ss

Wednesday, April 4, 2012

ஒழுக்கம் அல்லது உயர்ந்த நெறிகள் ( 3 )





உள்ளும் புறமும் தூய்மை

இதில் உள் என்பது கண்ணுக்குத் தெரியாத இயக்க அமைப்பான உணர்வுகளையும் எண்ணங்களையும் சிந்தனைகளையும் குறிப்பதாகும். 

புறம் என்பது அவற்றிற்கு ஆதாரமாக இருக்கக்கூடிய உடம்பைக் குறிப்பதாகும். மற்றும் வெளியுலகையும் குறிக்கும்.



முதலில் புறமாகிய உடம்பை எடுத்துக்கொள்வோம்.

கருவில் உருவாகிக் குழந்தையாகப் பிறப்பதில் இருந்து குறைந்த காலத்திலோ அல்லது நீண்டகாலத்திலோ செயலிழந்து, உயிரிழந்து மண்ணில் வீழும்வரை மனித இயக்கத்தைத் தாங்கி நிற்கும், அதன் அடிப்படையாய் இருக்கும், செயல்படும், தோன்றும் உருவத்தைத்தான் உடம்பு என்கிறோம்.

அது செயல்படும் வரை மனிதன் என்றும் ஆண் என்றும் பெண் என்றும் இன்னும் எப்படியெல்லாமோ அழைக்கிறோம்.

ஆனால் செயலிழந்து இயக்கமற்றுப் போகும் போது பிணம் என்கிறோம்.
உயிர் போய்விட்டது என்றும் கூறுகிறோம்.

உயிருள்ள மனிதனின் உடம்பு நித்தமும் மாறியமைந்தாலும் இயக்கத்தால், சூழ்நிலையால் சிதைவடைந்தாலும் அந்த இழப்பை மீண்டும் ஈடு செய்யுமளவு வளர்ந்துவிடுகிறது.

ஆனால் உயிரற்ற உடம்பு சிதைவடையுமே தவிர முன்பிருந்த நிலைக்குத் தன்னை வளர்த்துக்கொள்ள முடியாது. அப்படி வளர்த்துக்கொள்ளும் சக்தியைத்தான் உயிர் என்று கூறுகிறோம்.

வெளியில் இருந்து கிடைப்பதிலிருந்து தனக்குத் தேவையானதை உட்கிரகித்துக் கொண்டு, இழக்கும் சக்தியை மீட்டு, வாழக்கூடிய தன்மையை மனிதனோ மற்ற உயிரினங்களோ நிரந்தரமாகப் பெற்றிருக்கவில்லை.

சில பல பத்தாண்டுகள் வாழலாம் அல்லது நூறாண்டுகாலம் அல்லது அதற்குக் கொஞ்சம் அதிகமாகக் கூட வாழலாம். அதேபோல குழந்தையாகப் பிறக்கும் முன்பே அல்லது பிறந்த உடனே அல்லது சில நாள், மாதம், வருடங்களில்கூட இறக்கலாம்.

ஆனால் நிரந்தரமாக வாழ முடியாது.

குறையவோ அல்லது கூடவோ இருக்கின்ற இந்த உடலியல் வாழ்வுக்குத் தூய்மை மிகவும் முக்கியமானதாகும்.

நமது உடம்புக்கு வேண்டாததைக் களைந்து வேண்டியதைப் பெற உடலைச் சுத்தமாக வைத்திருக்க வேண்டும். அதையே தூய்மை என்கிறோம்.

முதலில் நமது உடம்பின் மேல் படிகின்ற வேண்டாத தீங்கு பயக்கின்ற அழுக்கு முதலான அசுத்தங்களை நீக்கிப் பரிசுத்தமாக இருத்தல் அவசியம்.

அத்தகைய அழுக்குகள் நேரடியாத் தீங்கு செய்வதோடு அதை உணவாக உண்ணும் தன்மை படைத்த நுண்ணுயிர்களாலும் தீங்கு நேரும். எனவே நமது உடம்பை அது ஏற்றுக்கொள்ளும் முறைகளில் சுத்தமாகப் பராமரிக்க வேண்டும்.

