ss

Thursday, May 31, 2012

யோகக்கலை ( 3 )



யோகா - உடற்பயிற்சி - விளையாட்டு 

இவை மூன்றுக்கும் நமது வாழ்வில் மிகவும் முக்கியத்துவம் உண்டு. இவை மூன்றுமே நல்ல ஆரோக்கயமான வாழ்வுக்கு அவசியமானவை.

இவற்றில் மனித நாகரிகம் தோன்றாத காலத்திலிருந்தே விளையாட்டு இருந்திருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் இப்போதும் ஆடு மாடு நாய் இன்னும் மனிதரோடு தொடர்புடைய மற்றும் தொடர்பில்லாத மற்ற பறவைகள் உள்ளிட்ட உயிரினங்கள் தங்கள் இனத்துடன் தங்கள் பாணியில் விளையாடுவதைக் காண்கிறோம்.

மற்ற உயிரினங்கள் முறையில்லாத, விதிகள் இல்லாத, காலவரையரை இல்லாத வகையில் தங்கள் விளையாட்டுணர்வை வெளிப்படுத்துகின்றன. ஆனால் மனிதராகிய நாம் நாகரிகத்தில் மேம்பட்டவர்களாக இருப்பதால் பரிணாம வளர்ச்சியின் காரணமாக பிற உயிரினங்களில் இருந்து பலவகையிலும் வேறுபட்டவர்களாக இருப்பதால் ஒழுங்கற்ற விளையாட்டுக்களோடு சேர்த்து முறையான ஒழுங்கமைந்த விளையாட்டுக்களையும் விளையாடுகிறோம். ஆனால் விளையாட்டு உணர்வு அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் பொதுவானதே!

யோகக் கலை உடற்பயிற்சி ஆகிய இரண்டுக்கும் விளையாட்டுக்கும் இடையே வேறுபாடு உண்டு. விளையாட்டுக்கு சிறியதோ பெரியதோ ஏதாவது ஒரு அளவில் விளையாட்டுத் திடல்கள் அல்லது விளையாட்டுக் கூடங்களாவது இருக்கவேண்டும். விளையாட்டுக்களில் விதிமுறைகளைப் பின்பற்றவேண்டும் என்பது தவிர மற்றபடி நமது அங்க அசைவுகள் சுதந்திரமானவை. ஆனால் மற்ற இரண்டிலும் எவ்வளவு வேகமாக அல்லது சிறப்பாகச் செய்தாலும் உடலசைவுகள் ஒரேமாதிரி ஒழுங்கமைவில்தான் செயல்படவேண்டும்.

சிறுவர் முதல் முதியவர்வரை யார்வேண்டுமானாலும் விருப்பமும் ஆர்வமும் உடல் தகுதியும் உள்ளவர்கள் விளையாட்டுக்களில் ஈடுபடலாம்.

விளையாட்டுக்களில் ஈடுபட வாய்ப்போ மைதான வசதியோ அல்லது வயதுக்குப் பொருத்தமான துணையோ கிடைக்காத நிலையில் உள்ளவர்கள் விளையாட்டுகளுக்குப் பதிலாக உடற்பயிற்சியில் ஈடுபடலாம். விளையாட்டுக்களில் என்னென்ன நன்மைகள் கிடைக்குமோ அவ்வளவு நன்மையும உடற்பயிற்சியிலும் கிடைக்கும். 

விளையாட்டுக்களில்கூட ஏற்ற இறக்கமான எளிய அல்லது கடினமான அசைவுகளைச் செய்கிறோம். ஆனால் உடற்பயிற்சியில் ஒரே சீராக எப்படியெல்லாம் உடலுக்குப் பயிற்சி கொடுக்க விரும்புகிறோமா அப்படியெல்லாம் கொடுக்கலாம். விளையாட்டுக்களில் ஒரு விளையாட்டில் எப்படியெல்லாம் உடலசைவுகள் தேவைப்படுமோ அப்படி மட்டுமே உடல் இயங்கும். சில அசைவுகளுக்கு வேலையே இல்லாமல் போகும்போது அந்த இயக்கம் கிடைக்காது.

ஆனால் உடற்பயிற்சியில் உள்ளங்கால் முதல் உச்சந்தலைவரை அனைத்து அவயங்களுக்கும் பயிற்சி கிடைப்பதால் விளையாட்டில் ஈடுபடாமலேயெ விளையாட்டால் கிடைக்கும் பயன்கள் அனைத்தையும பெறுகிறோம். கூடுதலாகவும் பெறுகிறோம். அதனால்தான் எத்தகைய விளையாட்டில் எந்த நிலை வீரராக இருந்தாலும் விளையாடும் முன்பாக உடற்பயிற்சியும் செய்கிறார். 


ஒன்றே ஒன்றுதான் உடற்பயிற்சியின்போது விளையாட்டில் உள்ளதுபோல் இருக்காது. ஆதாவது மற்றவர்களோடு பேசுவதோ கருத்துப் பரிமாறிக் கொள்வதோ இருக்காது. விளையாட்டில் கிடைக்கும் குதூகலம் மற்ற இரண்டிலும் கிடைக்காது. மனதை ஒரு நிலையில் குவிக்கும் மனக்கட்டுப்பாட்டுப் பயிற்சிக்கு அதுவும் ஒரு வகையில் நல்லதே!

யோகக் கலை என்பது விளையாட்டு உடற்பயிற்சி இரண்டின் பயன்களையும் எளிய முறையில் பெறுவதே!

யோகக் கலைக்கும் மற்ற இரண்டுக்கும் உள்ள முதல் வேறுபாடு யோகக்கலையில் கடினமான வேகமான உடல் அசைவுகளால் களைப்படைவதோ வியர்த்துக் கொட்டுவதோ இருக்காது. ஆனால் மற்ற இரண்டிலும் கடினமான அசைவுகளாலும் வேகத்தாலும் வியர்த்துக் கொட்டும். அப்போதுதான்  பயன் கிடைக்கும் 

ஆனால் யோகக் கலையில் அவ்வாறு இல்லாமல் ஆனால் அதைப்போலவே அல்லது அதைவிடச் சிறப்பான பயனைப் பெறமுடியும் அதுதான் யோகக் கலையின் சிறப்பு.

மற்ற இரண்டிலும் நல்ல உடல் தகுதியுள்ளவர்கள்தான் சிறப்பாகவும் பயனள்ளதாகவும் செயல்பட முடியும் ஆனால் யோகக்கலையில் நோயாளிகள்கூட ஈடுபட்டு உடலை வருத்திக்கொள்ளாமல் பயன்பெற முடியும்.

இது எப்படிச் சாத்தியமாகிறது?

ஆதாவது யோகம் என்றாலே சரியானது என்று பொருள்கொள்ளவேண்டும். யோகக் கலை என்றால் உடலையும் உள்ளத்தையும் சரியாக நிலைநிறுத்துவது என்பது பொருள்.

மனிதராகிய நாம் உலகவாழ்வில் பலவகையான இயக்கங்களை வெளிப்படுத்தாமல் கற்சிலைபோல் வாழமுடியாது. அப்படி இயங்கும்போது நமது உடல் உறுப்புகள் எல்லாவிதமான அசைவுகளுக்கும் ஏற்றதாக இருக்க வேண்டும் அப்போதுதான் நமது இயக்கம் எளிமையாகவும் உடல் துன்பம் இல்லாமலும் இருக்கும்.

ஆனால் நடைமுறைவாழ்வில் பல்வேறு சூழல்களில் வாழ்கிறோம். அப்போது எல்லோருக்குமே உடலால் வேலை செய்து அல்லது அதிகப்படியான இயக்கங்களை வெளிப்படுத்தித்தான் வாழவேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. அவர்கள் உடலுக்குக் கொடுக்கும் வேலைகள் அதன் தேவையைப்பொறுத்தே அமைகிறது. 

அதனால் அதிகத் தேவை இல்லாதவர்கள் போதுமான வேலையை உடல் உறுப்புக்களுக்குக் கொடுக்காமல் விடும்போது அவை வலுவற்றதாகவும் மென்மையானதாகவும் எளிதில் இயங்கச் சிரமப்படுகின்ற அளவு உடல் வளர்ச்சி தாறுமாறாகவும் ஆகிவிடுகிறது.

அதனால் பலவீனமடையும் உடலுறுப்புக்கள் இயல்பான வாழ்க்கை அசைவுகளையே பெருந் துன்பமாகக் கருதும் நிலை ஏற்படுகிறது.

இதைத் தவிர்க்கத்தான் உடற்பயிற்சிகளிலும் விளையாட்டுக்களிலும் யோகக் கலையில் ஈடுபடுவதன் மூலமும் உடல் உறுப்புக்களை வலுவேற்றவும் தேவையான அளவு இயங்கக்கூடியதாகவும்   செய்கிறோம்.

அதில் யோகக் கலையில் விளையாட்டுக்ளின் மூலமும் உடற்பயிற்சியின் மூலமும் எப்படி எப்படியெல்லாம் உடலைத் தகுதி பெறச்செய்கிறோமோ  அதைச் சிரமப்டாமல் வியர்க்காமல் செய்து முடிக்கிறோம். 

ஆதாவது மற்ற இரண்டின் மூலம் உடலுறுப்புகள் எந்த மாதிரி யெல்லாம் நிலைப்படுத்தி அதன் மூலம் நல்ல இயங்கு நிலைக்குக் கொண்டுவர முடியுமோ அத்தகைய ஒரு நிலைக்கு நேரடியாகவே கொண்டு செல்வதன் மூலம் அந்த நன்மைகளை எளிய முறையில் அடைவது என்பதே அது. 

அதற்காக எளிய முறையில் மெல்ல மெல்ல உடலுறுப்புக்களை சிரமத்துக்குள்ளாக்காமல் பயிற்றுவிப்பதே அது.

அந்தப் பயிற்சியின் மூலம் வயதுக்குத் தக்கபடி எந்த அளவு தேவையோ அந்த அளவு உடலைப் பக்குவப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

பலப்பலவிதமான யோகாசன முறைகளால் பலவிதமாகவும் உடலை நிலைநிறுத்தவும் அதே நிலையில் கூடுதல் நேரம் நீடிக்கவும் பயிலும்போது உடலுக்கும் உள்ளத்துக்கும் நல்ல பயிற்சியாக அமைகிறது. 

அதன் மூலம் ஒரு துணியில் ஒட்டியிருக்கும்அழுக்கு அடித்துத் துவைத்துப் பிழியும்போது எப்படி வெளியேறுகிறதோ அந்த மாதிரி நமது உடலுக்குத் தேவையானதை நிலைநிறுத்தவும் தேவையற்றதை வெளியேற்றவும் யோகக் கலை எளிய முறையில் பயன்படுகிறது.

அதற்காக வேண்டி யோகக்கலையைப் பயில்கிறேன் என்று சொல்லி அதில் வல்லுனர்களாக இருப்பவர்களைப் போலவோ சர்க்கஸ் கலைஞர்களைப் போலவோ உடலை அதீதமாக வளைக்க வேண்டும் என்பதெல்லாம் அவசியம் இல்லை. அத்தகைய சாகசங்களை எல்லாம் யோகாப்பியாசத்தின் மூலம் உடம்பை எப்படியெல்லாம் நமது தேவைக்கேற்ப வளைத்து பயன்படுத்த முடியும் என்பதை நிலைநிறுத்துவதற்கும் நிரூபிப்பதற்கும் மட்டும் எடுத்துக்கொண்டால் போதும் எல்லோரும் அப்படிச் செய்யவேண்டியது இல்லை. 

நாம் எப்படிப்பட்ட வாழ்க்கைச் சூழலில் வாழ்கிறோம் எப்படிப்பட்ட முறையில் நமது உடல் இயங்கவேண்டியது அவசியம் என்று நினைக்கிறோமோ அந்த அளவு யோகக்கலையைப் பயன்படுத்தினால் போதும் அற்புதமாக வாழலாம்.

ஆக இந்த மூன்றையும் சரியாகப்பயன் படுத்தினால் அததற்குண்டான பயன்களை நிச்சயம் பெற முடியும். மூன்றையும் தீண்டாதவர்களாக வாழ்வதைவிட வாழாவிருப்பதே மேல்!

யோகக் கலையோ உடற்பயிற்சியோ விளையாட்டோ எதுவென்றாலும் அதற்கு இணக்கமான வகையில் நமது உணவுப்பழக்கம் இருக்கவேண்டும். இல்லாவிட்டால் இவற்றால் கிடைக்கும் பயன்களையெல்லாம் தவறான உணவுப்பழக்கங்களும் மற்ற தீயபழக்கங்களும் அடித்துக்கொண்டு போய்விடும் என்பதுதான் உண்மை!

