ss

Tuesday, April 24, 2012

ஒழுக்கம் அல்லது உயர்ந்த நெறிகள் ( 10 )


உணர்ச்சிவசப்படாதிருத்தல்

நமது வாழ்வில் பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் திடீரென உணர்ச்சி வசப்படுகிறோம். உணர்ச்சி வசப்படுதல் என்பது சராசரியாக நாம் இருக்கவேண்டிய நிலையில் இருந்து திடீரென மனம் மாறுபடுவதாகும். 

அந்த நேரத்தில் குறிப்பிட்ட அந்த ஒரு உணர்ச்சியைத் தவிர மற்ற உணர்வுகள் முக்கியமற்ற தாகிவிடும். ஆதாவது மூளை மற்ற உணர்வுகளைவிட அந்த உணர்வுக்கு அதிகமுக்கியத்துவம் தருவதன் மூலம் பொதுவான எச்சரிக்கையுணர்வையும் அதுசம்பந்தமான முன்னனுபவத்தையும் மறக்கிறது. 

அதன் விளைவாக பலநேரங்களில் நன்மையைவிடத் தீங்கு அதிகமாக நேருகிறது.


உணர்ச்சிவசப் படுதலின் காரணமாக திடீர்க் கோபத்தை யடைகிறோம். அதனால் சண்டை சச்சரவு மட்டுமின்றி அடிதடி, கொலை என்ற அளவு விபரீதமாகக் கூடப் போய் விடுகிறது. 

இதேகுறைபாட்டால் சில நேரங்களில் வேண்டாதவர்க்கு உதவி செய்வோம், நல்லவர்க்கு மறுத்து விடுவோம். தவறான முடிவுகள் எடுப்போம். பயமும் ஏற்படலாம். வெறுத்தவர் மேல் பாசமும் பாசமிக்கவர் மேல் வெறுப்பும் ஏற்படலாம். தேவையின்றிப் பொருள்விரையம் செய்வோம். மன உளைச்சலை அதிகப்படுத்திக் கொள்வோம். உடலுக்கும் உள்ளத்துக்கும் கேடும் விளைவிப்போம்.


பொதுவாக உணர்ச்சிவசப்படும் போது நமது மனம் கட்டுப்பாட்டை இழப்பதால் புலன்களும் கட்டுப்பாட்டை இழந்து தவறுகள் செய்ய உடனடியாகத் தூண்டப் படுகிறது. 




பல்வேறு புலனுறுப்புக்களின் வாயிலாகப்பெறப்படும் உணர்வுகள் மூளையில் செய்திகளாகப் பதியப்படுவது மட்டுமல்ல, அதன் விளைவாகப் பல உணர்வுகளின் கலவையால், மோதலால், முரண்பாட்டால் புலனுறுப்புக்களில் இருந்து கிடைக்கும் உணர்வுகளையல்லாமல் மூளை தனக்குள்ளேயே புதிய உணர்வுகளையும் தோற்றுவித்துக் கொள்கிறது. அத்தகைய உணர்வுகள் உடன்பாடாகவும் எதிர்மறையாகவும் இருக்கும். 

புற நிகழ்வுகள் அத்தகைய உணர்வுகளுக்குப் பொருத்தமாக இருக்கும்போது உடன்பாடாக உணர்ச்சி வசப்படுதலும் பொருத்தமில்லாமல் போகும்போது எதிர்மறையாக உணர்ச்சி வசப்படுவதும் ஏற்படுகின்றன.

இவை எல்லா நேரங்களிலும் ஏற்படுவதில்லை. குறிப்பிட்ட அளவுக்கு மேல் உணர்வுகளைத் தூண்டும்போது தான் ஏற்படுகிறது. 

அதுவும் மூளை சரியானது அல்லது தவறானது என்று ஏற்கெனவே செய்திருக்கும் முடிவுகளுக்கு மாறாகக்கூட இந்த உணர்ச்சி வசப்படுதல் பலநேரங்களில் இருக்கும். காரணம் அந்த நேரத்தில் அறிவைவிட உணர்வுதான் ஆதிக்கம் வகிக்கும்.


ஒருவரைப் பற்றிப் படு மோசமான கருத்து மனதில் இருக்கும். அவரோடு அதிகமான தொடர்போ உறவோ பகையோ வேண்டாமென்றும் மூளை சொல்லும். ஆனால் அவரைக் கண்டால் மனம் நிலைமாறுவதும் பேசினால் கோபம் மூள்வதும் என பதற்றம் அடைந்து உணர்ச்சி வசப்படுகிறோம். 

ஆதாவது அந்தக் குறிப்பிட்ட நபரைப் பற்றி அறிவு ஏற்கனவே செய்துவைத்திருக்கும் முடிவு முக்கியத்துவம் இழந்து அவர் சம்பந்தமான அபிப்பிராயங்களும் எதிர்மறையான உணர்வும் முன்னுக்கு வந்துவிடும். 

அதேபோல் சில உறவினர் மேல் தவறான நிர்ணயிப்பை வைத்திருப்போம். ஆனால் அந்த உறவினர்களையோ நண்பர்களையோ கண்டால் எதிர் மறையான அம்சங்கள் பின்னுக்குப் போய் உடன்பாடான அம்சங்கள் முன்னுக்கு வந்து வரம்புமீறிப் பாசம் பொங்கிவிடும். இதுவும் உணர்ச்சிவசப்படுதலே. 



