ss

Saturday, April 14, 2012

நாம் யார் தெரியுமா ( 4 )

உயிரின் தோற்றம்



நாம் எபபடித் தோன்றினோம் என்பதிலும் நமக்கு ஒருமித்த கருத்து இல்லை. அதற்குப் பல்வேறு நம்பக்கூடிய நம்பமுடியாத வியாக்கியானங்கள் கூறப்படுகின்றன.

நாம் நமது தோற்றத்தைப் பற்றி எண்ணும்போது நமது ஆதாவது மானிட சிந்தனை அடிப்படையில்தான் பர்க்கிறோம். ஏனென்றால் சிந்திக்த் தெரிந்த உயிரினம் நாம் மட்டும்தானே!

ஆனால் அந்த சிந்தனை நாம் வாழும் சூழல் நாம் வாழும் உலகம் நமது அனுபவங்களை மட்டும் ஆதாரமாகக்கொள்வது சரியாக இருக்காது. ஏனென்று சொன்னால் நமது உலகும் வாழ்வும் அண்டசராசரத்துடன் ஒப்பிடும்போது ஒன்றும் இல்லை என்பது மாதிரி அவ்வளவு சின்னஞ்சிறியது ஆகிவிடும். நமது அனுபவங்களை முன்னுதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளவேண்டுமே அல்லாமல் நாமும் நமது உலகமும்தான் அத்தனைக்கும் அடிப்டையானதுபோல் நடுநாயகமானதுபோல் நினைக்கக் கூடாது. ஆனால் அப்படித்தான் நினைத்து வருகிறோம். என்னமோ இந்த அண்ட பேரண்டங்கள் எல்லாம் மனித எண்ணங்கள் அடிப்படையில்தான் இயங்குவதுபோலவும் அனைத்துமே மனிதனுக்காகவே படைக்கபட்டது போலவும் மனிதத் தத்துவங்களுக்கு அனைத்தும் கட்டுப்பட்டது போன்றும் தானே இதுவரையிலும் எண்ணி வந்திருக்கிறோம்?



அப்படியானால் மனிதன் தோன்றுவதற்கு முன்பு மனிதத் தத்துவங்கள் தோன்றுவதற்கு முன்பு இந்தப் பேரண்டம் இல்லையா? இந்தப் பிரபஞ்சம் தோன்றியதற்கும் மனித இனம் தோன்றியதற்கும் கால அளவை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் மனித இனத்தின் காலம் ஒன்றும் இல்லைதானே? உயிரினங்கள் தோன்றிய பின்பு அதில் ஒன்றாக மனித இனம் தோன்றிய பின்பு பரிணாம வளர்ச்சி ஏற்பட்ட பின்பு மனித நாகரிகம் தோன்றிய காலத்தை எண்ணிப் பார்த்தால் சிந்திக்கக் கற்றுக்கொண்ட மனித நாகரிக காலத்துக்கும் உயிரினங்கள் தோன்றி வாழ்ந்த காலத்துக்கும் ஒப்பிட்டால்கூட மனித நாகரிக காலம் மிகவும் குறைவுதானே! சில ஆயிரம் வருடங்கள்தானே!
பல்லாயிரங்கோடி ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக எண்ணிப்பார்க்க முடியாத கால அளவுகளில் இயங்கிவரும் அண்டசராசரம் எங்கே, அதன் ஒருபகுதியான இந்தப் பிரபஞ்சம் எங்கே, அதன் ஒருபகுதியான நாம் வாழும் இப் பால்வெளிமண்டலமும் சூரியமண்டலமும் எங்கே, அந்தச் சூரியமண்டலத்தில் கண்களுக்குப் புலப்படாத ஓர் இடத்தில் ஐநூறு கோடிவருடங்களாக இயங்கிவரும் இந்தப்பூமியின் தோற்றம் எங்கே, அதிலும் ஒரு இருநூறு கோடிவருடங்கள் ஒன்றுமே இல்லாமல் வெறும் நெருப்புப் பந்தாக பூமி இயங்கி வந்தது எங்கே, அதன்பின்னும் முன்னூறு கோடி வருடங்கள் மற்ற உயிரினங்களோடு உயிரினமாக மனித இனம் உழன்று கொண்டிருந்தது எங்கே, இத்தனையையும் புறக்கணித்துவிட்டு கடந்த சில ஆயிரம் ஆண்டுகளாக வளர்ந்த ஒரு நாகரிகத்தை வைத்துக் கொண்டு அதில் கற்ற அறிவைக் கொண்டு அதில் கிடைத்த பலன்களைக் கொண்டு இத்தனை பிரம்மாண்டமான இயற்கையைப் பற்றி சின்னஞ் சிறிய நாம் சொல்வதுதான் விதி என்பது அதிகப்பிரசங்கித்தனம் தவிர வேறென்ன?