எனது மொழி ( 28 )


அபாயம்

இயற்கை வளங்கள் மனிதனால் பயன்படுத்தப்பட்டு குறைந்து வருவதாகவும் தீர்ந்து வருவதாகவும் அடிக்கடி பேசப்பட்டு வருகிறது (பெட்ரோல், நிலத்தடியில் இருந்து கிடைக்கும் உலோகக் கனிமங்ஙகள், ரசாயனப் பொருட்கள் மற்றும் கல், மண் போன்றவை மற்றும் ஆக்சிஜன் உட்பட). 


ஆனால் அது சரியான கருத்து அல்ல. 

இப்பூமியில் எதையும் புதிதாகச் சேர்க்கவோ இருப்பதை இல்லாமல் செய்யவோ மனிதனால் முடியாது என்பதுதானே அறிவியல் விதி! 

உண்மையான கருத்து என்னவென்றால் மனிதனுக்கும் மற்ற உயிரினங்களுக்கும் பயன்படக்கூடிய குறிப்பிட்ட நிலையில் உள்ள இயற்கை வளங்களைச் சூரையாடி என்றென்றும் உலக உயிரினங்களுக்குப் பயன்படாத வேறுநிலைக்கு மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பதே. 

ஆதாவது உயிர்வாழத் தகுதியுள்ள உலகைத் தகுதியற்றதாக்கி வருகிறோம் என்பதே அபாயகரமான உண்மை!

எனது மொழி ( 27 )


முரண்பாடு
============

பொதுவான நியாயம் என்பது பாராபட்சமற்றது. 

அது ஒருதிக்கில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ரயில்வண்டித் தொடர் போன்றது. 

அதன் பயணம் தடங்கலில்லாதது. உறுதியானது. 

ஆனால் நியாயமல்லாத எதுவும் பாரபட்சமுடையதாகவே இருக்கும். 

நியாயமல்லாத செயல்களால் கிடைக்கும் வெற்றி என்பது தாற்காலிகமானது. 

ஆதாவது ஓடும் ரயில்வண்டித்தொடரின் ஒரு பெட்டியினுள் எதிர்த்திசையில் ஓடுவதைப் போன்றது. 

தடங்கலின்றிப்யணம் செய்ய முடியாது. தீமையில்தான் முடியும்.

Wednesday, May 30, 2012

இயற்கை ( 2 )


இப்படியும் ஒரு விடுகதை

கொட்டக் காட்டுக்காரனுக்கும் ஊஞ்சக் காட்டுக்காரனுக்கும் சண்டை! அதை ஆத்துக் காட்டுக்காரன் வந்து தீர்த்து விட்டானாம். அது என்ன? 

இப்படி ஒரு விடுகதை ஐம்பது வருடங்களுக்கு முன்பு நான் குழந்தையாக இருந்தபோது எங்கள் பாட்டி சொன்னது இன்னும் பசுமையாக ஞாபகம் இருக்கிறது.

இதற்கு மேலே படிக்காமல் இந்த விடுகதைக்கு உங்களால் விடை கண்டுபிடிக்க முடிகிறதா என்று பாருங்கள். முடியாவிட்டால் மேலே தொடர்ந்து படியுங்கள் விடை அடுத்து  வரும். 




ஆதாவது நான் சின்னப்பையனாக இருந்தபோது அடிக்கடி தலை குளிக்கச் சொல்லி எங்கள் பாட்டி கொடுத்த தொல்லை தாங்க முடியாது.

தலை குளிப்பதென்றால் சாதாரணமாக இப்போதுபோல் ஷாம்பு போட்டு;க் குளிப்பதென்றால் பரவாயில்லை ஐந்து நிமிட வேலை!

ஆனால் அப்போது சனிக்கிழமை காலையில் எழுந்தால் தலைக்கும் உடம்புக்கும் எண்ணெய் போட்டுத் தேய் தேய் என்று தேய்த்து வெய்யிலிலும் கொஞ்சநேரம் நிற்கவேண்டும். 

அதன்பின் சோப்புப் போடாமல் வெறும் அரப்புத் தூளைப் போட்டுத் தலைக்கு மீண்டும் ஒரு முறை தேய்த்துத் தேய்த்துத் தண்ணீர் விட்டுக் கழுவ வேண்டும். அப்போதுதான் அரப்பு எண்ணெய்ப்பிசுக்கு அழுக்கு எல்லாம் அடித்துக்கொண்டு போகும். 

அரைநாள் லீவே விளையாடப் போக முடியாமல் வீணாகப் போய்விடும். அதனால்தான் பாட்டி கையில் சிக்காமல் ஒட்டம் பிடிப்பது.

இதைத்தான் எங்கள் பாட்டி விடுகதையாகச் சொன்னார்கள்.

கொட்டைக்காடு என்று சொன்னால் ஆமணக்கு எண்ணெய். ஆதாவது கொங்குநாட்டில் ஆமணக்கைக் கொட்டமுத்து என்று சொல்வார்கள். அதனால் ஆமணக்கு எண்ணெயை விடுகதையில் கொட்டக்காடு என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

ஊஞ்கக்காடு என்றால் அரப்பு என்று பொருள். அரப்புத் தூள் செய்யப் பயன்படும் இலை மரத்தின் பெயர் ஊஞ்சல் மரம் ஆகும் அதனால் அரப்புக்கு இந்த விடுகதையில் ஊஞ்சக்காடு என்று பெயர்.

இரண்டையும் தேய்த்துக் குளிக்கும் போது கடைசியில் ஊற்றிக் கழுவப் பயன்படும் தண்ணீர்தான் ஆத்துக்காடு என்று விடுகதையில் வருகிறது. ஆதாவது ஆற்றில் ஓடுவது தண்ணீர் தானே?

இதன் மூலம் எந்த வேதிப்பொருளும் சேராத உடல் நலத்துக்கு நன்மை விளைவிக்க்கூடிய இயற்கையான குளியல் முறை வலியுறுத்தப் படுகிறது.

இப்படிக் குளியலை நாம் பின்பற்றினோமென்றால் தலைவலி, தோல்வியாதி பொடுகு போன்ற புறத் துன்பங்கள் எதுவும் நம்மைத் தாக்காமல் பாதுகாத்துக் கொள்ளலாம்.

விடுகதையில் சொல்லப்பட்டது சரிதானே?

நட்பு ( 1 )


ஆல்டன் கேட்ஸ்டன் 

இவர் ஒரு அமெரிக்கர். பெயர் ஆல்டன் கேட்ஸ்டன். சமீபத்தில் எனக்கு முகநூல் நண்பரானவர்.

அமெரிக்காவில் வாஷிங்டன் நகரத்தில் ஒரு அரசு பயிற்சி மையத்தில் பயிற்சி மேலாளராக இருக்கிறார்.

விரைவிலேயே எனது மிகச் சிறந்த நண்பர்களில் ஒருவராக மனதில் இடம் பிடித்துவிட்டார்.



ஒரு வேடிக்கை என்னவென்றால் எனக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது. அவருக்கோ தமிழ் என்றால் என்னவென்றே தெரியாது.

அவருக்கு என்னை எப்படிப் பிடித்தது என்று தெரியவில்லை. அனேகமாகக் குத்துமதிப்பாகத்தான் விரும்பியிருப்பார் என்று நினைக்கிறேன்.

 அவர் எனக்கு நட்பு அழைப்பு அனுப்பி நான் அதை ஏற்றக்கொண்டவுடன் உடனே சேட்டிங்கில் வந்துவிட்டார். எனக்கோ உதறல்! அவரோடு எப்படி சேட் செய்வதென்று.

நான் எடுத்து எடுப்பிலேயே எனக்குத் தெரிந்த ஆங்கில வார்த்தைகளில் சொல்லி விட்டேன் நான் ஆங்கிலத்தில் ஞானசூனியம் என்று.

ஆனால் அவர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா? 

நான் மிக எளிய ஆங்கிலத்தில் உங்களோடு உரையாடுகிறேன். நீங்கள் தவறாக ஆங்கிலத்தைக் கையாண்டாலும் அதைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்வேன் என்றார். ஒரு குழந்தைக்கு தந்தை நடக்கக் கற்றுக் கொடுப்பதைப்போல.

அவருடைய அன்பை என்னால் எப்படிப் புறக்கணிக்க முடியும்?

நெருங்கிய நண்பர்களில் ஒருவர் ஆகிவிட்டார்.

நான் தத்துப்பித்தென்று ஆங்கிலத்தில் டைப் செய்யப் பயந்து கொண்டு விட்டுவிட்டாலும் அவர் விடுவதில்லை. அடிக்கடி தொடர்புக்கு வந்துவிடுவார்.

மிக எளிமையான ஆங்கில வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தி என்றுடன் உரையாடுவது வாடிக்கையாகிவிட்டது. 

மனதில் இடம் பிடித்துவிட்டார். என்னைச் சந்திக்கக்கூட அவருக்கு ஆசை. எனக்கும் கூடத்தான்! அங்கு விருந்தினராக வர அழைப்புக்கூட விடுத்துவிட்டார். 

அமெரிக்காவின் பல இடங்களுக்கு சுற்றுப்பயணம் செய்வதன் மூலம் என்னுடன் பொழுதைக் கழிக்க அவருக்கு விருப்பம். அதற்கெல்லாம் இந்த ஜீவனுக்கு வாய்ப்பு ஏது?

அதனால் ராக்கி மலைத் தொடர்களிலும் கிராண்ட் கேன்யன் பள்ளத்தாக்குகளிலும் அலாஸ்காவிலும் மிசிசிபி ஆற்றிலும் வாஷிங்டன்னிலும் நியூயார்க்கிலும் அவருடன் சேர்ந்து அவ்வப்போது கனவில் சுற்றுலா சென்று கொண்டுள்ளேன்.

உண்மையான நட்புக்கு அட்லாண்டிக் பெருங்கடலோ ஆப்பிரீக்காக் கண்டமோ அரபிக்கடலோ தடையாக இருக்கவில்லை! அவற்றையெல்லாம் தாண்டி அன்பு நட்பு என்கிற அலை வீசிக்கொண்டுதான் உள்ளது.

அந்த நல்ல மனிதருக்கு மரியாதை செய்வதற்காகவே இந்தக் கட்டுரையை எழுதினேன்.

இதை அவரால் படித்துப் புரிந்துகொள்ள முடியாது.

ஆனால் நண்பர்கள் இதற்கு எழுதும் கமெண்ட் ஆங்கிலத்தில் இருந்தால் அவர் நிச்சயம் படித்து மகிழ்வார்.

உணவே மருந்து ( 16 )


குப்பையில் அமிர்தம்

நண்பர்களே! மீந்து போகும் சாதத்தை குறிப்பிட்ட நேரத்துக்குப் பின்னால் தூக்கி எறிவதைத்தான் நிறையப்பேர் வழக்கமாகச் செய்கிறார்கள்.

அதற்குப் பதிலாக சாதத்தில் தண்ணீர் ஊற்றி வைத்துவிட்டால் ஒரு நாளெல்லாம் கெட்டுப்போகாது என்பது மட்டுமல்ல! அதை நன்கு கரைத்து வெங்காயத்தையும் நறுக்கிப் போட்டு சிறிது உப்பையும் சேர்த்துக்கொண்டால் அற்புதமான சுவையான உணவாகிவிடும். 



சிறிது தயிரோ மோரோ சேர்த்துக்கொண்டால் மேலும் சுவை அதிகமாகும்.

சமைப்பதன் மூலம் ஒரு பகுதி சத்துக்களை இழக்கும் அரிசி பழைய சோறாக மாற்றப் படுவதன் மூலம் மீண்டும் புத்துயிர் பெறுகிறது. உண்மையில் அது இயற்கை உணவுக்கு நிகரான உணவாகும்!

மற்ற உணவுகளால் ஏற்படும் தீங்கை இது உடனுக்குடன் ஓரளவு சரி செய்யும். 

குப்பையில் கொட்டப்படும் உணவை அமிர்தமாக்கி உண்ணும் செலவில்லாத முறையை ஏன் எல்லோரும் பின்பற்றக்கூடாது?

Tuesday, May 29, 2012

எனது மொழி ( 26 )

தீண்டாமை

எந்த ஊரில் எந்தக் கோவிலில் எந்தத் திருவிழா நடந்தாலும் அந்த ஊரில் வசிக்கும் அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் கூடிப் பேசி அனைவரும் பங்கு பெறும் நிர்வாகிகளைத் தேர்வு செய்து அவர்கள் எடுக்கும் முடிவுப்படிதான் விழா நடக்க வேண்டும்.அவர்கள் தலைமையில்தான் நடக்கவேண்டும் என்று சட்டம் இயற்றி நடைமுறைப் படுத்த வேண்டும். 




சிலர் கோவிலுக்குள் இருந்துகொண்டே நாய்க்கு எலும்புத்துண்டு விட்டெறிவதைப்போல் பிரசாதங்களை வீசி எறிவதும் பாவப்பட்ட பலர் உள்ளே அனுமதிக்கப்படாமல் வெளியில் தூர நின்று கை படாமல் வாங்கிக் கொள்வதுமான அநீதியும் அக்கிரமமும் ஒழிக்கப்படவேண்டும்!

