர்வமாக விரும்ப வேண்டும்;. பெண்ணைவிட ஆண் உயர்ந்தவன் என்ற எண்ணத்தை ஒழித்துக்கட்டவேண்டும். 


ஒரு குடும்பத்தைச் சேர்ந்த எந்தத் தொழிலாயினும் அந்தத் தொழில் சிறக்க அனைவரும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு உழைக்க வேண்டும். குடும்பத்தின் பொது நலனில் ஆண் பெண் வயது வித்தியாசமின்றி அனைவரும் அக்கரை கொண்டு செயல்பட வேண்டியது பொதுவான கடமை ஆகும். பொது வாழ்க்கை, நண்பர்கள், காதல், திருமணம் போன்ற வற்றில் ஒவ்வொருவருடைய நியாயமான உணர்வுகளை மற்றவர் அங்கீகரித்தலும் தவறுகளைத் திருத்த முயலுவதும் பொதுவான கடமைகள் ஆகும்.

குடும்ப வாழ்வில் உறவுகள் இத்தகைய உயர்ந்த தரத்தில் இருக்க வேண்டியிருப்பினும் நடைமுறையில் பெரும்பாலும் அவ்வாறு இல்லை. ஓவ்வொருவரும் இத்தகைய உயர்ந்த பண்பாடுள்ள குடும்பங்களாக தம் குடும்பமும் மற்றவர்களும் மாறத் தொடர்ந்து முயல வேண்டும். 


குடும்பத்தின் உறுப்பினர் ஒவ்வொருவரும்;. அவர்க்குண்டான கடமைகளைச் சரிவரச்; செய்யாமல் விடும்போது முரண்பாடுகள் தலையெடுத்து பின்னர் அதுவே தீங்காக மாறும். ஒரு கட்டத்தில் தீராப் பகையாக ஆகிவிடுவதும் உண்டு. 

தவறு செய்பவர்களைத் தொடர்ந்து திருத்த முயற்சி செய்தும் திருந்தாத, குடும்பத்துக்கு மேலும் மேலும் தீங்கு செய்துவரும், சமூகவிரோதத் தன்மை கொண்ட, இனித் திருத்தமுடியாது என்ற நிலைக்குச் சென்ற, தீமையே வடிவான, பிறர் துன்பஙகளை லட்சியம் செய்யாத எவரையும் குடும்ப உறுப்பினர் தகுதியை விட்டுத் தூக்கி எறியத் தயங்க வேண்டியது இல்லை. 

அத்தகையவர்கள் தாயோ, தகப்பனோ, சகோதர சகோதரிகளோ, கணவன்மனைவியோ, பிள்ளைகளோ யாராக இருந்தாலும் குப்பைகளைப்போல் தூக்கி எறிந்துவிட வேண்டும். அத்தகையோர் மனித இனத்தில் வைத்துப் போற்றத் தகுதியற்றவர் என்பதால் தூக்கி எறியத் தயங்க வேண்டியதில்லை.

தீயவர்கள் என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும் தவறுகளைச் சரி செய்ய முடியாதவர்களை, தவறான செயல்பாட்டில் பிடிவாதமாக இருப்பவர்களை, நன்றி கெட்டவர்களை, சூழ்நிலைகளால் மனம்மாறிப் பண்பாடு குறைந்தவர்களை. அக் குறைபாடுகளைச் சரி செய்ய சந்தர்ப்பமோ சாத்தியமோ இல்லாத பட்சத்தில் அத் தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்ளும் வரை விலக்கி வைப்பது நல்லது. 

அதன்மூலம் தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்ளவும் மனம் புண்பட்டவர்கள் ஆற்றிக் கொள்ளவும் சந்தர்ப்பம் ஏற்படும். குறைபாடுகள் களையப்படாவிடில் நிரந்தரமாகப் பிரிந்து விடுவதில் தவறில்லை. ஆனால் மற்றவர்கள் சம்பந்தமான உறவுகளில் குடும்பக் கடமைகள் கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும். தீமைகளைக் களைய வேண்டும். தவறானவரகள் மேல் ஏற்படும் சலிப்பால் உயர்ந்த பண்புகளைக் கைவிடக்கூடாது. 


எனவே நாம் நமது வாழ்வின் பிரதான பகுதியான குடும்ப வாழ்வில் அதற்குரிய உயர்ந்த கடமைகளைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். குடும்ப வாழ்வில் நாம் கடைப்பிடிக்கும் நெறிமுறைகள் சமுதாய வாழ்விலும் பிரதிபலிக்கும். 

அத்தகைய உயர்ந்த பண்பாடு வளரும் அளவு தீமைபயக்கும் முரண்பாடுகளைக் கொண்ட, மோசமான கலாச்சாரத்தின் செல்வாக்கில் சிக்கியுள்ள, சுயநலமே பிரதான பண்பாடாய் மாறிப்போயுள்ள, தனிமனித ஒழுக்கத்தில் குறைபாடுள்ள, மனித நேயம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாத கோடானுகோடி மக்களைக்கொண்ட, அறியாத அப்பாவிகளாகவும் அடிமைகளாகவும் ஏமாளிகளாகவும் எண்ணற்ற மக்கள் வாழும் இவ்வுலகம் அதன் வளர்ச்சிப்போக்கில் அற்புதமான அம்சங்களை உள்ளடக்கிய ஆனந்தமயமான உலகமாக மாறும்.