நாம் பெரு வெடிப்பு என்று சொல்லப்படும் பிரபஞ்சத்தின் துவக்க காலத்தில் தோன்றிவிடவில்லை. ஆயிரக்கணக்கான கோடி பால்வெளி மண்டலங்களாகச் சிதறி அண்டத்தில் திக்குத் தெரியாமல் எல்லாத் திக்குகளிலும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நட்சத்திரமண்டலங்கள் உருவாகியபோது நாம் தோன்றவில்லை. அதன் ஒருபகுதியான சூரியமண்டலம் உருவானபோதும் நாம் தோன்றியிருக்கவில்லை. அதன்பின்னாவது நாம்வாழும் பூமிதோன்றிய போதாவது நாம் தோன்றினோமா? அதுவும் இல்லை. சரி, பூமிதோன்றி உயிரினங்களே இல்லாமல் ஒரு இருநூறுகோடி வருடங்கள் தன்னந்தனியாக இயங்கி வந்ததே அப்போதாவது தோன்றினோமா? அதுவும் இல்லை. பூமி நெருப்புப் பந்தாக இருந்த நிலை மாறி பெருமழையும் பிரளயங்களுமாகக் கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் நிலைபெறப் போராடியதே அப்போதாவது நாம்தோன்றிப் பூமிக்குத் துணை நின்றோமா? அதுவும் இல்லை!

பூமியில் கடல்களும் ஆறுகளும் ஏரிகளும் தோன்றிய பின்பு, தாவரங்களும் நுண்ணியிர்களும் தோன்றிய பின்பு எண்ணற்ற உயிரினங்கள் தோன்றியபோது அதில் ஒன்றாகத் தோன்றி, அப்புறமும் கோடிக்கணக்கான லட்சோப லட்ச்ககணக்கான ஆண்டுகளுக்குப் பின்னால் ஒரு விபத்தைப்போல் திசைமாறி பரிணாம வளர்ச்சி அடிப்படையில் உருமாறித்தானே மனித இனம் தோன்றியது?

ஏன் முந்தைய காலகட்டங்களில் எல்லாம் மனித இனம் தோன்றவில்லை? நெருப்பில் தோன்றியிருக்கலாம். நீரின்றித் தோன்றியிருக்கலாம். காற்றும் பிராணவாயுவும் இல்லாதபோது தோன்றியிருக்கலாம். மற்ற உயிரினங்கள் தோன்றிய காலத்திலேயே தோன்றியிருக்கலாம். ஏன் மற்ற கோள்களில்கூடத் தோன்றியிருக்கலாம். அவ்வாறெல்லாம் தோன்றவில்லை. ஏன் அப்படி?

ஏன் மற்ற காலகட்டங்களில் மற்ற சூழ்நிலைமைகளில் மற்ற இடங்களில் தோன்றாத உயிரினங்களும் மனித இனமும் பூமியில் மட்டும் தோன்றவேண்டும். அங்குதான் நாம் ஆழ்ந்து சிந்திக்கவேண்டும். மற்ற எல்லாக் காலங்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் மற்ற இடங்களில் இருந்ததற்கும் பூமியில் இருந்ததற்கும் வேறுபாடு இருந்தது. மற்ற இடங்களில் இல்லாதமாதிரி ஆதாவது உயிரினங்கள் தோன்ற எந்த மாதிரி நிலைமைகள் இருக்க வேண்டுமோ அந்த மாதிரி நிலைமைகள் பூமியில் இருந்தன. அதனால்தான் இங்குமட்டும் உயிரினங்கள் தோன்றின.