இது எங்கு நடக்கிறதோ அங்கு காவல்துறை மாறுவேடத்தில் சென்று கண்காணித்து சம்பந்தப்பட்டவர்கள்மேல் கடும் நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும் 

அரசு இதற்கான உத்தரவை ஏன் பிறப்பிக்கக்கூடாது?

Monday, May 28, 2012

சிறுகதைகள் ( 7 )


மானமுள்ளவன்!
(உண்மை அனுபவம்)

நேத்து ராத்திரி எனக்கு ஒரு கனா வந்தது. எனக்கு இந்தமாதிரிக் கனா அப்பப்போ வரும். இனி கனாவப் பாப்போம்.

எங்க சொந்தக்காரர் வீட்டுக்குப் போயிருந்தோம். கொஞ்ச நேரம் இருந்துட்டுப் புறப்பட்டப்போ எனக்கு மச்சினன் உறவுள்ள அவரும் அவசரமாப் புறப்ட்டார்.

“ மச்சா! தேர்தல்லெ சுந்தரமூர்த்திக்கு ஓட்டுக் கேட்கப்போகணும். அதுதான் அவசரம் ”
அப்பிடீன்னு சொல்ல, 


எனக்குப் பத்திக்கிட்டு வந்திருச்சு! அவங்கரெண்டு பேருக்கும் விரோதம். போக்குவரத்துகூட இல்லாமல் இருந்துது. இப்ப என்னடான்னா அவருக்கு இவரு ஓட்டுக் கேட்கப் போறேன்னு சொல்றார்!உப்புப்போட்டுத்தான சோறு தின்கிறோம்! அப்புறம் ஏன் சூடு சொரணை இல்லாமப் போச்சு?

“என்னப்பா என்னாச்சு ஒனக்கு? தேர்தல்னு வந்தா எல்லாமே போயிடுமா? உன்னையும் இழுத்துப் போட்டுட்டானா?.... தேர்தல்னுவந்தா மானம் மரியாதையைக்கூட விட்டுடணுமா?” ன்னு கேட்டேன்.

“இல்லெ மச்சா! அது இருக்கிறதாலெதான் அவருக்கு ஒட்டுக் கேக்கப் போறேன்னு சொன்னேன்! இல்லேன்னா அவரெ எதுத்து நின்னவங்களுக்கத்தானெ ஓட்டுக் கேக்கப் போயிருப்பேன்?”

“என்னப்பா சொல்றே! என்ன சொல்ல வர்ரே?”

“இல்லெ மச்சா! மத்தவங்க எல்லாம் லட்சலட்சமா செலவு பண்றாங்க. அவரு அப்படியெல்லாம் பண்ணலெ! அதுமட்டுமல்ல! நான் ஊருக்கு நல்லது செய்வேன்னு நம்பிக்கை இருக்கறவுங்க ஓட்டுப் போடுங்க! இல்லேன்னா உட்டுடுங்க. அப்படின்னு சொல்லீட்டு சும்மா இருந்துட்டாரு! "

"அவரு வேண்டான்னு சொல்லியும் அவரெ நிறுத்துனவங்களுக்கு ஒண்ணும் புரியலெ! எந்த ஒரு நல்லது கெட்டது நடந்தாலும் முதல் ஆளா வந்து நிக்கிற அவரு தோக்கறதா அப்படின்னு நாங்கெல்லாம் முடிவு பண்ணி அவரோட நல்ல குணத்தச் சொல்லி ஓட்டுக்கேக்கறோம்!”
“உங்களோட விரோதம் என்னாச்சு?”

“அது அப்படியேதான் இருக்கு மச்சா! எனக்கும் அவருக்கும் பிரச்சினை என்கிறதுக்காக அவரு நல்லவருங்கிறது இல்லாமெப் போகுமா?”

அவர் என்ன சொல்றார்னே எனக்குப் புரியலே!

“ஆமாம் மச்சா! அவரும் நானும் பிரச்சினைலெ எதிரிகளா இருந்தாலும் தப்பா ஒருத்தரைப்பத்தி ஒருத்தர் எப்போவாவது பெசீருக்கிறமா?. இப்போ பிரச்சினை எங்களோடதில்லெ! ஊரோடது. அதனாலெ ஊருக்கு எது நல்லதோ அதைத்தான் மானமுள்ளவன் செய்யணும்!

இப்போ சொல்லுங்க நான் மானமுள்ளவனா இல்லையா?.... ”

நான் என்ன பதில் சொல்றது?... 

அடடே!...அதற்குள் தூக்கம் கலைஞ்சுட்டுதே!

விவசாயம் ( 20 )


பஞ்சகாவ்யம்

பஞ்சகாவ்யம் என்றால் பசு சம்பந்தப்பட்ட ஐந்து பொருட்களால் தயாரிக்கப்பட்டது என்று பொருள்.

இது மனிதருடன் இணைபிரியாது வாழ்ந்து வரும் பசுமாட்டுக்கு உயர்வான மதிப்பும் மரியாதையும் கொடுக்கவும் கடவுளின் ஒரு வடிவமாக மதிக்கப்படும் அதைத் துதிக்கும் முகமாகவும் இந்துக்கோவில்களில் ஒரு சடங்குப் பொருளாகக் கையாளப்பட்டு வந்தது. புனிதமாகவும் கருதப்பட்டது. பெரிய அளவு சாதாரண மக்களால் அறியப்படவில்லை. 

அவர்கள் பசுவின் கோமியத்தையும் சாணத்தையும் பாலையும் வெவ்வேறு முறைகளில் தனித்தனியாக புனிதச் செயல்களுக்குப் பயன்படுத்துவார்கள்.

ஆனால் சமீப ஆண்டுகளில் பஞ்சகாவ்யம் என்ற பெயரில் இது விவசாயிகளிடம் செல்வாக்குப்பெற்று வருகிறது.

பசுமாட்டின் கோமியம்(மூத்திரம்), சாணம், பால், தயிர், நெய் என்ற ஐந்து பொருட்களையும் உள்ளடக்கியதாக இது தயாரி;ககப்படுகிறது.

இது விவசாயப் பயிர்களுக்கும் செடிகொடிகளுக்கும் பழமரங்களுக்கும் உரமாகவும் ஊக்குவிப்பானாகவும் பயன்படுத்திச் சோதிக்கப்பட்டதில் நல்ல பயன் இருந்திருக்கிறது.



காரணம் இதில் கலந்துள்ள பொருட்களால் அதில் உருவாகும் கோடிக்கணக்கான நுண்ணுயிரிகள் பயிர்களின் இயற்கையான வளர்ச்சிக்குத் துணைபுரிவதால் பயிர்கள் அதை ஏற்றுக்கொண்டு நன்கு வளர்வது அறியப்பட்டுள்ளது.

இது ஒரு வரவேற்கத்தக்க மாற்றமாகும். ஆதாவது வேதிப்பொருட்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட விவசாயத்திலிருந்து இது முற்றிலும் மாறுபட்டதும் நன்மை விளைவிக்கக்கூடியதும் என மெய்ப்பிக்கப்பட்டுள்ளது.

வேதிப் பொருட்கள் அறிமுகப் படுத்தப்பட்டபோது அது உடனடியாகப் பலனைக் கொடுத்ததால் விவசாயிகள் கண்மூடித்தனமாகப் பிரயோகித்து நிலத்திலுள்ள சத்துக்கள் வேகமாக அழிவதைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் நிலத்தைப் பாழ்படுத்தினர். உண்மையில் துவக்கத்தில் வேதிப்பொருள் பயன்பாட்டின்போது விளைச்சல் கூடுதலாகக் கிடைத்தது அவற்றால் மட்டும் அல்ல. அதற்கு முன்னர் வளப்படுத்தப்பட்ட ப+மியாக இருந்ததும் ஒரு காரணம். 

ஆனால் துவக்ககாலப் பயன்பாட்டால் கிடைத்த பயன் வேதி உரங்களால் என்று நம்பி அதைச் சார்ந்திருக்கும் வேளாண் பண்பாடு உருவாகிறது. கால்நடைப் பயன்பாடு குறைந்துவிட்டது. எந்தக் கால்நடைப் பயன்பாட்டின் பின்னணியில் வேதி உரங்கள் புகழ் பெற்றனவோ அந்தக் கால்நடைப் பயன்பாடும் கால்நடை உரமும் நிலத்தில் குறைந்ததும் தனியாக வேதி உரங்களை நிலங்கள் ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கின்றன. வலுக்கட்டாயமாகப் பயன்படுத்துவதால் நிலங்கள் களர்த் தன்மை பெற்று நோயெதிர்ப்பு சக்தியையும் இழந்துவிட்டதால் இரண்டுங்கெட்டான் நிலையை அடைந்துவிட்டன. 

ஆதாவது இயற்கை உரங்களின் வளங்களின் ஆதாரத்தையம் இழந்து வேதிப் பொருட்களின் பயன்பாட்டையும் நிலங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் நிலையில் முந்தைய நிலைக்குத் திரும்பிச் செல்ல முடியாமல் ஒரு திரிசங்கு நிலையை விவசாயம் அடைந்திருக்கிறது. ஆதாவது அரசனை நம்பிப் புருஷனைக் கைவிட்டு கடைசியில் அரசனும் புருஷனும் ஆத்தோடு போன கதை ஆகிவிட்டது.

துவக்க காலத்தில் உணவுத் தட்டுப்hட்டைப் போக்க வேதி உரப்பயன்பாடு தாற்காலிகமாகக் கைகொடுக்க பின் விளைவுகளை மறந்து சரியாகத் திட்டமிடவில்லை. 

அதன் தொடர்ச்சியாக சிங்கத்தைத் துரத்திச் சென்ற கழுதையைப் போல் வேதிப் பொருட்களுக்குப் பின்னால் போன விவசாயம் அது திரும்பிப் பாக்கவும் ஆபத்தாக முடிந்தது.

இயற்கைக்கு ஆதரவாக, வேதிப்பொருள் பயன்பாட்டுக்கு எதிராக கொடுக்கப்படும் குரலை யாரும் கவனிக்காது இருந்த காலம் மாறி என்ன சொல்கிறார்கள் என்று காது கொடுத்துக் கேட்கவேண்டிய கட்டாயம் உருவாகிறது.

அதுதான் இயற்கை விவசாயம் என்பது. இயற்கை விவசாயம் என்பது ஏதோ இப்போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது போலப் பலரால் அதிசயமாகப் பார்க்கப் படுகிறது. ஆனால் அது கோவலனால் கைவிடப்பட்ட கண்ணகியைப் போன்று பாரம்பரியமாக நடந்து வந்தது.

இயற்கை வேளாண்மையைக் கைவிட்டு நீண்டகாலம் ஆனநிலையில் கால்நடைகளையெல்லாம் தின்று தீர்த்த நிலையில் கால்நடைப் பயன்பாடு வழக்கொழிந்த நிலையில் கால்நடைகளிடம் வேலை பழக்கி வேலை வாங்கும் தொழில் திறம் மறைந்த நிலையில் விவசாயத் தொழிலாளர்கள் எல்லாம் தங்களின் தொழில் நுணுக்கத்தையும் உழைப்புத் திறனையும் கைவிட்ட நிலையில் இயந்திரப் பயன்பாட்டால் கடின வேலைகள் செய்ய ஆட்கள் இல்லை என்ற நிலையில் இயற்கை வேளாண்மை என்ற உணர்வு எழுந்துள்ளது.

ஆனால் அந்த உணர்வைச் செயல்படுத்த இன்றைய விவசாயமும் அதுதொடர்பான மக்களும் தயாராய் இருக்கிறோமா? 

உடனடியாகச் சந்தைக்குச் சென்று நல்ல காளைமாடுகளை வாங்கி வந்து கருவேலமரத்தால் செய்யப்பட்ட கலப்பையால் நிலத்தை நன்கு உழப்போகிறோமா?

அல்லது காங்கேய இனப் பசுமாடுகளை வாங்கிவந்து கன்று களர் என்று பட்டி நிறையக் கால்நடைகளை ஆடுகள் மாடுகள் என்று வளர்க்கப் போகிறோமா?

அவற்றையெல்லாம் விவசாய நிலங்களில் கட்டுதரை போட்டு அதன் சாணத்தையும் மூத்திரத்தையும் ஆட்டுப் புழுக்கைகளையும் உடனுக்குடன் மண்ணோடு கலங்கச்செய்து அதன் மூலம் மண்ணை நுண்ணியிர்களாலும் மண் புழுக்களாலும் நிரம்பி வழியச் செய்யப்போகிறோமா?

