ss

Wednesday, May 16, 2012

விவசாயம் ( 16 )


விவசாயம் தொழில் நிறுவனமாகும்

தற்போது விவசாயம் என்பது செய்ய இயலாத தொழில் என்ற நிலையில் உள்ளது. ஆனாலும் இன்னும் அதை நம்பிவாழும் மக்கள் வேறு உபாயம் இல்லாததாலும் இன்னும் அதன்மேல் நம்பிக்கை வைத்திருப்பதாலும்  தொழிலை விடாமல் காப்பற்றி வருகின்றனர்.

விவசாயம் செய்ய இயலாமல் போனதற்குக் காரணம் அதற்கு அடிப்படை நிபந்தனையாக அல்லது அடிப்படைத் தேவையாக இருக்கும் பல ஆதாரங்கள் ஒழிக்கப்பட்டதே! 

முன்னர் நாட்டின் பெரும்பாலான மக்கள் விவசாயத்தைச் சார்ந்து வாழ்ந்தனர். விவசாயம் வாழ்ந்தால் அவர்கள் வாழ்ந்தார்கள் விவசாயம் தாழ்ந்தால் அந்த மக்களும் துன்பப்பட்டார்கள்.

ஆனால் தற்காலத்தில் மக்கள் தொகையில் இன்னமும் பெரும்பாலானவர் விவசாயத் தொழிலை நம்பியிருப்பதாகக் காட்டினாலும் அதன் சாதக பாதக நிலைமைகள் மாறிவிட்டது.


முன்னர் விவசாயத்தின் வளமை என்பது அதில் பாடுபடும் அதைச் சார்ந்து வாழும் ஏழைத் தொழிலாளர்களின் துன்பத்தின் மேல்தான் அந்த வளமை இருந்தது.

ஆனால் பசுமைப் புரட்சியின் காரணமாக விவசாய உற்பத்தி உயர்ந்தது. விவசாயம் சார்ந்த தொழில்கள் வளர்ந்தன. இய்நதிரப் பயன்பாடு அதிகரித்தது. வேதிப்பொருட்களைப் பயன்படுத்தித் தாற்காலிகமாக உற்பத்தி உயர்த்தப்பட்டது. நிலத்தின் வளம் அதற்காகப் பலி கொடுக்கப்பட்டது.

பெருத்த முதலீடு தேவைப்படும் தொழிலாக விவசாயம் மாற்றப்பட்டது. நீர்வளம் மிக்கபகுதிகளில் பெரும் செலவில் செய்யப்பட்ட விவசாயம் தவிர்க்கமுடியாமல் பணப் புழக்கத்தை அதிகப்படுத்தியது.

சந்தையில் குவியும் பொருட்களை அனுசரித்துத்தான் விவசாயிகளுக்கு விலை கிடைக்கும் என்பது தெரிந்ததே.

ஆனால் அதிக முதலீடு செய்து அதிக உற்பத்தி செய்யவேண்டிய தேவை உருவானதால் உற்பத்தி அதிகமான அளவு செலவுகளும் அதிகரித்தன. அதே நேரம் சந்தையில் குவியும் பொருட்கள் அதிகமானதால் விலைமட்டும் உற்பத்திச் செலவுகளுக்கு ஈடாக உயரவில்லை. திட்டமிடப்படாத தொழில் என்பதால் அவ்வப்போது சந்தைக்கு வரும் விளைபொருட்களின் கூடுதல் குறைவுக்கேற்ப விலைகள் வீழ்ந்து உயரும் போக்கால் பயனடைந்த விவசாயிகளைவிட துன்பத்தில் வீழ்ந்தவர்களே அதிகம்.

விவசாயம் சம்பந்தமான வேலைகள் அதிகம் ஆனதால் இயல்பாகவே வேலையாட்களின் கூலி உயர்ந்தது இயல்பானதே! 

முன்பு நஞ்செய், புஞ்செய், மானாவாரி என மூன்று வகை விவசாயம் நடந்து வந்தது. 

ஆறு, குளம், அணை இவை மூலமாகப் பாசனம் பெற்றவை நஞ்செய். நெல், கரும்பு, வாழை போன்ற நீர் நிறையத் தேவைப்படும் விசாயம் இங்கு பயிர் செய்யப்படும். 

கிணற்றுப் பாசனம் மூலம் நிலத்தடி நீரைக்கொண்டு சாகுபடி செய்யப்படுவது புஞ்செய். சோளம், கம்பு, ராகி போன்ற தானியங்களும் பயறு வகைகளும் பருத்தி போன்ற பணப்பயிர்களும் காய்கறிகளும் இதில் பயிர் செய்யப்படும்.

