ss

Tuesday, April 17, 2012

வாழ்க்கை ( 1 )

இன்பமும் துன்பமும்


அனேகமாக அனைத்து மக்களுமே துன்பங்களை வெறுக்கிறோம். மகிழ்ச்சியையும் குதூகலத்தையும் விரும்புகிறோம்.

நாம் எவ்வளவு மகிழ்ச்சிகரமான அனுபவங்களைப் பெற்றவராக இருந்தாலும் துன்பமே வராது என்று நம்புமளவு எல்லா வசதி வாய்ப்புகள் இருந்தாலும் அப்போதும் துன்பம் வந்துதான் தீரும்.



ஒன்று வேறு துன்பமான அனுபவங்கள் வந்து சேரும். அல்லது அதுவரை இன்பமாய் எண்ணிவந்தவை கூட அதன் மகிமை இழந்து மெல்ல மெல்ல துன்பமாய் உணரப்படும்.

அந்நிலையில் அதற்கும் மேற்பட்டநிலையை நோக்கிய விருப்பங்களும் அது கைகூடாமல் போகுமிடத்து நேரும் மனவருத்தங்களுமாக ஒட்டுமொத்த மனநிலையை அவ்வப்போது சலிப்பிலும் ஏமாற்றத்திலும் துன்பத்திலும் நிறுத்திவிடும்.

அதேபோல மிகமிக மோசமான துன்ப அனுபவங்கள் நேரலாம். வாழ்வில் இன்பம் என்ற பேச்சுக்கோ எண்ணுவதற்கோகூட வாய்ப்பே இ;லை என்று எண்ணுமளவு கடுந்துன்பங்கள் நேரலாம்.

ஆனால் அத்தகைய துன்ப நிலையிலேயே ஒருவர் தொடர்ந்து இருந்துவிட முடியாது.

வசதி படைத்த ஓர் நிலைகூட ஒரு கட்டத்தில் துன்பமாய் உணரப்படும். அதைப் போல துன்பநிலை என்று சொல்லப்படும் ஓர் நிலையிலேயே தொடர்ந்து இருக்கவும் முடியாது.

அப்படி இருக்கும்படி நேர்ந்தால் மெல்ல மெல்ல அது பழகிப்போய் துன்பத்தன்மை குறைந்து இயல்பான தன்மையை அடைந்து முந்தைய நிலையை ஒப்பிடும் போது பரவாயில்லை என்று சொல்லத்தக்க சிறு சிறு மனமொத்த நிகழ்வுகள் கூட இன்பமாய் உணரும் நிலை ஏற்படும்.

அந்தநிலை வசதிகள் படைத்த ஒருவருக்குக் காலப்போக்கில் நேரும் சலிப்பும் துன்பமுமாய் உணரத்தக்க நிலையைவிட மனத்தளவில் சிறப்பானதாக இருக்கும்.

எனவே நாம் துன்பத்தை வெறுக்க வேண்டியது இல்லை. மகிழ்ச்சியை அதிகமாக நேசிக்கவேண்டியதும் இல்லை. அதில் ஒன்று இன்னொன்றாய் மாறும் இயல்புடையது.

என்னாளும் ஏற்பட்டதை ஏற்று அமைதியாய்ச் செயல்படும் பண்பே குறையற்ற வாழ்வுக்கு அடிப்படைத் தேவையாகும்.

No comments:

Post a Comment