அல்லது குளம், எரி போன்ற இடங்களில் கிடைக்கும் வண்டல்மண் படிவுகளை மாட்டு வண்டிகளில் அள்ளி;க்கொண்டு வந்து போட்டு வளங்குறைந்த நிலங்களை யெல்லாம் வளம் பெறச் செய்யப்போகிறோமா?

அல்லது கொழுஞ்சி, எருக்கு, ஆவாரை, சீமெண்ணைப்பூடு, தும்பை போன்ற செடிகளையெல்லாம் பிடுங்கி வண்டிவண்டியாகக்கொண்டு வந்து எருக்குழிகளில் இட்டு மக்கவைத்தோ நேரடியாகவே வயல் சேற்றில் அமிழ்த்திப் புழுங்கவைத்தோ இயற்கையாக மண்ணில் எருச் சத்தைக் கூட்டப்போகிறோமா?

அல்லது தக்கைப்பூண்டு, கொளுஞ்சி, சணப்பு தட்டைப்பயறு கொள்ளு போன்ற பசுந்தாள் உரப்பயிர்களை விவசாய நிலம் முழுவதும் விதைத்து அடர்ந்த புதர்போல் வளர்ந்தபின் அப்படியே மண்ணில் புதைந்து எருவாகுமாறு உழவு செய்யப்போகிறோமா?

இவ்வளவும் செய்தால்தான் இயற்கையான முறையில் விவசாய நிலங்கள் வேறு எந்த வேதி உரங்களும்  போடாமல் வளம் பெறும்.

ஆனால் இப்போதுள்ள நிலையில் அது சாத்தியமா?

உடனடியாக நாம் செய்யக்கூடியதெல்லாம் நிலத்தை உழவு செய்து அதில் பசுந்தாள் உரப்பயிர்களை வளர்த்து மடக்கி உழுது வளம் சேர்க்கவேண்டியது முக்கியமானது. அதுகூட வேதிப் பொருட்களைப் போட்டு சக்கையாகிப் போன மண்ணில் வேதிப் பொருள் இடாமல் நன்கு வளராது. முதல் முறை வேதி உரங்களைப் போட்டாவது வளர்ந்த பின்பு உழுது மண்ணை வளப்படுத்தவேண்டும்.

அதன்பின்பு வேதி உரங்களைப் போடாமலே பசுந்தாள் உரப்பயிர்களை வளர்த்து வளர்த்து அழித்து அழித்து மண்ணை வளப்படுத்த வேண்டும்.

அத்துடன் விவசாய வேலைகளுக்கு திடீரெனக் கால்நடைகளை ஈடுபடுத்தும் முறைக்கு மாற முடியாது. இனி எப்போதும் முடியாது. காரணம் அதற்கு ஆட்கள் கிடையாது.

அதனால் கரவை மாடுகள் கண்டிப்பாக வளர்க்கவேண்டும். அவற்றின்மூலம் பால் வருமானம் ஒரு பகுதி கிடைக்கும். அதைவிட அதன் சாணத்தால் பூமியை வளப்படுத்துவதன் மூலம் கிடைக்கும் விவசாய வருவாய் மகத்தானதாக இருக்கும். அதுவே கடினமானதுதான் என்றாலும் கால்நடைகள் இல்லாமல் விவசாயம் கிடையாது என்ற நிலையில் ஒவ்வொரு விவசாயியும் கட்டாயம் கரவை மாடுகள் வளர்த்தே ஆகவேண்டும்.

கரவை மாடுகளுக்கான தீவனப் பயிர் உற்பத்திக்கென குறிப்பிட்ட பரப்பை நிலத்தில் ஒதுக்கியே ஆகவேண்டும். அத்தோடு ஆடுகள் மேய்க்க ஆள் கிடைக்காது என்கிற நிலையில் மேய்க்காமலே ஆடுவளர்ப்பு என்கிற நவீன முறைக்கும் மாறித்தான் ஆகவேண்டும்.

இவ்வளவு செய்தாலும் இயற்கை முறையில் விவசாயப்பயிர் நன்கு வளர சில வருடங்கள் எடுத்துக்கொள்ளும். அதுவரை தாக்குப்படிக்கும் விவசாயிக்கு உதவியாக பால் கொள் முதல் விலையில் இருந்து அவர்களின் உற்பத்திப் பொருட்களுக்கு நியாயவிலை கொடுப்பது வரை அரசுகள் உதவவேண்டும். இல்லாவிட்டால் இயற்கை வேளாண்மைக்கு மாறிச்செல்ல முடியாது.

இப்படிப்பட்ட கடுமையான விவசாய முறைகள் பின்பற்றப்பட்டாலன்றி நிலத்தை இயற்கை முறையில் வளப்படுத்த முடியாது இயற்கை முறையில் பயிர் செய்யமுடியாது என்கிற நிலையில் பஞ்சகாவ்யம் என்ற நுண்ணூட்டத்தை மட்டும் நம்பி மண்புழு வளர்ப்பு என்கிற தலையைச் சுற்றி வாய்க்குக் கையைக் கொண்டு சென்று உண்பதைப்போன்ற முறையை நம்பி நிலத்தை வளப்படுத்த முடியாது. 

பஞ்சகாவ்யம் என்பது பசுமாட்டின் ஐந்துவிதமான பொருட்களைக்கொண்டு தயாரிக்கப்படும் நுண்ணூட்டமே!ஆதாவது நுண்ணுயிரிகளின் செரிவு ஆகும். அது இடப்படும் நிலத்துக்கும் தெளிக்கப்டும் பயிருக்கும் நன்மை விளைவிக்கிறது என்பதில் சந்தேகமே இல்லை.

ஆனால் அது பயன்படுத்தப்படும் முன் பயன்படுத்த வேண்டிய நிலம் எந்த மாதிரி தகுதியில் இருக்கவேண்டும் என்பதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல் பஞ்சகாவ்வயம் என்பது சர்வரோக நிவாரணிபோலவும் அலாவுதீனின் அற்புத விளக்கைப் போலவும் சித்தரிக்கப் படுகிறது. அதனால் விவசாயிகள் மனதில் இயற்கை வேளாண்மையிலுள்ள முழு விபரங்களையும் தவிர்த்து கடினமல்லாத ஒரு பகுதியை ஊக்குவிப்பதாகத்தான் அமைகிறது. அது நடைமுறைக்கு நன்மை தரக்கூடியது அல்ல.

பஞ்சகாவ்யம் பயன்படுத்தப்படும் நிலம் முதலிலேயே கால்நடைக் கழிவுகளாலோ எருக்குழிக் கழிவுகளாலோ இயற்கை எருவாக இடப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

அல்லது பசுந்தாள் உரச்செடிகளை உழுது மண்ணில் மக்கிப்போய் இருக்கவேண்டும். அல்லது சாணக்கரைசலை அடிக்கடி கரைத்துவிட்டதன் மூலம் நிலத்தில் இயற்கையான சத்துக்கள் ஏற்றப்பட்டிருக்கவேண்டும்.

அப்போதுதான் பயிர் நல்ல போஷாக்குடன் துவக்கத்திலிருந்தே வளர்ந்து வரும். 

அந்த நிலையில் நிலத்தில் இருக்கும் சத்துக்கள் மெதுவாகத்தான் எடுத்துக்கொள்ளும் என்கிற அடிப்படையில் பஞ்சகாவ்யத்தைப் பாசன நீரில் கரைத்துவிடுவதன்மூலம் வேர் மூலமாகவும் தெளிப்பான்களின் மூலம் தெளிப்பதால் இலை மூலமாகவும் மேலும் உரமூட்டப்படுகிறது. ஏற்கனவே போஷாக்குடன் இருக்கும் பயிர் இந்த வீரியமான நுண்ணூட்டத்தைக்கொடுப்பதால் பயிர் மிக நன்றாக வேகமாக வளர்வதுமட்டுமல்ல சத்துக்குறைவால் ஏற்படும் நோய்கள் தவிர்க்கப்படுகிறது என்பது மட்டுமல்ல பூச்சிகளால் பகை நுண்ணியிரிகளால் ஏற்படும் நோய்களை எதிர்த்து நிற்கும் நோயெதிர்ப்பு சக்தியையயும் பெறுகிறது. அதன் பின்பு அமோக மகசூலைக்கொடுப்பதில் சந்தேகம் என்ன?

ஆனால் பஞ்சகாவ்யம் பயன்படுத்துப்படுவதற்கு முன் நிலத்துக்குச் செய்யவேண்டியப பக்குவப்படுத்தும் முன்னேற்பாடுகள் எதையும் முக்கயத்துவம் கொடுத்துக் குறிப்பிடாமல் பஞ்சகாவ்யம் இருந்தால் போதும், அதைப்பக்குவமாகப் பயன்படுத்தினால் போதும், ஓரிரு மாடுகள் இருந்தால் போதும், பல எக்கர் பரப்பு நிலத்தைச் சுலபமாக வளப்படுத்திவிடலாம் என்றெல்லாம் பிரமை உருவாக்கப்படுகிறது.

இதை யார் செய்கிறார்கள் என்றால் இயற்கை வேளாண்மையில் அளவற்ற ஆர்வமுள்ள இயற்கையின் மேல் ஈடுபாடுள்ள படித்தவர்கள்தான் இதைச்செய்கிறார்கள்.

அவர்கள் நடைமுறைவாழ்வில் விவசாயப்பணிகளில் மண்ணை வளப்படுத்துவதில் நேரடி அனுபவப்படாதவர்கள். அதைச்சார்ந்து வாழாத ஆனால் இயற்கை வேளாண்மையில் நாட்டமுடையவர்கள். அவர்களின் அதீத ஈடுபாடுதான் இப்படித் தவறான மயக்கத்தை உருவாக்குகிறது. 

அவர்கள் சில விஷயங்களைப் பற்றி யோசிப்பதே இல்லை.

ஆதாவது இந்தப் பஞ்சகாவ்யாவின் உள்ளடக்கம் என்ன? அது ஏன் தாவரங்களுக்கு நல்ல பயன் தருகிறது? அதற்கு இணையான மாற்று எதுவும் இல்லையா? அதில் அடங்கியுள்ள ஊட்டச் சத்துக்கள் உண்மையாகவே நிலத்துக்குப் போதுமானவைதானா? அது நிலத்தில் எப்படி செயல்படுகிறது? அறிவியல் பார்வையில் அதன் கட்டமைப்பு என்ன என்ற கேள்விகளை யாரும் கேட்டுப் பாhத்ததாகத் தெரியவில்லை!

ஆதாவது முன்னோர் பயன்படுத்திய பசுவை அடிப்படையாகக் கொண்ட பஞ்சகாவ்யம் புனிதமானது மட்டுமல்ல, அற்புதமான குணங்களை;க் கொண்டது, விவசாயத்துக்கு அற்புதமாகப் பயன்படக்கூடியது, பல நோய்களைக் குணப்படுத்தக்கூடியது,  மனிதருக்கும்கூட மருந்தாகப்பயன்படும், உள்ளுக்குச் சாப்பிடவும் செய்யலாம் இத்தியாதி எண்ணங்களை அவரவர் மனதுக்குப்பட்டதை எல்லாம் வளர்த்துக்கொண்டு அதை அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் போல் பிரச்சாரமும் செய்கின்றார்கள். 

சுருக்கமாகச்சொன்னால் கெட்டுப்போன பொருட்களின் அல்லது கெடுக்கப்பட்ட பொருட்களின் ஒருவிதமான கலவை அவ்வளவே! வேதிப்பொருள் கலக்காத கெட்டுப்போகக்கூடிய குணம் கொண்ட ஒவ்வொரு பொருளிலும் பஞ்சகாவ்யத்தின் ஒரு பகுதிப் பண்புகள் உண்டு. அது இயற்கையின் நியதி! அதில் சேர்க்கப்படும் பொருட்களின் செறிவைப் பொருத்து அதன் ஊட்டச்சத்து இருக்கும். 

பசுமாட்டின் பொருட்களைக்கொண்டுதான் இது தயாரிக்கமுடியும் என்றால் பால், தயிர், நெய், சாணம், மூத்திரம் என்ற ஐந்து பொருட்களை மடடும்தான் பயன்படுத்தவேண்டும். அதுதான் பஞ்சகாவ்யம்.

ஆனால் சர்க்கரை, பழங்கள், இளநீர், கள், இன்னும் பலபொருட்களையும் சேர்த்துத் தயாரித்து அதைப் பஞ்சகாவ்யம் என்று சொல்கிறார்கள்.

ஆதாவது அந்தப்பெயர் ஆன்மிக காரியங்களில் இடம்பெற்ற பெயராக இருப்பதால் அதன் பெயரைமட்டும் வைத்துக்கொண்டு என்னென்னமோ கலந்து செய்கிறார்கள்.

அப்படிச் செய்வது தவறே அல்ல. அதற்கான உண்மையான காரணங்களை மட்டும் சொல்லி உண்மையான அதன் பயன்படுதன்மையை மட்டும் பிரச்சாரம் செய்திருக்க வேண்டும்.