ஆதாவது ஒரு பொருள் எவ்வளவு உயர்ந்ததாக இருந்தாலும் கிடைத்தற்கரிய அமிர்தமாக இருந்தாலும் அது வைத்துப் பாதுகாக்கும் பாண்டம் மோசமானதாகவும் பதுகாப்பற்றதாகவும் இருந்தால் அது அந்தப் பொருளுக்கே தீங்காய் முடியும்.

அதுபோல நாம் எவ்வளவு சிறந்த பண்புள்ள வாழ்வு வாழ்பவர்களாக இருந்தாலும் நமது உயர் பண்புகளைத் தாங்கி நிற்கும் உடலானது ஆரோக்கியம் அற்றதாக இருந்தால் அது உயர் வாழ்வு ஆகாது!.....

அந்த ஆரோக்கியத்துக்கு அடிப்படை உடல்தூய்மை தூய்மை ஆகும். 

இதுதவிர நமது உடலியல் வாழ்க்கைக்கு உணவும் குடிநீரும் காற்றும் சுத்தமான சூழ்நிலைமையும் அவசியம்.

ஏனெனில் அசுத்தமான உணவாலும் நீராலும் காற்றாலும் இவற்றை அசுத்தமாக்கும் சூழலாலும் தீங்கு ஏற்படும்.

எனவே இவற்றில் நமது வாழ்வுக்குத் தேவையான அளவு தூய்மையைப் பராமரிப்பது அவசியம்.

நாம் தோன்றுவதற்கு ஆதாரமாக இருக்கும் இந்தப் பூமியில், நாம் இறக்கும் வரை வாழ்வதற்கு ஆதாரமாக இருக்கும் இந்தப் பூமியில் நாம் வாழுமிடங்கள் சுத்தமாக இல்லாவிட்டால் நாம் மட்டும் எப்படி சுத்தமாக இருந்துவிடமுடியும்?

அசுத்தமான சூழலை ஏற்படுத்தும் இடங்களைத் தவிர்த்துச் சுத்தமான இடங்களில் வசிப்பதும் அதற்காக முயல்வதும்தானே நல்லது?

அவ்விதம் தூய்மையான முறையிலோ தூய்மையான சூழ்நிலையிலோ வாழ வாய்ப்பும் வசதியும் அற்றோர், இயலாத நிலையில் உள்ளோர் அத்தகைய நிலைக்குத் தங்களது வாழ்வை நெறிப்படுத்தத் தொடர்ந்து முயற்சி செய்ய வேண்டும். 

சுற்றுப்புறத் தூய்மை என்பது தனித்தும் சமூக அடிப்படையிலும் பேணவேண்டிய அம்சமாக இருப்பதால் ஒவ்வொருவரும் தத்தம் கடமைகளில் ஒன்றாகக் கருத வேண்டியது அவசியம்.

அப்படிப்பட்ட உணர்வுகள் சமூகத்தில் நிறைந்திருந்தால் அரசு மட்டத்திலும் சுறறுப்புறத் தூய்மைக்குத் தேவையான நடவடிக்கைகள் எடுக்கத் தூண்டுகோலாக அமையும். செய்யவும் முடியும். மக்களின் ஒட்டு மொத்தமான சக்தியையும் நியாயமான தேவைகளையும் யாரும் புறக்கணிக்க முடியாது.

ஓவ்வொரு தனிமனிதனும் மக்கள்கூட்டமும் நலமாக வாழச் சுற்றுப்புறத் தூய்மையைப் பேணிக்காக்கத் தவறினால் அத்தகைய நிலை தொடர்ந்தால் பின்னொரு காலத்தில் நமது சந்ததிகள் விளக்கில் வீழ்ந்த விட்டில்பூச்சிகளைப் போன்ற நிலைக்கு உள்ளாக நேரும்.

அத்தகைய ஆபத்து உள்ளதை ஒவ்வொருவரும் மனதில் கொண்டு தினசரிக் கடமைகளில் ஒன்றாகச் சுற்றுப்புறத் தூய்மையைக் கருத வேண்டும்.

அதுபோல உள்ளுறுப்பான பொருள்வடிவற்ற ஒன்றின் தூய்மையும் முக்கியம்.

ஒவ்வொரு மனிதரும் தூங்கும் நேரம் தவிர மற்ற எல்லா நேரங்களிலும் எதாவது ஒன்றைப்பற்றி எண்ணுகிறோம், சிந்திக்கிறோம், திட்டமிடுகிறோம்.