மூன்றாவதாக மானாவாரி. இது வானம் பார்த்த விவசாயம். மழைபெய்தால் மட்டுமே விசாயம் நடக்கும். மற்றநேரங்களில் கால்நடை வளர்ப்புதான் பிரதானமாக இருக்கும். புஞ்செய் விவசாயம் செய்பவர்கள் பாசனப்பயிர் செய்ததுபோக எஞ்சியுள்ள நிலங்களில் மானாவாரி விவசாயமும் செய்வார்கள்.

முன்னர் வேலையுள்ள காலங்களில் தொழிலாளர்களுக்கு போதுமான வேலை கிடைக்கும் மற்ற காலங்களில் வறுமையால் துன்பப்பட்டு வாழ்வார்கள்.

ஆனால் பசுமைப் புரட்சியின் காரணமாகவும் நிலத்தடி நீர் வகைதொகையின்றி உறுஞ்சப்பட்டதாலும் சாதாரண காலங்களிலேயே தொழிலாளர்களுக்கு ஓரளவு போதுமான வேலை கிடைக்கக்கூடிய வாய்ப்பு கிடைத்தது.

அதன் காரணமாக மழைக்காலத்தின் முடிவு மற்றும் அறுவடைக்காலங்களில் மானாவாரி விவசாயத்தின் வேலைகளும் சேர்ந்துகொள்ளும்போது தொழிலாளர் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு அதன் காரணமாகக் கூலியும் உயர்ந்துகொண்டே சென்றது. அதனால் ஒவ்வொரு வேலைக்காலத்திலும் கூலி உயர்வு என்பது நிச்சயமாகிவிட்டது.

ஆள் நெருக்கடிக் காலங்களில் ஏற்படும் கூலி உயர்வு திரும்பவும் குறைவது இல்லை என்பது வழக்கத்துக்கு வந்ததால் தொழிலாளர் நிலை மேம்பட்டு வாழ்க்கைத் தரத்திலும் உயர்ந்தனர்.

ஆனால் எந்தத் தொழில் மேம்பாட்டால் தொழிலாளர் வாழ்வு மேம்பட்டதோ அதே மேம்பாடு விவசாயிகளுக்கு எதிரான விளைவுகளை ஏற்படுத்தியது.

செலவுகளும் அதிகரித்தன. உற்பத்தியும் அதிகரித்தது. உற்பத்தி அதிகரிப்பால் சந்தைக்கு வரத்து அதிகரிப்பு. அதனால் விலை வீழ்ச்சி! ஆக விவசாயிகளுக்கு விவசாயம் கட்டுபடியாகாத நிலை உருவாகிறது. 

இந்த ஒரு நிலைமையில் மனித உழைப்பையே கால்நடைகளின் உழைப்பையே சார்ந்திருந்த மானாவாரி விவசாயம் அறவே கட்டுபடியாகவில்லை என்பது மட்டுமில்லை உற்பத்தி செலவில் பாதிகூட கைக்கு வராது என்கிற நிலையில் மானாவாரி விவசாயமே கிட்டத்தட்ட ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டது.

ஏதோ சில இடங்களில் மக்காச் சோளம், கொண்டக்கடலை, உளுந்து மொச்சை போன்றவை இன்னும் தாக்குப்பிடிக்கின்றன. மற்றபடி சோளம், தினை, சாமை, வரகு, கொள்ளு நரிப்பயிறு துவரை போன்ற முக்கிய மானவை எல்லாம் துடைக்கப்பட்டு விட்டன. அவை அழிந்துபோன நிலையில் அவற்றின் விலை உயர்ந்ததால் சில பகுதிகளில் விவளைவிக்கிறார்கள். ஆனால் அவை விளைந்துவந்த கோடிக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங்கள் மழைபெய்தாலும் தரிசாகவே கிடக்கின்றன.

விவசாயி தனக்குத்தானே குழி வெட்டிக்கொண்டான்! பசுமைப்புரட்சி என்ற மாயமானுக்குப்பின்னால் போன விவசாயி மாட்டிக் கொண்டான்.

மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் தீரும்ப வழியில்லாமல் போய்விட்டது.