சந்தைக்குச் சென்று கெட்டுத் தூக்கி எறியப்படும் பழ வகைகளையும் வீட்டில் கெட்டுப்போன உணவுவகைகளையும் கழுதை பன்றி குதிரை மாடு உட்பட கிடைக்கும் கால்நடைகளின் சாணத்தையும் மூத்திரத்தையும் சாக்கடை நீரையும் சேர்த்தால்கூட அருமையான ஊட்டச்சத்தக்கள் மிகுந்த ஒரு கலவை கிடைக்கும். அது மனிதருக்குக் குமட்டக்கூடியதாகக் கூட இருக்கலாம். ஆனால் தாவரங்களுக்கு அதுதான் தேவை. 

மனிதன் உள்ளிட்ட உயிரினங்களின் கழிவுகள் தாவரங்களுக்கும் தாவரங்களின் கழிவுகள் மனிதருக்கும் ஏற்றவை. அதுதான் அடிப்படை விதி! அந்த விதிக்கு உட்பட்டு என்னவகையான கலவையைத் தயார் செய்தாலும் அது தாவரங்களுக்கும் இயற்கை வேளாண்மைக்கும் ஏற்றதுவே ஆகும்.

அதைவிட்டு பஞ்சகாவ்யம்தான் சிறந்தது அதைக்கொண்டு வெற்றிகரமாக விவசாயம் செய்யலாம் என நினைப்பதும் பிரச்சாரம் செய்வதும் இயற்கை வேளாண்மையை வளர்ப்பதற்குப் பயன்படாது. 

வளம் குறைந்த ஒரு நிலத்தில் வேறு எதையும் பயன்படுத்தாமல் தனியாகப் பஞ்ச காவ்யத்தைப் பயன்படுத்திப் பார்த்தால் உண்மையை அறியலாம். நிச்சயமாக மகிழும்படி இருக்காது. காரணம் பயன்படுத்தப்படும் அளவும் அதில் அடங்கியுள்ளவையும் வளங்குறைந்த நிலத்தை வளப்படுத்துவதற்குப் போதுமானது அல்ல.  

அதுபோலவே ஆவூட்டம், ஆட்டுட்டம், மீன் ஊட்டம், இயற்கைப் பூச்சிவிரட்டி இன்னும் நிறைய வகையான பொருட்களளைப் பற்றி அவற்றின் ஊட்டத்தைப்பற்றி மிகையாகப் பிரச்சாரம் செய்வதும் பயன்படாது.

இதையெல்லாம் நம்பி அழகாக விவசாயம் செய்ய யாராவது இறங்கினால் நொந்து நூலாகிப் போவார்கள் என்பதில் ஐயமே இல்லை! 

இயற்கை வேளாண்மை என்பது ஒரு மாபெரும் திட்டமிடல்! அரசின் ஒத்துழைப்புடனும் இயற்கை மேம்பாடு என்ற தூரப்பார்வையுடனும் அணுகவேண்டிய அவசியமான தவிர்க்கமுடியாத முறை ஆகும்.

இந்தக் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்காமல் வெறும் உணர்வை அடிப்படையாகக் கொண்டு இறங்கினால் இதுநாள் வரை வேதிப் பொருட்களைக் கொண்டு விவசாயிகளை ஏமாற்றிக் கொள்ளையடித்தவர்கள் இனி இயற்கைமுறைத் தயாரிப்பு என்னும் பெயரால் இயற்கைப் பொருட்களின் செறிவுட்டப்பட்ட இயற்கைத் தயாரிப்பு என்று சொல்லி பாட்டில்களில் அடைத்து அதிலும் காசு பார்த்து விடுவார்கள். 

இப்போதே அந்த ஆலைத் தயாரிப்புகளை விவசாயக் கண்காட்சிகளில் பார்க்கலாம்! இந் வர்த்தக உலகம் தனது லாபத்துக்காக எந்தத் தவற்றையும் செய்யும். இயற்கை வேளாண்மையின் சிறப்புகளையும் வர்த்தக நோக்கு பலிவாங்கிவிடும்.

எச்சரிக்கை வேண்டும். பஞ்ச காவ்யா மட்டும் விதிவிலக்கு அல்ல!

Saturday, May 26, 2012

பிற உயிரினங்கள் ( 1 )


பாவம் கழுதைகள்!

இது ஒரு பாவப்பட்ட ஜென்மம்.

காலங் காலத்துக்கும் மனிதருக்காகவே பாடுபட்டதல்லாமல் ஒரு சுகமும் அறியாமல் வாழ்ந்து மடிந்துகொண்டிருக்கும் ஜென்மம்.

இது துவக்க காலத்திலிருந்தே மனிதனுக்குப் போக்குவரத்து வாகனமாகவும் சுமை தூக்கிச்செல்லும் சரக்கு வாகனமாகவும் பயன்பட்டிருக்கிறது.




இதன் முதுகில் வேண்டியமட்டும் சுமையை ஏற்றி வெளியூர் கொண்டு சென்று விற்பனை செய்வதும் வெளியூரில் வாங்கப்படும் சரக்குகளை மீண்டும் திருப்பி ஏற்றிக்கொண்டு வருவதுமாக வியாபாரம் இதன் மூலமாக சிறப்பாக நடந்தது. 

இப்போதும் சொல்வார்கள் கழுதைக்குப் போகும்போதும் சுமை, வரும்போதும் சுமை என்று! 

வாகனப்போக்குவரத்தும் இயந்திரப் பயன்பாடும் வளர்ந்த காலத்தில்கூட கழுதையின் உழைப்புக்காகவே சில வேலைகள் இருந்தன.

சமீபகாலம் வரை கழுதைகள் மேல் விறகுச்சுமை ஏற்றப்பட்டு கொண்டு செல்லப்பட்டதைப் பார்த்தவர்கள் நிறையப்பேர் இருக்கலாம்.

சலவைத் தொழிலாளர் கழுதைகளின் மேல் துணி மோழிகளை ஏற்றி;க்கொண்டு துவைப்பதற்காகத் தூரத்தில் இருக்கும் ஆற்றங்கரைகளுக்குச் செல்வார்கள். அப்படிப் போகும்போது துணி மூட்டைகளுக்குமேல் நடக்கமுடியாத சிறுவர் சிறுமிகளை ஏற்றிச் செல்லும் காட்சிகளை முன்னெல்லாம் அடிக்கடி காணலாம்.

அதுமட்டுமல்ல இப்போது போல அந்தக் காலத்தில் துணிகளை வெளுக்க கண்ட வேதிப்பொருட்கள் கிடையாது. அதற்கென இருக்கும் பகுதிகளில் உப்புப் படிந்த சாரைமண் என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு வகை மண் படிந்திருக்கும். அந்த மண்ணைச் சேகரித்துக் கழுதைகளின் மேல்தான் ஏற்றிக்கொண்டு வருவார்கள். அதனுடன் சேர்த்துத் துணிகளை நனைத்து ஆவியில் சூடுசெய்து நீங்காத அழுக்கையும் நீக்குவார்கள். அந்த முறைக்கு வெள்ளாவி என்பது பெயர்.

ஆனால் இப்படிப் பலவேலைகளும் வாங்கப்பட்ட கழுதைக்கு ஆட்டைப்போலவோ மாட்டைப் போலவோ சரியான பராமரிப்பு இரு;காது. தங்கள் வேலை முடிந்த பின்னால் அவை தூரமாகப் போய்விடக்கூடாது என்பதற்காக முன்கால்க்ள இரண்டையும் நெருக்கமாகச் சேர்த்து விலங்கிட்டதுபொல் கட்டிவிடுவார்க்ள்.

அந்த நிலையில் வெளியில் விரட்டிவிடுவார்கள். அவை முன்கால்களை அடியெடுத்து வைக்கமுடியாமல் இரண்டு கால்களையும் சேர்த்து ஒரேநேரத்தில் குதித்த மாதிரி தான் முன்கால்களைப் பயன்படுத்தமுடியும். அதனால் அதுபடும் வேதனை சொல்லமுடியாது. 

இது தனது மனம்போன போக்கில் கிடைத்ததை மேய்ந்துகொண்டெ ஊர் எல்லைகளுக்கு உள்ளாகவே திரிந்துகொண்டிருக்கும். சில நேரங்களில் அருகில் உள்ள விளைநிலங்களுக்குச் சென்று அங்கு விளைந்திருக்கும் கதிர்களை மேய்ந்துவிடுவதும் உண்டு. அதற்குத் தெரியுமா இது மனிதன் பட்டா போட்டுக்கொண்ட நிலங்கள், மற்ற உயிரினங்களுக்கு அனுமதி இல்லை என்று? 

அந்த விவசாயி பார்த்துக்கொண்டால் போச்சு! தர்ம அடிதான்! அந்தக் கழுதைக்குச் சொந்தக்காரர் மேல் உள்ள ஆத்திரத்தையெல்லாம் அந்தக் கழுதையின்மேல் காட்டுவார்கள். பல நேரங்களில் விளை நிலங்களுக்குப்பக்கம் போகாவிட்டால்கூட இவற்றுக்குச் செம்மையாக அடிவிழும்.காரணம் அடித்தால்தான் அந்தப்பக்கம் வராதாம்!

இதுதவிரச் சிறுவர்கள் தாங்கள் குறிவைத்துப் பழகுவதற்குக் கழுதைகளைப் பயன்படுத்துவது வழக்கமான ஒன்று! ஆதாவது கழுதைகளின் உடம்பு, தலை, முன்னங்கால் பின்னங்கால் காது என்று ஒவ்வொரு இடமாகக் கல்லால் அடிப்பதன் மூலம் தங்களின் குறிபார்த்து அடிக்கும் திறனை வளர்த்துக் கொள்வார்கள்.

காரணமே இல்லாமல் கழுதைகள் பலமாக அடிபடுவதும் உண்டு. செய்யாத தவறுக்காகக் கழுதையைப்போல் தண்டனை அனுபவித்த உயிரினம் உலகில் வேறு எதுவும் இருக்காது என்றே சொல்லலாம்.

அதற்காக அந்தக் கழுதைகள் படும் துன்பத்தை எண்ணிப்பார்ப்பவர் யாரும் கிடையாது. 

இவ்வளவு துன்ப துயரங்களுக்கு மத்தியிலும் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் உண்டான பொதுப்பண்பின்படி தன்னினத்தினைப் பெருக்கும் வகையில் குட்டிகளையும் ஈனும். கழுதைப் பால் சில மருத்துவப் பயன்பாட்டுக்கும் தேவைப்படும் பொருளாகும்.

அதனால் சுமை சுமக்கமுடியாது என்ற ஒரு நிலைமை வந்தால் அதன் வாழ்வு முடிவுக்கு வரும். ஆதாவது அவற்றை அனுசரிக்காமல் தேடாமல் அடித்து விரட்டிவிடுவார்கள். அவை தங்களால் முடிந்த அளவு தாக்குப்பிடித்து உயிர் வாழ்ந்து விட்டு எங்கேயோ ஊர் எல்லையில் ஒரு ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில் படுத்தால் எழுந்திருக்கமுடியாத நிலையில் நாய்களும் காகங்களும் கொத்திப்பிடுங்கித் துன்புறுத்தும் நிலையில் உயிரை விடும்.

ஆனால் அது இறந்த பின்னால்கூட அதன் சொந்தக்காரர் யாரும் வந்து தங்களுக்காக அத்தனை காலம் பாடுபட்ட ஒரு சீவன் என்ற அனுதாபத்துக்காகக்கூட அதை எடுத்து அடக்கம் செய்யமாட்டார்கள். 

கடைசியில் அது நாற்றம் எழும்பிப்போய் வெகுதூரத்திலிருந்து வரும் மலைக் கழுகுகளால் தின்னப்பட்டு வெறும் எலும்புக்கூடு ஆக்கப்படும்.

ஆக வரலாற்றுக் காலம் முழவதும் மனிதனுக்காகவே உழைத்துவிட்டு எந்தவிதமான  சுகத்தையும் காணாமல் அடியும் உதையும் என வாழ்ந்து விட்டு கழுகுகளுக்கு உணவாகிப்போகும் கழுதைகளுக்கு மனிதன் இரக்கங் காட்டவில்லை என்பது மட்டுமல்ல அதை இயன்றவரை நிந்திக்கவும் செய்தான்.

ஆம் இன்றும் வேலை செய்யாதவனைச் சோம்பேறிக்கழுதை என்கிறோம். திருடனைத் திருட்டுக்கழுதை என்கிறோம். சும்மா சுத்திக்கொண்டிருப்பவனை ஊர் சுத்தும் கழுதை என்கிறோம். பொறுப்பில்லாதவனைத் தெல்லவாரிக் கழுதை என்கிறோம். 

இன்னும் என்னென்ன தவறுகள் உண்டுமோ அத்தனைக்கும் பின்னால் கழுதை என்ற பெயரை உடன் சேர்த்து;ககொள்கிறோம்.

