ss

Tuesday, April 24, 2012

ஒழுக்கம் அல்லது உயர்ந்த நெறிகள் ( 16 )


நேரந்தவறாமை காலம் தாழ்த்தாமை.

இப்பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கமோ முடிவோ நமக்குத் தெரியாது. ஏன், இவ்வுலகின் தோற்றம் மறைவு பற்றி கூடத் தெரியாது. 

ஆனால் இவ்வுலகில் அடங்கியுள்ள பல்வேறு உயிரினங்கள், தாவரங்கள், குறிப்பிட்ட வடிவமும் குணமும் உள்ள பொருட்கள் ஆகியவற்றுக்கும் குறிப்பிட்ட வகையிலான இயக்கங்களுக்கும் அமைப்புகளுக்கும் ஓரளவு கால அளவை அளவிட்டிருக்கிறோம். அதை வயது என்கிறோம்.

வயது என்பது மிகக் குறுகிய காலம் முதல் லட்சக்கணக்கான ஆண்டுகள் வரை சொல்லப்படுகிறது. பௌதீகப் பொருள்களின் மாற்றங்களையெல்லாம் வயதென்று குறிப்பிட்டால் கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளைக்கூட வயதென்று சொல்லலாம். 

காலத்துக்கும் தூரத்துக்கும் எல்லை இல்லை. அதனால் அவற்றை இவ்வளவு சிறியது அல்லது இவ்வளவு பெரியது என்று சொல்ல முடியாது. 


இந்த நிலையில் வாழும் மனித வாழ்வின் ஆயுள் ஏறக்குறைய நூறாண்டுகள் என்று வைத்துக் கொண்டாலும் அது பிரபஞ்சத்தின் ஆயுளோடுகூட வேண்டாம் நாம் வாழும் பூமியோடு ஒப்பிட்டால்கூட மிக மிக அற்பமான ஒன்றாகி விடும். அத்தகைய குறுகிய கால வயதுடைய நாம் நம்மையும் நாம் சார்ந்துள்ள உலகையும் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமல் நமது வாழ்வின் வளர்ச்சி விதிகளைப் பற்றிக்கூடத் தெரிந்து கொள்ளாமல் கிட்டத்தட்ட அர்த்தமற்ற, முறையற்ற, முரண்பாடுகள் மயமான, குழப்பமான வாழ்க்கையை வாழ்ந்துவிட்டு மறைகிறோம்.

தாறுமாறான வாழ்க்கைச் சூழலில் அவதிப்படும் நிலையில் ஒவ்வொருவரும் திட்டவட்டமான தெளிவில்லரத முறையில்தான் வாழ்வின் பெரும்பகுதியைக் கழிக்கிறோம். எதிலுமே ஈடுபாடு குறைந்தவர்களாய் செய்யும் செயல்களின் விளைவுகளைப் பற்றி அக்கரை இல்லாதவர்களாய் பெரும்பகுதி மக்கள் வாழும் நிலையில் ஓரளவு அல்லது சிறந்த அறிவாற்றல் பெற்றவர்கள்கூட சிறந்த முறையில் வாழும் வழி முறைகள் மறுக்கப்பட்டவர்களாக அல்லது வாய்ப்பற்றவர்களாகத் தரம் தாழ்ந்த மக்களுக்கு ஈடான முறையில் அல்லல்பட வேண்டியுள்ளது. 

இதனால் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதி அர்த்தமற்ற முறையில் வீணாக்கப் படுகிறது. இந்த நிலை மாற வேண்டுமெனில் அல்லது இந்த நிலையில் ஓரளவு சிறப்பாக வாழ வேண்டுமெனில் ஒவ்வொருவரும் அல்லது ஓரளவு அறிவுத் தெளிவு பெற்றோராவது சில கால நெறிகளைப் பின்பற்றினால் வாழும் காலம் சிறப்பாக இருக்கும.

எனவே நமது வாழ்நாளின் பெரும்பகுதி வீணாகாமல் தடுக்க நேரந்தவறாமையும் காலந்தாழ்த்தாமையும் மிக முக்கியமானவை ஆகும். 

திட்டவட்டமாகக் குறித்த நேரத்தில் கடமைகளைச் செய்வதை நேரந்தவறாமை என்றும் செய்யவேண்டிய நல்லசெயல்களைக் காலம் தாழ்த்தாமல் சீக்கிரம் செய்துமுடித்துவிடும் ஆர்வத்தை காலம் தாழ்த்தாமை என்றும் கூறுகிறோம். 

நமது வாழ்வில் நாம்வாழ, நம்மைச் சார்ந்துள்ளவர்கள் வாழ சமுதாயக்கடமைகளைச் செய்ய, நாம் சில கடமைகளை வகுத்துக் கொண்டு செய்ய வேண்டியதுள்ளது. ஒவ்வொரு கடமையை நிறைவேற்றவும் நமது வாழ்நாளில் ஒரு பகுதி செலவிடப்படுகிறது.

நமது வாழ்நாளில் நாம் எதைச் செய்தாலும் அல்லது சும்மா இருந்தாலும் அதற்காக ஒருபகுதி வாழ்நாளைச் செலவழிக்கிறோம். கடந்து போன காலத்தை நிச்சயம் திரும்பப் பெற முடியாது. கால ஓட்டத்தில் நமது ஆயுள் என்று ஏற்பட்டிருக்கும் காலத்தில் மனித வடிவில் வாழ்க்கை என்ற நிலையில் வாழும் வரையில் அந்த வாழ்க்கை அதற்குண்டான சமுதாயப் பொறுப்புடன் பொதுவான நியதிகளுக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டும்.

