ss

Monday, May 14, 2012

உணவே மருந்து ( 15 )



இயற்கையை அரவணைப்போம்!



சுமார் ஐம்பது வருடங்களுக்கு முன்பு நமது நாட்டு மக்களின் சராசரி ஆயுட்காலம் குறைவாக இருந்ததாகவும் தற்போது அதிகரித்திருப்பதாகவும் பெருமையுடன் பேசிக்கொள்கிறோம். மரண விகிதம் குறைந்திருப்பதாகவும் சொல்கிறோம்.


ஆனால் முன்னர் சராசரி ஆயுட்காலம் குறைவாக இருந்தாலும் வாழ்பவர்களில் பெரும்பாலோர் நலமுடன் வாழ்ந்தார்கள்.



ஆனால் தற்காலத்தில் சராசரி ஆயுட்காலம் அதிகரித்திருந்தாலும் வாழ்பவர்களில் பெரும்பாலோர் ஏதாவது ஒருநோயால் அல்லது பலநோய்களால் பீடிக்கப்பட்டு நடைப்பிணமாக வாழ்வதைத்தான் பார்க்கிறோம்.




முன்னர் வாழ்ந்த மக்கள் இயற்கைக்கு நெருக்கமாகவும் இயற்கை உணவை இயல்பாகவே உண்ணக்கூடியவர்களாகவும் இருந்ததும் தற்காலத்தில் எல்லாமே செயற்கையாய் மாறிப்போனதும் ருசிக்காக உணவைக் கண்டபடி சின்னாபின்னப்படுத்தி உண்பதும்தான் இதற்குக் காரணம் ஆகும்.

முன்னர் கிராமப்புறங்களில் விவசாய நிலங்களில் எல்லாக்காலங்களிலும் ஏதாவது ஒரு பயிர் இயற்கையாகவே பறித்து உண்ணும் நிலையில் இருக்கும்.

அதாவது சோளம், கம்பு, ராகி, பாசிப்பயறு,தட்டைப்பயறு,காராமணி, துவரை,நிலக்கடலை,கொண்டைக்கடலை, தக்காளி, வெண்டை இன்னும் பல தானியப்பயிர்களும் பருப்புவகைப் பயிர்களும் காய்கறி வகைகளும் இயற்கையாகவே பசித்தால் பறித்து உண்ணும் நிலையில் இருந்தன.

அதனால்தான் உணவில்லாத ஒரு எழைகூட ஒருநேரம் கூட சரியான உணவின்றி அப்போது உழைக்க முடிந்தது. உணவுப் பற்றாக்குறை இருந்த காலத்தில் ஏழைகள் உயிர்வாழவும் உழைக்கவும் இயற்கை உணவு கைகொடுத்தது.

ஆனால் இப்போது உண்டுகொழுக்கும் காலத்தில் நோய்களோடு போராடிக்கொண்டுள்ளோம்! 

முன்பு பெயரளவுக்குத்தான் மருத்துவ மனைகள் இருந்தன. ஆனால் இப்போது மருத்துவத்துறை ஒரு வர்த்தகமாகவே வளர்ந்தும் அதற்கீடாக நோய்களும் அதிகரித்த வண்ணம் உள்ளன. 

இதன் பொருள் என்ன? இயற்கையைவிட்டு விலகியதற்குத் தண்டனையாகப் பல நோய்களால் சீரழிந்து வருகிறோம்! ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஒவ்வொரு புதுப்புது நோய்களால் மிரட்டப்பட்டு வருகிறோம் என்பதே!

இதற்கு ஒரே நிரந்தரத் தீர்வு சாத்தியப்பட்ட வழிகளில் எல்லாம் இயற்கை உணவை உண்டு இயற்கைச் சூழலில் வாழ்ந்து, இல்லாவிட்டால் இயற்கையான சூழலை நம்மைச் சுற்றி உருவாக்கி இயற்கையின் சுகத்தை அரவணைத்துக்கொள்வதே!


No comments:

Post a Comment