ஆளால் அந்தப் பாவப்பட்ட பிராணி செய்து வந்த வேலைகள் எல்லாம் இப்போது வேறு வாகனங்களால் செய்யப்படுகின்றன.     அதனால் கழுதைகளின் பயன்பாடு வெகுவாகக் குறைந்து ஏதோ மனிதன் சுமையைத் தூக்கிச்செல்லமுயாத அதே சமயம் வாகனங்களும் செல்லமுடியாத மலைப்பகுதிகளில்தான் இதன் பயன்பாடு இருப்பதுபோல் தெரிகிறது.

ஆனால் மற்ற கால்நடைகள் எல்லாம் பயனற்றுப்போனாலும் மாமிசத்துககாக வளர்க்கப் படுகின்றன. ஆனால் கழுதையினால் அந்தப்பயன் இல்லாததால் அதற்கு வேலை இல்லை என்றால் அது பல்கிப் பெருக யாரும் உதவப்போவதில்லை. அதனால் அது எண்ணிக்கையில் குறைந்துபோய்க் கடைசியில் காணாமல்போய்விடும் என்றே நினைக்கிறேன். 

எப்படியோ துன்பம் ஒன்றைத் தவிர வேறொன்றும் அறியாத அந்த ஜீவன்களுக்கு அப்படியாவது விடுதலை கிடைக்கட்டும் என்றே விரும்புகிறேன்!

பாவம் கழுதைகள்!

சிறுகதைகள் ( 6 )



மாரி

அந்த வீட்டு வேலைக்காரி மாரியம்மாவுக்கு ராத்திரி தூக்கமே பிடிக்கலே. மறுநாள் ஊரிலிருந்து சின்னம்மா குடும்பத்தோட வாராங்க. ஏகப்பட்ட வேலை கெடக்குது.

"விடியரவரெ தூங்கிட்டிருந்திராதே. சின்னம்மா வர்றதுக்குள்ளே எல்லாவேலையும் முடிச்சுக்கணும் இல்லேன்னா உட்கார்ந்து பேசக்கூட நேரமிருக்காது. சாயிந்தரமே போனாலும் போயிருவாங்க "ன்னு படுக்கப் போகும் போதே சொல்லியிருக்காக. அப்புறமும் லேட்டா எந்திரிச்சா அவங்க மூஞ்சியக் காட்ற மாதிரி ஆயிடும்.    

போனதடவை வந்தப்போ அடுத்த தடைவை வரும்போது பழைய சேலைகள் கொண்டுவருவதாகச் சொல்லியிருந்தாள். "பெரியம்மா சேலைகள் நமக்குத்தான் ஆகும். சின்னம்மா குடுத்தங்கன்னா ஊருக்குப் போறப்போ புள்ளைங்களுக்குக் கொண்டுபோய்க் குடுக்கலாம். அதுங்களும் ஆசைதீரக் கட்டிக்கும்"        
   
இந்த எண்ணங்களுடன் படுத்திருந்த மாரியம்மா தூங்கியும் தூங்காமலும் காலை ஐந்து மணிக்கு முன்பாகவே எழுந்தாயிற்று. சமையலறை, உணவுக்கூடம், இவைதான் அவள் அனுமதியின்றி நடமாடக்கூடிய இடங்கள். இதுதவிர பின்புறக் கதவைத் திறந்து கொண்டு வீட்டுக்கு வெளியே உள்ள குளியலறை கழிப்பறை ஆட்டுக்கல், அம்மிக்கல் இவற்றில் வேலையிருந்தாலும் போகலாம். உணவுக் கூடத்துக்கும் வரவேற்பறைக்கும் இடையில் உள்ள கதவைத் தாளிட்டால் அவள் அனுமதிக்கப்பட்ட இடங்களைத்தவிர மற்ற அறைகளுக்குள் போகமுடியாது.


 

அவ்வப்போது சுத்தம் செய்வதற்கு மட்டுமே மற்ற அறைகளுக்குள் போகமுடியும். அவ்வப்போது டீ அல்லது பலகாரம் கொண்டு வந்து கொடுப்பதற்கும் தட்டுக்களையும் டம்ளர்களையும் எடுத்துச் செல்வதற்கும் மட்டும் வரவேற்பறைக்கு வரலாம். 

உணவுக்கூடத்தில் இருந்து பார்த்தால் முன் அறையில் உள்ள தொலைக்காட்சிப் பெட்டி தெரியும். அங்கு ஒரு ஓரத்தில் உட்கார்ந்துகொண்டு அவ்வப்போது தொலைக்காட்சி பார்ப்பதுண்டு.    

ஐந்து மணிக்கு எழுந்தவள் பத்து நிமிடத்தில் வேலைக்குத் தயாராகிவிட்டாள். அவள் கழிப்பறைக்கும் குளியலறைக்கும் போவதெல்லாம் எப்போதென்று யாருக்கும் தெரியாது. குளியல் சோப்பிலிருந்து அவளுக்கு எல்லாமே தனி! மறைவாக வைத்திருப்பாள். அரை மணிநேரத்தில் வீட்டுக்கு வெளியே. பெருக்கிச் சுத்தம்செய்து தண்ணீர் தெளித்து… கோலம்போடுவது தான் பாக்கி. அதையும் அவளுக்குத் தெரிந்த மாதிரி போட்டு விடுவாள். அது இக்காலப் பெண்களுக்குப் பிடிக்காது. நீலவேணி வந்துதான் போடவேண்டும்.  


"அம்மா! அம்மா!...எழுந்திருங்கம்மா! நேரமாச்சு!" நடுக்கதவுப் பக்கம் வந்து குரல் கொடுக்கிறாள். வெளியே வந்த நீலவேணி     

"ஏய்! எதுக்கு இந்தக்கத்து கத்துனே! அடுத்த வீட்டுக்காரங்ககூட ஓடிவந்துருவாங்க உன் சத்தத்துலே!" நீலவேணியின் சப்தம்தான் அதிகம். இருந்தாலும் மாரியம்மா ஒன்றும் பேசவில்லை. இது தினமும் கேட்பதுதானே? இதுக்குமேலே மெதுவாக் கூப்பிட்டா, வாயிலென்ன வச்சிருக்கே சத்தமாக் கூப்பிடலாமில்லேம்பாங்க! எதுக்குத் தப்பிக்கிறது? 

இருக்கிறவங்க நடக்கிறவங்க என்னவேணும்ணாலும் சொல்லலாம். நாம்பளோ முள்ளில்லாத மரம்! என்ன செய்ய முடியும்? இது மாரியம்மா தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொள்ளும் சமாதானம்.    

நீலவேணி சமையல்அறைக்குள் போகும்போது பால் கூட தயாராய் இருந்தது. ஐந்து நிமிடத்தில் காப்பிரெடி! இரண்டு டம்ளர்களில் ஊற்றிக்கொண்டு படுக்கையறைக்குள் நுழைகிறாள். காபி குடித்துவிட்டு மீண்டும் படுத்துக்கொள்வது நீலவேணியின் வீட்டுக்காரர் வேலாயுதத்தின் பழக்கம். 

"இன்னக்கி லீவுநாள்ணு மத்தியானம் வரெ படுத்துகிட்டு இருக்காதீங்க! நேரத்துலெ போயி நல்ல கறியா பாத்து வாங்கிட்டு வாங்க. முட்டைபாக்ஸ் எடுத்துட்டுப் போங்க. அதுநெரைய  வாங்கிக்கிங்க. பாமா வர்ரது ஞாபகம் இருக்கா இல்லையா?" 

பேரக் குழந்தைகள் ஞபகத்திற்கு வரவே உடனே எழுந்து முதலில் காப்பியை வாங்கிக்கொண்டு கொட்டாவியும் விடுகிறார். இன்னும் கொஞ்சநேரம் விட்டிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.
   
சமையலறையில் நுழைந்த நீலவேணி காலையுணவுக்கு சுருக்கமாக ஏதாவது செய்துகொள்ளலாம், அப்புறம் மதியம் சாப்பிட முடியாமப் போயிடும் என்று எண்ணியபடியே "ஏய் மாரி!" என்று கூப்பிடுகிறாள். 

மாரியம்மாவின் வசதிக்குறைவு அவளை மாரியாக்கி விட்டிருந்தது. தாழ்த்தப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்தவள் என்பதும்கூட. அதையெல்லாம் கௌரவக் குறைவாக நினைக்குமளவு அப்படியொரு உணர்வு எப்போதும் ஏற்பட்டதே இல்லை. 

"இதோ வந்துட்டேன்மா!" மாரியம்மா ஓடிவருகிறாள். "அவங்க என்ன பண்ணிட்டிருக்காங்க? எந்திரிச்சிட்டாங்களா? இந்தா அவங்களுக்கு எடுத்துப்போய்க் குடுத்துட்டு நீயும் குடி! "என்று மூன்று டம்ளர்களில் ஊற்றிவைத்திருந்த காப்பியைக் காண்பிக்கிறாள். 

வெளியே தனியறையில் இருக்கும் மாமனார் மாமியார்தான் அந்தஇருவர். அவர்களுக்கென்று தனிமுறையில் தயாரிக்கப்பட்ட காப்பியைக் காண்பிக்கிறாள்.

"சின்னம்மா வர்ரதுக்குள்ள வேலைகளை முடிச்சிட்டு பளிச்சுன்னு இருக்கணும். வேறெ துணி மாத்திக்க! காப்பி குடி. கடைக்குப் போயி கொஞ்சம் தக்காளி, மல்லித்தளை, இஞ்சி கருவேப்பிலை, பொதினா இதெல்லாம் வாங்கிகிட்டு ஓடிவா. யாராலுங்கிட்டே வாய்வளத்திகிட்டு இருக்காதே! வந்து வீடெல்லாம் தொடைக்கணும். மசாலா மிக்ஸியிலெ அரைக்கிறதெவிட கல்லுலெ ஆட்டுனாத்தான் கொழம்பு நல்லா இருக்கும்" 

வேலையின் வேகத்தைக் கூட்ட அடுத்துள்ள வேலைகளை ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டே இருப்பது இங்குமட்டுமல்ல எங்கும் உள்ள வழக்கம் தானே! 

காப்பி சாப்பிட்ட கையோடு வேகவேகமாகக் கடைக்குப் போய் வந்துவிட்டாள்.
    
நீலவேணி காலையுணவு தயாரித்துக்கொண்டிருக்க மாரியம்மா வீடு முழுக்கத் துடைக்க ஆரம்பித்துவிட்டாள் "நேத்து நீ தொடைச்சது சுத்தமா இல்லே வரி வரியாத் தெரிஞ்சது. நல்லாப் பாத்துத் தொடெ!" உள்ளிருந்து குரல் வந்தது. 

"சொல்லிட்டே இல்லேன்னா வேலை சுத்தம் இருக்காது. கூலிக்காரங்களோட கொணம் தெரிஞ்சதுதானே!" இது நீலவேணியின் எண்ணம். 
    
"எவ்வளவு நல்லா வேலெ செஞ்சாலும் இவங்களுக்கு மேவாது. ஆண்டவன் அவங்களெ அப்படிப் படைச்சிருக்கான் நம்மளை இப்படிப் படைச்சிருக்கான். இவங்ககிட்டெயெல்லாம் வாங்கித்தின்னு பொழைக்கணும்ணு நம்ம தலைலெ எழுதியிருக்கு. நாம்ம என்ன பண்ண முடியும்? ஆறு மாசத்துக்கு ஓருதடவெ ஊருக்குப் போகணும்ணு சொன்னாக்கூட மனசார சந்தோசமா அனுப்ப மாட்டாங்க. அதையும் சகிச்சுட்டுத்தான் காலத்தெ ஓட்டவேண்டியிருக்கு. இந்த எடம் வேண்டாம்ணு வேறெ பக்கம் போனா அவங்க மட்டும் சும்மாவா வெச்சு சோறு போட்டு சம்பளங் குடுக்கப் போறாங்க?" 

இப்படியான எண்ணங்களோடு மாரியம்மா வீட்டைத் துடைத்து முடித்தாயிற்று.
    
அப்போது வீட்டு வாசலில் பைக் சத்தம் வரவே,"ஓடு! ஓடு! ஐயா வந்துட்டாங்க கேட்டெத் தெறந்துவிடு! பாவம் பசியோட இருப்பாங்க! எனக்கே நல்ல பசி. அவருக்கு எப்படி இருக்கும்?" என்ற நீலவேணி கணவர் உள்ளே வந்ததும்  

"ஜலிதியாக் குளிச்சுட்டு வாங்க சாப்பிடலாம். ஏன் இவ்வளவு லேட்? பசியாகலியா?" எனக் கேட்டாள். 
    
