ss

Wednesday, April 25, 2012

மறதி ( 1 )



நேர்மை!

சுமார் இருபத்து நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு நானும் நண்பர்கள் இருவருமாக ஒரு வேலையாகக் கணுவாய் என்ற ஊருக்குப் போயிருந்தோம். 

போன வேலையை முடித்துவிட்டு பஸ்ஸு காகக் காத்திருந்தோம். 

அப்போது எதேச்சையாக என் காலடியைப் பார்த்தபோது தரையில் நூறு ரூபாய் நோட்டு ஒன்று கிடந்தது. (இன்றைய மதிப்பு ஐநூறு ரூபாய் பெறும்)

ஆஹா! நூறு ரூபாய்! 


யாராவது நான் எடுப்பதைப் பார்த்து என்னுடையது என்று கேட்டுவிட்டால் என்ன செய்வது என்று குனிந்து பாதத்தைச் சொரிவதுபோல் பாவனை செய்து யாரும் கவனிக்காமல் எடுத்துக்கொண்டேன். 

சந்தோசப்பட்ட அதேவேகத்தில் இதைத் தொலைத்தவர்கள் மனசு என்ன பாடு படும் என்றும் நினைத்துப் பார்த்தேன். 

சரி பஸ் வருவதற்கு முன்னால் யாராவது தேடினால் கொடுத்துவிடலாம். இல்லாவிட்டால் என்ன செய்வது வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று நினைத்தேன், 

ஆனால் பஸ் வரும்வரை யாரும் கேட்காததால் பாதி மகிழ்ச்சியும் பாதி வருத்தமுமாக திரும்பினேன். 

வரும் வழியிலேயே ஒரு எண்ணம். கீழே கிடந்தது எடுத்ததுதானே! நாம் மட்டும் வைத்துக்கொள்வது சரியல்ல என்று எண்ணியதோடு நண்பர்களிடமும் சொல்லிவிட்டேன்.

கோவை வந்ததும் நல்ல ஹோட்டலுக்குப் போய் அந்த நூறு ரூபாயையும் செலவு செய்தேன்.

அந்த ஓட்டலுக்குப் பணம் செலுத்த பர்சை எடுத்தபோதுதான் அதில் நூறு ரூபாய் குறைவாக இருந்ததைப்பார்த்தேன்!

நானே கீழே போட்டுவிட்டு அதைக் கண்டெடுத்ததாகச் சொல்லி இத்தனை கலாட்டாவும் செய்து.......கொடுமை! வேட்கக்கேட்டை யாரிடமும் நீண்டநாள் சொல்லவில்லை! 


No comments:

Post a Comment