அத்தகைய உயிரினத் தோற்றம் என்பது ஒரே தடவையில் ஒரே இடத்தில் நிறைவுறும் ஒன்றல்ல. ஒவ்வொரு விநாடியும் ஒவ்வொரு ஏற்புடைய இடத்திலும் எண்ணற்ற உயிரினங்கள் தோன்றிக்கொண்டும் மறைந்து கொண்டும்தான் உள்ளன. அவற்றில் முற்றிலும் வழக்கொழிந்து போகும் உயிரினங்களும் உண்டு புதிதுபுதிதாகத் தோன்றும் உயிரினங்களும் உண்டு. எப்படி ஒரு காலத்தில் ஏற்புடைய நேரத்தில் ஏற்புடைய இடங்களில் ஏற்புடைய சூழலில் உயிரினங்கள் தோன்றுகின்றனவோ அதேமாதிரி ஏற்புடையதாக இல்லாத நிலைமைகள் உருவாகும் போது வந்த சுவடே தெரியாமல் மறைந்தும் போகும். அதுதான் உயிரினங்களின் இயல்பு.

இன்றைக்கும் நாம் பார்க்கலாம். நெருப்பில் உயிரினங்கள் தோன்றுவது இல்லை. தாங்கமுடியாத குளிரில் உயிரினங்கள் தோன்றுவதில்லை. கடும் பாறைகளிலோ கெட்டியான தாது வளங்களிலோ உயிரினங்கள் தோன்றுவது இல்லை. வெற்றிடங்களில் தோன்றுவதில்லை. அதேபோல நமது பூமியைப் போன்றே சூரியனைச் சுற்றி வருகின்ற பலகிரகங்களிலும் அதன் துணைக் கோள்களிலும் உயிரினங்கள் தோன்றுவது இல்லை. அதனால்தான் வேற்று கிரகங்களிலோ துணைக் கோள்களிலோ உயிரின ஆராய்ச்சி செய்யும் போது அங்கு உயிரினங்கள் வாழத்தக்க அடிப்படை ஆதாரங்கள் இருக்கின்றனவா என்று சோதிக்கிறார்கள்.
அதே சமயம் ஒன்றை நாம் அனுபவத்தில் எங்கும் காணலாம். மண்ணிலும் சேற்றிலும் குப்பை கூழங்களிலும் கெட்டுப்போன உணவுப் பொருட்களிலும் கூட புதிதாக உயிரினங்கள் தோன்றுவதைப் பார்க்கலாம். தாங்கக்கூடிய அளவு கூடுதல் வெப்பநிலைகளிலும் கூடுதல் குளிரான நிலைகளிலும் உயிரினங்கள் தோன்றி வளர்வதைப் பார்க்கலாம்.

அதுமட்டுமல்ல. வேறுவிதமாகவும் உயிரினத் தோற்றத்தைப் பார்க்கலாமே!

ஒரு பெரிய தொட்டியில் அழுகக் கூடிய உணவுப்பண்டங்களை நிறைய சூடான நிலையில் போட்டு வைப்போம். முதல்நாள் உண்ணக்கூடிய நிலையில் இருக்கும். அதேசமயம் அதில் புதிதாக வேறொன்றும் இருக்காது. இரண்டாம் நாள் பார்த்தால் கெட்டுப்போய் உண்ணமுடியாத நிலையில் இருக்கும். அப்படியே வேறு எதுவும் புகா வண்ணம் மூடிவைத்திருந்து நான்கைந்து நாட்களுக்குப் பின்னால் பார்த்தால் அதில் நிறையப் புழுக்கள் நெளிந்துகொண்டிருப்பதைக் காணலாம். அதில் கொஞ்சம் தண்ணீர் ஊற்றிவைத்து மேலும் சிலநாட்கள் சென்று பார்த்தால் அதில் மேலும் நிறைய புழுவகைகள் சேர்ந்திருக்கும் அவற்றில் நெளியும்; புழுக்களையும் நீரில் நீந்திப் பிழைப்பவற்றையும் இறக்கைகளுடன் பறக்கும் பூச்சிகளையும் காணலாம். கண்ணிற்குப் புலப்படும் உயிர்களில் இருந்து பூதக்கண்ணாடிக்கும் புலப்படாத நுண்ணுயிர் வரை நிறைய வகைகளைப் பார்க்கலாம். நீந்துவன, பறப்பன, ஊர்வன இத்தனையையும் பார்க்கலாம்.