"பசியா? பெருங்குடல் சிறுகுடலெச் சாப்பிட்டுட்டு இருக்கு. மொதல்லெ சாப்பிட்;டுத்தான் வேறெ வேலெ! கறிக்கடைலெ இன்னக்கி ஏக கூட்டம்!" கால் முகம் கழுவப் போனவர் என்ன நினைத்தாரோ குளித்துவிட்டே வந்துவிட்டார். சாப்பாட்டு மேசையில் காலையுணவு தயாராயிருக்க அவரும் நீலவேணியும் சாப்பிட்டனர். நீலவேணி, 

"என்னங்க, ஒருநாள் ஒரு நேரம் லேட்டானதுக்கே எவ்வளவு பசி பாருங்க! அளவா சாப்பிடுங்க. மத்தியானம் சாப்பிட முடியாது" அக்கரையோடு சொல்கிறாள். 
    
அதேவீட்டில் வேறொரு மூலையில் வேலை செய்துகொண்டிருந்த மாரியம்மாவின் பசியைப்பற்றி யாருக்குக் கவலை? 

"மாரி! மசாலாவுக்கு செலவுக எல்லாம் வணக்கி வச்சிருக்கேன். வெங்காயமும் தனியா வெச்சிருக்கு. அதையும் சேத்துக்க. நல்லா ஆட்டிட்டு வா பார்க்கலாம். தேங்கா துருவி வெச்செயில்லே அதையும் எடுத்துகிட்டுப் போயிரு! அதத் தனியா ஆட்டிட்டு வரணும்! சாப்பிட்டு போ!"
 
"சரீங்கம்மா!" என்றவள் இரண்டு பாத்திரங்களில் போட்டு வைத்திருந்த இட்லி தோசைகளை சட்னியோடு கொண்டு போய் தனிப்பகுதியில் இருந்த பெரிய ஜீவன்கள் இருவருக்கும் கொடுத்துவிட்டு வந்து அவளுக்கு வைத்திருந்ததை எடுத்துக் கொண்டாள். 

"இவ்வளவு வசதியான புள்ளகுட்டியப் பெத்தவங்களுக்கே இந்த நெலைமை! நாளைக்கு நமக்கு ஆண்டவன் என்னவழி விடறானோ!" மனதில் ஓடவிட்டவாரே சாப்பிட்டாள்.
    
"மணி பத்தரை ஆகிவிட்டது. கொஞ்ச நேரத்துலெ சின்னம்மா வந்துடுவாங்க. பக்கம் வந்துட்டாங்களாம். வர்ரதுக்குள்ளெ ஆட்டற வேலைகளெ முடிச்சுட்டா அவங்களோட ரெண்டு வார்த்தெ பேச நேரமிருக்கும். இல்லீன்னா அவதிப் பொழப்பாயிடும்"

எண்ணமிட்டபடியே மசாலாவை ஆட்டி முடித்துவிட்டு தேங்காயையும் தனியாக ஆட்டி வைத்துக் கொண்டாள் 

"ஊருக்குப் போயிட்டு வந்து ஆறுமாசத்துக்கு மேலே ஆயிட்டுது. இன்னக்கி அம்மாகிட்டெ சொல்லணும். ஆண்டவன் புண்ணியத்துலெ அவங்க சரி சொல்லிட்டாங்கன்னா சின்னம்மா எரக்கப் பட்டாங்கன்னா அவங்க கார்லெகூடப் போயிரலாம். பஸ்ஸுக்காரனுக்குக் குடுக்கிற காசுக்கு புள்ளெ குட்டிகளுக்கு கொஞ்சம் சேத்தியே வாங்கிகிட்டுப் போலாம். இன்னக்கி செய்யற கரி சோறு பலகாரத்துலெ மிச்சம் மீதி இருக்கிறதெக் குடுத்தாங்கன்னா எல்லாஞ் சேந்து புள்ளெகுட்டீக ரெண்டு நாளைக்கு மனசாரச் சாப்பிட்டுக்கும்"

இப்படியொரு எண்ணம் வந்தவுடன் ஊரில் உள்ளவர்கள்மேல் ஞாபகம் மேலிட நெஞ்சு கனத்தது. துக்கமேலீட்டால் கண்கள் குளமாகி விட்டது.    

மாரியம்மாவுக்கு சேலத்துப்பக்கம் ஒரு கிராமம்தான் சொந்தஊர். பாமா கணவரின் சொந்த ஊரும் அதுதான். மாமனார் மாமியார் இன்னும் அங்கேதான் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மூலமாகத்தான் மாரியம்மா கோயம்புத்தூரிலுள்ள நீலவேணி வீட்டுக்கு வேலைக்குச் சேர்த்து விடப்பட்டிருக்கிறாள். அவளுக்கு இரண்டு பெண்கள். இரண்டையும் பக்கத்திலுள்ள ஒரே ஊருக்குத்தான் கட்டிக் கொடுத்திருக்கிறான். இவளும் புருசனும் கூலிவேலைதான் செய்தார்கள். 

வயதாக ஆக விவசாயக்கூலிக்குப் போக முடியலே. "சும்மா உட்கார்ந்து சாப்பிடறதுக்கு நாம்ம என்ன உள்ள மகராசர் வயித்துலியா பொறந்திருக்கோம்? வயத்தக் கழுவரதுக்கு எதாச்சும் செய்துதானெ ஆகணும்" 

என்ற தீர்மானப்படி மாரியம்மா இங்கு வீட்டுவேலைக்கு வந்து சேர அவள்புருஷன் ஒருமகள் வீட்டில் அவங்களுக்குப் பாரமாக இல்லாமல் ஆடுமேய்த்துப் பிழைத்துக்கொண்டுள்ளார். 
    
பெண்கள் இரண்டு பேருமே கூலி சீவனம்தான். ஒருத்திக்கு இரண்டு ஆண் பிள்ளைகள்;. இன்னொருத்திக்கோ இரண்டும் பெண் குழந்தைகள். சின்னப் பள்ளிக்கூடம்தான் போகிறார்கள். 

"இந்தத்தடவை போகும்போது பேரன்களுக்கு புதுத்துணிகளும் பேத்திகளுக்குக் கால் கொலுசும் வாங்கிக் கொடுத்தாக வேண்டும். அவர்களுக்கு நாம்ம செய்யாமெ வேறு யார் செய்வாங்க! அந்தப்பாவி மனுசன் ஒரு பொகையிலெ குச்சி வாங்கக்கூட புள்ளைங்க கையப் பாத்துட்டு இருப்பாரு. இந்தத்தடவெ அவருக்குங் கொஞ்சம் சாசு குடுத்துட்டு வரணும்" எண்ணி முடிப்பதற்குள் மசாலாவும் தயாராகிவ்ட்டது.
     
"மாரீ! இன்னும் எவ்வளவு நேரம் ஆட்டிட்டு இருக்கே?" உள்ளிருந்து குரல் வர, "முடிஞ்சதும்மா! கல்லெக்கூட கழுவியாச்சு. வந்துட்டேன்!" 

வேகமாக உள்ளே கொண்டு போகிறாள்.
    
பத்து நிமிடம்தான் இருக்கும். வெளியே ஹார்ன் சப்தம் வருகிறது. எல்லாவற்றையும் அப்படியே விட்டுவிட்டு நீலவேணியும் வேலாயுதமும் வெளியே வருகிறார்கள். முதலில் இறங்கிய பேரனும் பேத்தியும் ஓடிவந்து தாத்தா பாட்டியைக் கட்டிப் பிடித்துக்கொள்ள பின்னாலேயே மகளும் மருமகனும் இறங்கி வருகிறார்கள். 
    
அவர்களை வரவேற்று உள்ளே அழைத்துச் செல்கிறார்கள். ஊர்நலம் விசாரிக்கவும் இடையில் பேரக் குழந்தைகளைக் கொஞ்சவும் பலகாரம் கொடுக்கவும் அடுப்படிக்கு ஓடவும் அங்கு வந்த மகளிடம் மருமகனை வைத்துக்கொண்டு விசாரிக்க முடியாததை எல்லாம் விசாரித்து தெரிந்துகொள்ளவும் நீலவேணிக்கு ஒரே அரிபரி!

சாப்பாட்டு நேரமும் ஆயிற்று!
    
சாப்பிட்டு முடிந்தது. மாமனாரும் மருமகனும் டிவி பார்த்துக்கொண்டே பலதையும் பேசிக்கொண்டிருக்க மாரி பின்பக்க அறையில் இருந்த முதியவர்களுக்கு சாப்பாடு கொடுத்துவிட்டு வந்து தானும் சாப்பிட மணி மூன்றாகி விட்டது. மருமகனும் பேரக் குழந்தைகளும் மாடியிலுள்ள படுக்கையறையிலும் வேலாயுதம் கீழே உள்ள அறையிலும் போய் தூக்கம் போட, நீலவேணியும் பாமாவும் வரவேற்பறையில் உள்ள சோபாவில் சாய்ந்தபடி பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். 
    
அப்போது பாமாவுக்கு மாரியம்மாவுக்காக ஊரில் இருந்து கொண்டு வந்திருந்த பழைய சேலைகள் ஞாபகத்துக்கு வரவே மாரியம்மாவை அழைத்து, 

"இந்தா மாரி உனக்குச் சேலை கொண்டாந்திருக்கேன். கட்டிக்கோ!" என்றபடி பாமா பையில் இருந்து நான்கு பழைய சேலைகளை எடுத்தாள். அதைப்பார்த்த மாரியம்மாவுக்கு ரொம்ப சந்தோசம். 

"சின்னம்மா மனசு நல்ல மனசு! மகராசி! நாலுசேலை கொண்டாந்திருக்காக! ஆளுக்கு ரெண்டக் குடுத்தா எம்புள்ளைங்க எவ்வளவு நல்லாக் கட்டிக்குவாக!" பூரித்துப் போய்விட்டாள்.                                                                                            
    
அப்போது நீலவேணி அதைப் பாமாவிடமிருந்து வாங்கி,

"அடடே! எவ்வளவு நல்லதாக் கொண்டுவந்திருக்கே! நான் ரெண்டக் கட்டிட்டு மாரிக்கு ரெண்டக் குடுத்தர்ரேன்!" என்று சொல்லி நல்லது இரண்டைத் தான் எடுத்துக்கொண்டு மாரியம்மா கையில் சுமாரானது இரண்டைக் கொடுத்து, "மாரி! உனக்குத்தான் நல்லது ரெண்டக் குடுத்திருக்கேன். கட்டிக்கோ!" கையில் கொடுத்தாள். மாரிக்கு உயிரே போய்விட்டது மாதிரி ஆகிவிட்டது. 

அவர்கள் போட்ட பிச்சையைவிட அதில் போட்ட மண் அதிகமாக இருந்தது!    

பாத்திரங்கள் கொட்டிக்கிடந்தது. கழுவ வேண்டும். "இருக்கிற மகராசர் ஓய்வா இருக்கலாம். நாம்ம அப்படி இருக்கமுடியுமா?" என்று கண்ணீரை நெஞ்சிலே இறக்கிக்கொண்டு பாத்திரக் குவியலைக் கழுவப் போனாள். அம்மாவும் மகளும் பேசியது அவளுக்கும் அரைகுரையாகக் கேட்டது.   

"ஏண்டி பாமா நீதானாகட்டும் ஒரேயடியா இத்தனை நாள் வராமெ இருந்துட்டா எங்களுக்கு உங்கமேலெ ஞாபகமா இருக்காதா? இல்லே குழந்தைகளத்தான் நெனைக்காமெ இருக்க முடியுமா? உனக்கு எப்படிடி எங்க நெனப்பே வராமப் போச்சு? நாங்க அடிக்கடி அங்கெ வந்தாலும் நீங்க இங்க அடிக்கடி ஒருதடவைக்கு ரெண்டுதடவையா வந்துபோறதுதானெ முறை! தம்பி அடிக்கடி வந்தாலும் பரவாயில்லே. பெங்களுருக்கு வேலைக்குப் போனாலும் போனான், சேர்ந்த புதுசுலெ அடிக்கடி லீவு போடமுடியாதுன்னுட்டான். நாங்க என்ன பற்று பாசமில்லாத மிருக ஜென்மங்களா? என்னடி இது! பெத்தமனம் பித்து புள்ளெமனம் கல்லுன்னு சும்மாவா சொன்னங்க?" புலம்பித் தீர்த்துவிட்டாள் நீலவேணி.   

ஒரு வழியா அவளைச் சமாதானப் படுத்திய பாமா, "ஏம்மா மாரீம்மா ஒழுங்கா இருக்காளா? பரவா இல்லையா?" என்று கேட்கிறாள்.  