சில நேரங்களில் வேண்டாதவர் கூட உதவிகேட்டு வந்துவிட்டால் அவருக்குச் செய்யும் உதவி சரியல்ல என்று பட்டாலும் இயலாது என்றுசொல்ல இயலாமல் அல்லது உதவிசெய்யும் இயல்புமட்டும் முன்னுக்கு வருதலால் அல்லது அவருடைய ஏமாற்றத்தையோ எதிர்மறையான முகபாவத்தையோ சகித்துக்கொள்ள இயலாமல் அல்லது அதன் விளைவுகளைப்பற்றி அளவுக்குமீறி எண்ணி பயப்பட்டு உதவி செய்துவிடுவோம். இதுவும் உணர்ச்சிவசப் படுதலே ஆகும்.



அதே போல பிறருடைய எதிர்மறையான பல தவறுகளால் மனம் பாதிக்கப் பட்டிருக்கும் போது அந்;தப் பாதிப்பின் காரணமாக சீர்தூக்கிப் பார்க்கும் பண்பைக்கூட இழந்து நல்லோர்க்குக் கூட உதவ மறுத்து விடுவோம். அன்பானவர்கள் மேல், குழந்தைகள் மேல் கூட ஆத்திரப் படுவோம். இதுவும் உணர்சிவசப் படுதலே. 



இன்னும் சில நேரங்களில் குடும்ப ரீதியாகவோ தொழில் ரீதியாகவோ ஒரு முடிவெடுக்க வேண்டிய நேரத்தில் அதுபற்றிய இணக்கமான அம்சங்களில் அதிக ஈடுபாடு செலுத்துவதால் பாதகமானவற்றைக் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுத் தவறான முடிவுகள்கூட எடுத்து விடுவோம்.

காதல் வயப்படும் வயதில் மனதுக்குப் பிடித்த ஆணையோ பெண்ணையோ சரியாகச் சீர்தூக்கிப் பார்க்காமல் உணர்வுகள் அடிப்படையில் தவறான முடிவுக்கு வருவதை நிறையக் காண்கிறோம். 

தனக்குப் பிரியமானவர்களோ அல்லது தன்னால் மதிக்கப் படுபவர்களோ கூட்டமாக இருக்கும்போது தனது நிலையையக் கணக்கில் எடுக்காமல் உணர்வின் உந்துதலால் பொருந்தாத, இயலாத வாக்குறுதிகளைக் கொடுத்துவிட்டுப் பின் தவிப்போம். 


அதே போல தனது பலம், பலவீனத்தைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் அர்த்தமற்ற அல்லது இயலாத சவால்களையும் பந்தயங்களையும் வெளியிடும் பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளையும் பார்க்கிறோம். அதன்காரணமாகப் பின்னால் வருத்தமும் அவமானமும்கூட ஏற்படுவதைப் பார்க்கிறோம்.



இதுபோல் இன்னும் எண்ணற்ற நிகழ்ச்சிகள் நடக்கக் காண்கிறோம். உணர்சிவசத்தால் எடுக்கும் முடிவுகள்; எல்லாம் பெரும்பாலும் தோல்வியில்தான் முடிகின்றன. உணர்ச்சி வசப்பட்டுச்; செய்யும் செயல்களும் பெரும்பாலும் தவறாகவே முடிகின்றன. 

கொலைகளும் தற்கொலைகளும் கூட அந்த சந்தர்ப்பத்தைத் தவிர்த்திருந்தால் பின்பு அது நடைபெற வாய்ப்பில்லை என்று கருதத் தக்கவை தான் அதிகமாக இருக்கும்.



எனவே மன உணர்வுகளைக் கூட முறையாகக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். எந்த ஒரு செயலைச் செய்யும் போதும் ஒருமுறைக்குப் பலமுறை சிந்திப்பதோடு அதற்காக கொஞ்ச நேரமோ கொஞ்ச நாட்களோ எடுத்துக் கொண்டு அதன் பின்னும் சரியென்று படுவதையே செய்ய வேண்டும். மனதை நடுநிலையில் இருந்து ஒருபக்கம் சாய்வதற்கு அனுமதிக்கவே கூடாது.



புகை படிந்த, ஒழுங்கற்ற கண்ணாடியிலும் அலையும் நீரிலும் உருவங்கள் தெளிவற்றுத் தெரிவது போல் உணர்ச்சி வசப்படும் நேரத்தில் எடுக்கும் முடிவுகளும் சரியாக இருக்காது. அது பலமல்ல. பலவீனம்.


எனவே நாம் எந்த நிலையிலும் உணர்ச்சி வசப்படாதவர்களாக, தெளிவாக சிந்திக்கும் பண்பினை இழக்காதவர்களாக, சூழ்நிலைகளால் மனம் பதைபதைப்பு அடையாதவர்களாக, உணர்வின் வழிச்சென்று தவறிழைக்காதவர்களாக, மூளையின் தெளிவான முடிவின்படியே நடப்பவர்களாக, அவ்வப்போது எழும் திடீர் உணர்வுகளுக்கு இரையாகாதவர்களாக நிதானத்துடன் நடக்கப்பழக வேண்டும். 

அதில் தவறு நேர்ந்தால் பலகாலமும் சேர்த்துவைத்த நற்பயன்கள் எல்லாம் சிறிது நேரத்தில் வீணாகப் போய்விடும். அது உயர்பண்புடையவர்க்கு அழகல்ல! 

ஆகவே உணர்சிவசப்படாதிருத்தல் ஒரு மனிதனுக்கு இருக்கவேண்டிய மிக முக்கியமான பண்பு என்பதை மறவாதிருக்க வேண்டும். 

No comments:

Post a Comment