தன்மையிலே ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருப்பினும் இது அனைவருக்கும் பொதுவான ஒன்றாகும்.

ஓவ்வொருவரும் ஒன்றை உணரும் போதே, ஒன்றைப்பற்றிச் சிந்திக்கும்போதே, ஒருசெயலுக்குத் திட்டமிடும் போதே அதுபோன்ற உணர்வுகளும் எண்ணங்களும் மற்றவர்களுக்கும் உண்டு என்பதை மனதில் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த உலகம் நமக்கு மட்டுமல்ல அனைத்து மக்களுக்கும் உயிரினங்களுக்கும் சொந்தம் என்பதை எப்போதும் மறக்கக் கூடாது.

நமக்கு இருக்கும் விருப்பு வெறுப்புக்கள் அனைவருக்கும் உண்டு என்பதையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.

மக்களாகிய நாம் அனைவரும் எவ்வளவு ஒற்றுமையாக, முறையாக இப்பூவுலகைப் பயன்படுத்துகிறோமோ அந்த அளவு பயனும் கிடைக்கும்.

இந்தப் பூமியில் பொதிந்துள்ள அளவற்ற செல்வாதாரங்களைப் பயன்படுத்தி, உட்கொண்டு அந்தப்பூமியிலேயே தோன்றி மறையும் நாம் வாழ்கிறோம்.

எனவே எந்த அளவு சிறப்பான முறையில் இயற்கையைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறோமோ அந்த அளவு நமது வாழ்வும் சிறப்பானதாக இருக்கும்.

எனவே நமது சக்தியை, சிந்தனையை இவ்வுலகை வளப்படுத்தி நாம் வாழ்வதில் செலுத்துவதுதான் உயர்ந்த நடைமுறையாக இருக்கும்.

ஆனால் நாமோ நமது சக்தியையும் அறிவையும் நமக்குள்ளேயே முரண்பாடான காரியங்களைச் செய்வதிலும் தீய வழிகளிலும் அதிகமாகச் செலவு செய்கிறோம்.

அதனால் நாம் வாழும் குறுகிய காலத்தை அழகாக வாழ்வதற்குப் பதிலாக சிக்கலிலும் துன்பத்திலுமே கடத்தி முடித்துவிடுகிறோம்.

ஆனால் மனிதர்களாகிய நமக்குள் முரண்பட்டுக் கிடப்பதைவிட அனைவருக்கும் நன்மை பயக்கும் விதத்தில் எண்ணுவதும் செயல்படுவதும் சிறப்பனதாகும்.

எனவே மனித வாழ்வினைத் துன்பத்திற்கு உள்ளாக்கும் குணங்களான சுயநலம், பொறாமை, தீங்கு விளைவிக்கும் கெட்ட எண்ணம், ஆணவம், அகம்பாவம், பகைமை முதலான உணர்வுகளைத் தவிர்த்து அன்பு, பாசம், உதவிமனப்பான்மை, சகோதரத்துவம், ஒற்றுமை, தியாகம் போன்ற சீரிய நன்மை பயக்கும் உணர்வுகளைக் கொண்டிருப்பவர்களாக நாம் விளங்க வேண்டும். அதையே உளத்தூய்மை என்கிறோம்.
சக மக்களிடம் நம்முடைய எதிர்பார்ப்புகள் நியாயத்துக்கு வெகு அருகில் இருப்பதும் சகமக்களுக்கான நமது பங்களிப்பு நியாயத்திலிருந்து வெகுதூரத்திலிருப்பதும் பொதுவான மனித வியாதி.

அதற்கு நேர்மாறாக எதிர்பார்ப்பும் பங்களிப்பும் ஒரேமாதிரி இருக்கும் வண்ணம் ஒவ்வொருவருடைய உள்ளமும் தூய்மையடையவேண்டும்.

அத்தகைய அகத்தூய்மையும் புறத்தூய்மையும் இருந்துவிட்டால் அல்லது போதுமான அளவு வளர்ந்து விட்டால் அவர்களைவிட பிறர்க்கு முன்னுதாரணமாக வாழும் தகுதி வேறு யாருக்கு உண்டு?

No comments:

Post a Comment