"அவள் பரவாயில்லை! இந்தக் காலத்துலெ யார் இவ்வளவு ஒழுங்கா இருப்பாங்க? அவ இருக்கறதுனால தான். எனக்குத் துன்பம் இல்லே. இல்லென்னா கிழடுகளை யார் பாத்துக்குவாங்க? அவ குடும்பம் புள்ளெ குட்டி யாரையும் நெனைக்கிறதே இல்லே! நல்ல மனுஷி!" என்று மாரியம்மாளுக்குக் கேட்காமல் சொன்னவள், அவளுக்குக் கேட்கும்படி சப்தமாக,  

"மாரிக்கு என்ன குறைச்சல்? உனக்குத்தான் ரொம்ப அக்கரை! அடுத்த மாசம் உங்க பெரிய அத்தை வர்ரேன்னு சொல்லீருக்கு. அதெப் பெரிசுகளப் பாத்துக்கச் சொல்லிட்டு நாங்க ஊருக்கு வருவோம். அப்போ மாரியையும் கூட்டகிட்டு வர்ரோம். அவ நல்லா இருக்கறா எந்தக் கொறையும் இல்லேன்னு அவ புள்ளைங்ககிட்டேசொல்லீரு!" என்று சொல்கிறாள்.    

அங்கே ஒருத்தி விட்ட கண்ணீர் தண்ணீரில் கரைகிறது. பழைய சேலைகளும் பாத்திரங்களில் மிச்சம் இருந்த பலகாரமும் கறியும் சோறும் கேட்பாரற்றுக் கிடந்தது. கால் கொலுசும் புதுத்துணிகளும் கனவுகளாக நீண்டன. ஆடு மேய்க்கும் அந்தக் கிழவன்?.........

மரம் ( 4 )


கருவேல் மரம்

விவசாயிகளுக்கு மிகவும் நெருக்கமான மரம் கருவேல் மரம்.

எல்லாவகையான மண்வகையிலும் வரட்சியைத் தாங்கி நின்று வளரக்கூடியது.

இதன் அடிமரத்தில் இருந்து நுனிக் கிளைவரை கெட்டியான தன்மை உடையது. எளிதில் புழுக்காமலும் இற்றுப்போகாமலும் நீண்ட காலம் பயன்படக்கூடியது.

கிராமங்களில் புஞ்சைக் காடுகளிலும் வயல் வரப்புகளிலும் ஏரிக்கரைகளிலும் தரிசு நிலங்களிலும் சாலையோரங்களிலும் ஏரிகளின் உட்பகுதிகளில்கூட இவற்றைக் காணலாம்.

சாதாரணமாக ஆலும் வேலும் பல்லுக்கு உறுதி என்பார்கள். அது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை! வேலாங்குச்சியால் பல்துலக்கினால் ஆயுள்முழுவதும் உறுதியான பற்களுடன் வாழலாம்.

கால்நடைகளுக்கு நிழல்தரும் என்பதைத் தவிர இந்த மரத்தின் இலைகளும் காய்களும் ஆடுகளுக்குத் தீனியாகப் பயன்படும். அதன்காய்களை உண்டு செல்லும் ஆடுகள் இடும் புழுக்கைகள்மூலம் இது பரவக்கூடியது.

விவசாயிகளுக்கும் கருவேலமரத்துக்கும் இருக்கும் பிணைப்பு பிரிக்கமுடியாதது. காரணம் அதன் பாகங்கள் ஒவ்வொன்றும் விவசாயிகளின் பல கருவிகளுக்கும் வேலைகளுக்கும் தேவையானவை.




அதன் கெட்டியான அடிமரத்தால்தான் உழுகின்ற கலப்பைகள் செய்யப்படுகின்றன. ஒரு அதிசயமான ஆனால் மறுக்கமுடியாத உண்மை என்னவென்றால் இன்றளவும் உழும் மரக்கலப்பை கருவேலமரத்தைக் கொண்டே செய்யப்படுகிறது என்பதும் வேறுமரங்கள் பயன்பாட்டில் இல்லை என்பதும்தான்! காரணம் அதன் உறுதித் தன்மையும் கனமும்தான். உழும் கலப்பைகள் உறுதியாக இருந்தால்தான் உடையாமலும் தேயாமலும் நீண்ட நாட்கள் பயன்படுத்தமுடியும். தவிர கனமாக இருப்பதால் நிலத்தில் ஆழ உழுவதற்குத் துணைசெய்கிறது.

கலப்பையில் பொருத்தப்படும் மேழியும் கருவேல மரத்தால் தான் செய்யப்படுகிறது. அதனால் ஒரு முதிர்ந்த கருவேல மரத்தைப் பார்த்தாலே அதைக்கொண்டு இத்தனை கலப்பைகள் செய்யலாம் இத்தனை மேழிகள் செய்யலாம் என்று கணக்கிடுவது விவசாயிகளின் வழக்கம்!

அதுபோலவே கருவேலமரத்தின் கிளைகளும் அவற்றின் கனத்துக்கு ஏற்றபடி மண்வெட்டி,  களைக்கொத்துகள், கோடாரிகள், மற்றும் பல விவசாயப் பாரம்பரியக் கருவிகளுக்கான கைப்பிடிகள் செய்யப்படுகின்றன. 

அதேபோல முன்னர் பயன்பாட்டில் இருந்த இப்போது மறைந்து வருகின்ற விவசாயிகளின் மற்றும் மக்களின் போக்குவரத்து மற்றும் பாரம் சுமக்கும் வாகனமான கட்டை வண்டி செய்யவும் கருவேலமரம் தவிர்க்கமுடியாத தேவையாகும்.

கட்டை வண்டிகளின் முக்கியப்பாகமான சக்கரத்திற்கான அனைத்துப் பாகங்களுக்கும் கருவேலமரம் பயன்படுகிறது. தேக்கு, வாகை போன்ற மரங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டாலும் உறுதியில் இதற்கு இணை வேறு எதுவும் இல்லை!

வண்டிச் சக்கரத்தின் முக்கியப் பாகங்களான சுற்றுப்பகுதியான வட்டை, அவற்றை மையத்துடன் இணைக்கும் ஆரக்கால்கள், மத்தியில் அமைந்துள்ள கும்பக்கட்டை என்று சொல்லக்கூடிய மத்தியபாகம், மக்கள் உட்காரவும் சாமான்கள் ஏற்றவும் பயன்படும் வண்டியின் உடல்பாகத்தின் அனைத்துப்பகுpகளும் பலகைகளும் கரவேலமரத்தால் செய்து பயன்படுத்தப்பட்டது. 

உட்காருமிடத்தைச் சுற்றி அமைக்கப்பட்டிருக்கும் தட்டிகளைத் தாங்கியிருக்கும் வண்டிமுளை என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு அங்குலத்துக்குக் குறையாத நீளக் குச்சிகளும் கருவேலங் குச்சிகளே!

அதேபோல் வண்டியின் முன்பாகம் நிலத்தில் ஊன்றி வைக்கக்கூடிய பூமி தாங்கிக்கட்டை என்று சொல்லக்கூடிய ட வை தலைகீழாகப் போடும்படியான வடிவிலான உறுதியான கட்டையும் கருவேலமரக் கட்டைகள்தான் ஆகும்.

கட்டை வண்டியைப் பொருத்தவரைக்கும் ஏர்க்கால் மரம் என்று சொல்லக்கூடிய மையத்தில் நீளமாக நுகத்தில் இருந்து பின்புறக் கடைசிவரை அமைந்திருக்கும் ஏர்க்கால் மரமும் இரண்டு சக்கரங்களுக்கும் இடையில் குறுக்காக இரும்பு அச்சின்மேல் பிணைக்கப்பட்டு முழு வண்டியையும் தாங்கிக்கொண்டிருக்கும் தொப்பக்கட்டை என்று சொல்லக்கூடிய பகுதியும் மாடுகளின் கழுத்தில் பூட்டப்படும் நுகமும் நாம் அமரும் இடத்தில் நாம் பக்கவாட்டில் சாய்ந்துவிடாமல் இருப்பதற்காக அமைக்கப்பட்டிருக்கும் சவாரித் தப்பைகள் என்று சொல்லப்படும் பகுதிகளும் நீங்கலாக மற்றவேலைகளுக்குக் கருவேல மரம் பயன்படுகிறது.

சக்கரத்தைச்சுறறி உறுதியாகச் சேர்த்துப்பிடிக்கும் பட்டாக்களும் கடையாணிகளும் கயிறுகட்டப்பயன்படும் வளையங்களும் மட்டுமே இரும்பால் ஆனவை.

மின்சார மோட்டாரும் வேறு நீரிரைக்கும இயந்திரங்களும் பயன்பாட்டுக்கு வருவதற்கு முன்னர் மாடுகளின் துணைகொண்டு கமலை(கவலை என்றும் சொல்வார்கள்) என்று சொல்லக்கூடிய நீரிறைக்கும் முறைக்கும் பிரதானத் தேவையாகக் கருவேலமரம்தான் பயன்பட்டது.

அதன் குத்துகால்களும் கவலை எண்டி என்று சொல்லக்கூடிய மர உருளைம் அந்த மர உருளை பொருத்துப்படும் பக்கவாட்டில் உள்ள காதுப் பலகைகளும், அந்தக் காதுப்பலகையுடன் கூடிய உருளையைப் பொருத்தும் ஆள் உயரத்துக்கும் மேலே குத்துக்கால்களுக்கு இடையே அமைந்திருக்கும் பெரிய உறுதியான தோரணப்பலகையும் அது தவிர சால், பரி இவற்றுடனும் மாடுகளின் கழுத்தில் உள்ள நுகத்துடனும் பிணைக்கப்பட்டுள்ள வடம், வால் கயிறு என்று சொல்லப்படும் கயிறுகள் நிலத்தில் உராய்ந்து அறுந்து போகாமல் தாங்கி உருண்டு கொடுக்கும் பண்ணைவாய் உருளை முன்னுருளை ஆகியவை செய்யவும் இத்தனையும் கொண்ட நீரிறைக்கும் அமைப்புக்கு முட்டு;க்கொடுக்கும் உதைகால் மரம் என்று சொல்லக் கூடிய கவட்டை மரங்களும் கருவேலமரத்தால் செய்யப்படுபவையே!

இதுதவிர கால்நடைகளைக் கட்டுவதற்கான பட்டிகள் அமைக்கும்போது அந்தப்பட்டிகளைத் தாங்கிநிற்கும் ஒதுக்குக்கால்களாகவும் கால்நடைகளைக்கட்டும் முளைகளாகவும் கால்நடைத் தீவனம் அவற்றின் கால்களால் மிதிபடாத வகைக்கு கால்நடைகளின் முன்னால் போடப்படும் காடி மரங்களாகவும் கருவேல மரங்கள் பயன்படுகிறது.

வயலில் நெல்நாற்று நடும்போது சேற்றுழவு செய்தபின் மட்டமடிக்கப்பயன்படும் பரம்பு என்கிற சமப்படுத்தும் மரமும் கருவேலமரத்தால் செய்யப்படும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னலால் கருவிகள் செய்யும் போது செதுக்கி எறியப்படும் பாகங்களும் மரத்தின் நுனியில் இருக்கும் சிறு சிறு குச்சிகளும் தான் அடுப்பெரிக்கப் பயன்பட்டது. பயனற்றது முட்கள் மட்டும்தான். 

இன்னும் எண்ணற்ற பயன்கள் கருவேல மத்தால் இருந்தன.

இப்போதும் வீடுகட்டும் பணிகளுக்கு கதவு நிலவு போன்றவற்றுக்கு கருவேல மரத்தைப் பயன்படுத்த மாட்டார்கள். கேட்டால் அது ஆகாது என்பார்கள். 

உண்மைக் காரணம் விவசாயப் பயன்பாடு பெரும்பாலும் கருவேல மரத்தினைச் சார்ந்து இருந்ததால் அதை வீட்டுக்கும் பயன்படுத்தினால் கருவேல மரங்கள் அழிந்து தட்டுப்பாடு வந்துவிடும் என்ற எச்சரி;ககை உணர்வுதான் ஆகும்.

இத்தனை சிறப்புடைய கருவேல மரத்தின் பயன்பாடுகள் விவசாயத்தில் பெரும்பாலும் குறைந்து விட்டதால் இப்போதைய தலைமுறையினருக்கு அதன் அருமை தெரியாமல் போய் அதை அநேகமாக ஒழித்துவிட்டார்கள். இப்போது ஒரு பல் குச்சிக்காகக்கூட நெடுந்தூரம் சென்றால்தான் வேலங்குச்சி கிடைக்கும் என்ற நிலை உருவாகிவிட்டது.

வாத்தகமயமான உலகில் தாய்தந்தையர் கூட அந்நியப்பட்டுப்போன நிலையில் இந்தக்கருவேல மரத்தின் பயன்பாடும் விவசாயிக்கு அது செய்த சேவையும் வரலாற்றில் படித்துத்தான் வருங்காலத்தில் தெரிந்து கொள்ளமுடியும்!

இயற்கைத் தாயின் மடியில் நாம் தவழ்ந்து விளையாடிய எதைத்தான் அழித்தொழிக்காமல் விட்டுவைத்தோம்!...