இந்த உயிரினங்களெல்லாம் எந்தத்தாயின் வயிற்றிலிருந்தும் குட்டிகளாகவோ எந்தத்தாயின் முட்டையில் இருந்தும் குஞ்சுகளாகவோ உருவானவை அல்ல. இயற்கையில் குறிப்பிட்ட சூழலில் தாமாகவே உருவானவை. அதன்பின்பு அதற்கு ஏற்புடைய வழிகளில் இனப்பெருக்கம் செய்ய இயற்கைப் போக்கில் தாமாகவே இன்னும் எளிய வழிகளைக் கற்றுக்கொள்ளும்.

ஆதாவது உயிரினங்கள் தோன்றி வாழ்வதற்கு ஏற்புடைய சூழலில் அந்த சூழலுக்குத் தக்க உயிரினங்கள் தோன்றும். நாளாவட்டத்தில் தாமாகவே இனவிருத்திசெய்யும் வழிமுறைகளையும் கற்றுக்கொள்ளும் அந்தத் திசைவழியில் அவற்றின் வளர்ச்சிப் போக்குகள் இருக்கும். இதற்கு மனிதன் மட்டும் விதிவிலக்காக இருக்கமுடியாது.
எப்படி ஒரு குறிப்பட்ட சூழலில் உயிரினங்கள் தோன்றுவதற்கு முன்பே கோடானு கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் அண்டசராசரத்தில் அத்தனையும் இருந்ததோ அதேமாதிரி ஒரு குறிப்பிட்ட பொருந்தாத சூழலில் குறிப்பட்ட ஒரு கோளில் வாழும் அனைத்து உயிரினங்களும் அழிந்துபோகும் என்பது மட்டுமல்ல அதற்குப் பின்னாலும் கோடானுகோடி வருடங்கள் அண்டசராசரத்தில் அனைத்தும் இருக்கும். இடையில் உருவாகும் அனைத்து உயிர்களும் இடையிலேயே மறையும். அண்டத்தில் எண்ணற்ற இடங்களில் எண்ணற்ற விதங்களில் உயிர்கள் ஒருபக்கம் உருவாதலும் ஒருபக்கம் மறைதலும் இடைவிடாத செயல்முறையாக என்றென்றும் இருக்கும். இதுதான் பிறப்புத் தத்துவம்! இதுதான் பிரபஞ்சத் தத்துவம்!



3 comments:

  1. அய்யா! இதே சிந்தனைகள் தான் என் சிந்தையில் நித்தமும் ஓடும்! இதை படிக்கும்போது என் மனதை படித்தது போலிருக்கும்! எனக்கு இவ்வளவு அழகாக வெளிப்படுத்த தெரியவில்லை! படித்ததும் அசந்து போனேன்!

    ReplyDelete
  2. மகிழ்ச்சி நண்பரே! சரியான சிந்தனை ஒரே இடத்தில் சந்திக்க வைக்கும்! அதுதான் நடந்துள்ளது! நன்றி!

    ReplyDelete
  3. எப்படி ஒரு குறிப்பட்ட சூழலில் உயிரினங்கள் தோன்றுவதற்கு முன்பே கோடானு கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் அண்டசராசரத்தில் அத்தனையும் இருந்ததோ அதேமாதிரி ஒரு குறிப்பிட்ட பொருந்தாத சூழலில் குறிப்பட்ட ஒரு கோளில் வாழும் அனைத்து உயிரினங்களும் அழிந்துபோகும் என்பது மட்டுமல்ல அதற்குப் பின்னாலும் கோடானுகோடி வருடங்கள் அண்டசராசரத்தில் அனைத்தும் இருக்கும். இடையில் உருவாகும் அனைத்து உயிர்களும் இடையிலேயே மறையும். அண்டத்தில் எண்ணற்ற இடங்களில் எண்ணற்ற விதங்களில் உயிர்கள் ஒருபக்கம் உருவாதலும் ஒருபக்கம் மறைதலும் இடைவிடாத செயல்முறையாக என்றென்றும் இருக்கும். இதுதான் பிறப்புத் தத்துவம்! இதுதான் பிரபஞ்சத் தத்துவம்! unami உண்மை இதை தான் மனிதர்கள் புரிய தசாவதாரம் கதைகள் அந்த காலத்தில் சொன்னார்கள் .............
    பிறந்தன இறக்கும் இறந்தன மாற்று உரு கொண்டு வாழும்
    வாழ்தல் என்பது இங்கு ஜடம் எனலாம் .........ஜடம் செல வேதியல் மாற்றம் கொண்டு ஜீவன் ஆகலாம் .........

    ReplyDelete