அத்தகைய வாழ்க்கை சிறப்பாக இருப்பதே விரும்பப் படுகிறது. அது உண்மையில் சிறப்பாக இருக்க வேண்டுமானால் ஆயுள் என்று சொல்லப்படும் வாழ்நாள் முழுவதும் திட்டவட்டமான கால அட்டவணையைப் போன்று ஒழுங்கானதாக அந்தந்தப் பருவத்துக்கேற்ற கடமைகளைச் சிறப்புடன் நிறைவேற்றத் தக்க வகையில் அமைந்திருக்க வேண்டும.

 அதற்குக் குழந்தைப் பருவம் முதலே எந்தெந்த வேலையை எவ்வெப்போது செய்ய வேண்டும என எண்ணுகிறோமோ அந்தந்த வேலையை அந்தந்த நேரத்தில் தவறாமல் செய்ய வேண்டும். வாழ்நாள் முழுக்க எந்த ஒரு கடமையையும் திட்டமிட்ட காலத்தில் செய்ய வேண்டும். தவிர்க்க முடியாத காரணம் இருந்தா லொழிய நேரந் தவறுதல் கூடாது. இயற்கையில் எல்லாமே திட்டமிட்டபடி இயங்கும்போது மனித வாழ்வும் திட்டமிட்ட நேரத்தில் திட்டமிட்டபடி இயங்க வேண்டும். 

அதேபோன்று நம் மனதில் செய்யவெண்டும் என்று எத்தனையோ நல்ல காரியங்களை நினைப்போம். ஆனால் அதற்கு நெரம் ஒதுக்காமல் சாதாரணக் கடமைகளைச் செய்து கொண்டு காலம் கடத்த்கொண்டு இருப்போம். அதே போலக் கடினமான பணிகளை எதிர் கொள்ளத் தயக்கப்பட்டு காலம் கடத்துவோம். காலம் தாழ்த்துவதால் அந்தப்பணியின் தன்மை மேலும் கடினம்தான் ஆகும்.

 அதேபோல சிக்கலான ஆனால் நாம்தான் தீர்க்க வேண்டும் என்ற கட்டாயத்திலுள்ள பல பிரச்சினைகளையும் தள்ளிப் போட்டுக் கொண்டே போவோம். களையெடுக்கக் காலம் தாழ்த்துமளவு களைகள் வலுப்பெறும். பயிர்கள பாதிக்கப்படும். அதுபோலக் காலம் தாழ்த்துமளவு பிரச்சினைகள் அதிகமாகி மனச்சுமையும் கவலையும் அதிகரிக்கும்.

நம்மைப்போலவே இயற்கையில் நடப்பவை எல்லாம் திட்டமிட்டதுபோல் ஒழுங்காக நடக்காவிட்டால் எப்படி இருக்கும் என்று எண்ணிப் பார்க்கவேண்டும். பூமியில் ஏற்படும் பருவகாலங்கள் தவறினால் என்னஆகும்? பூமி தன்னைத்தானே சுற்றிக்கொள்ளும் காலமும் அதுசூரியனைச் சுற்றிவர எடுத்துக்கொள்ளும் காலம் தவறினால் எப்படி இருக்கும்? ஒவ்வொரு உயிரினமும் தாய்வயிற்றில் கருவாக இருக்கும் காலமுமும் நமக்கும் மற்ற உயிரினங்களுக்கும் உணவு கொடுக்கும் பயிர் வகைகளும் காய், கனி, பழ வகைகளை அள்ளித்தரும் தாவரங்களும் தமது இயல்பான கால அளவுகளில் இருந்து தவறினால் எப்படி இருக்கும்? அவ்வளவு ஏன் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட நேரங்காட்டும் கடிகாரங்கள் காட்டும் நேரம் தவறினால் எப்படி இருக்கும்?

ஆக நம்மைச் சுற்றி நடப்பதெல்லாம் திட்டமிட்டபடி நேரந்தவறாமல் நடந்தால்தான் எல்லாம் சரியாக இருக்கும், நம்மாலும் வாழமுடியும் என்கிற நிலையில் வாழ்ந்துகொண்டுள்ள நாம் மட்டும் நேரந்தவறினால் காலந்தாழ்த்துவதைப் பழக்கமாக வைத்துக்கொண்டால் நம்மால் எப்படி சிறப்பாக வாழ்ந்துவிடமுடியும்? 

காலா காலத்தில் கடமைகளைச் செய்து முடித்து விட்டால் எண்ணிய நல்ல காரியங்களை, எதிர்வரும் பிரச்சினைகளை, அவ்வப்போது முடித்துவிட்டால் மனச்சுமை குறைவதோடு அடுத்த கடமைகளைச் செய்ய பலமும் பத்துணர்ச்சியும் பெருகும். சோம்பல் என்பது நம்மை அண்டாது.

கடமைகளைத் தள்ளித் தள்ளிப் போட்டு அதுபற்றியே எண்ணிக் குமைந்து கொண்டு இருப்பதை விட முடித்துவிட்டால் கிடைக்கும் நிம்மதி இணையற்றது. 

எனவே நேரந்தவறாமையும் காலம் தாழ்த்தாமையும் நமது வாழ்நாளைப் பயனுள்ள வகையில் கழிக்கக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய உன்னத நெறிகளாகும். 

No comments:

Post a Comment