இதற்கிடையே பொதுவாக உலகில் உடலுழைப்பின் முக்கியத்துவம் குறைந்து கருவிகளின் பயன்பாடு அதிகரித்துள்ள நிலையில் விவசாயத் தொழிலிலும் ஒரு தொழிலாளியின் வேலைத்திறனும் வேலைத்தரமும் வேலை செய்யும் நேரமும் வேலையளவும் மிகவும் குறைந்து போய் விட்டது.

முன்பு பண்ணையடிமைகளாகவும் பண்ணையத்து ஆட்களாகவும் வெறும் சோற்றுக்காகவும் உழைத்து வந்த மக்கள் தங்கள் வாழ்வு மேம்பாட்டால் இப்போது அப்படியெல்லாம் விசாயிகளுக்கு ஏவல் செய்யும் அடிமைகளாக இல்லை.

இந்த நிலையில் விவசாயி என்னதான் மனித உழைப்புக்குப் பதிலாக இயந்திரங்களைக்கொண்டு செய்தாலும் அது செலவு பிடிக்க்கூடியதாகவும் கால்நடைகளால் வளம் பெற்றுவந்த பூமிகளின் வளமைக்கு எதிரானதாகவுமே இருப்பதால் சராசரி விளைச்சலும் குறைந்து வருகிறது. 

வேதிப்பொருட்களின் பயன்பாட்டால் இருக்கும் வளத்தைச் சுத்தமாக இழந்த நிலங்கள் மீண்டும் வளம் பெற இயலவில்லை.

நிலத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த மண்புழு உட்பட சாதகமான உயிரினங்கள் எல்லாம் கொல்லப்பட்டு நிலங்கள் தனக்குத்தானே வளப்படுத்திக் கொள்ளும் இயற்கைச் செயல்பாடு மறைந்து களர்களாகி வருகினறன.

இந்த நிலையில் வருங்கால விவசாயத்தை எப்படிச் செய்வது எந்தத் திசையில் அடியெடுத்துவைப்பது என்பதெல்லாம் தெளிவற்று இருக்கிறது.

இயந்திரப்; பயன்பாட்டு வேளாண்மைக்கே ஆட்கள் கிடைக்காத நிலையில் மீண்டும் கால்நடைகளைக் கொண்டு வேளாண்மை செய்யும் நிலைக்குத் திரும்ப முடியாதவர்களாகவும் ஆனால் கால்நடை வளர்ப்பு அவசிமானதாகவும் உள்ள ஒரு இக்கட்டான நிலையில் இருக்கிறது..

செய்யக்கூடியது ஒன்றே ஒன்றுதான் எஞ்சியிருக்கிறது.

ஆதாவது குறைந்த வேலையாட்கள் கொண்ட கால்நடைகள் அதிகம் கொண்ட உற்பத்திப் பொருட்களுக்கு நியாயமான விலையை விவசாயியே தீர்மானிக்கிற ஒரு விவசாயம்தான் வருங்காலத்தில் செய்யமுடியும் என்பதே அது.

அப்படிப்பட்ட ஒரு சாதகமான விவசாயத்தை தனியொரு விவசாயி உருவாக்கமுடியுமா? நிச்சயம் முடியாது! 

பலர் சேர்ந்து செய்ய முடியுமா? நிச்சயம் முடியும் அப்படியானால் பலவிவசாயிகளிடமும் இருக்கும் வேறுபட்ட நில அளவு, நீர்வளம், நிலவளம், நிலமதிப்பு போன்ற பல அம்சங்களால் ஒன்று சேர முடியாமல் இருக்கும் விவசாயிகளை ஒன்றுபடுத்த வேண்டும்.

ஆனால் நமது பண்பாட்டுத் தரம் அதற்கு இடம் கொடுக்காது. காரணம் நாட்டு மக்களின் சராசரி நம்பிக்கை என்பது ஒருவரையொருவர் எளிதில் நம்பும்படி இல்லை. அப்படி இருக்கும் போது வேறுபட்ட அறிவுத்தரம் மற்றும் வசதி வாய்ப்புகளைக் கொண்ட மக்களை நாடு முழுக்க ஒன்று படுத்துவதென்பது எளிதல்ல. மேலும் மக்கள் சாதி, மதம், மொழி, அரசியல்கட்சி போன்ற பாகுபாடுகளாலும் பிளவுபட்டுக்கிடக்கிறார்கள். இவற்றையெல்லாம் தாண்டி விவசாயிகளை ஒன்று படுத்தும் இயக்கங்கள் வளரவில்லை!

கடைசியாக ஒரே ஒரு வழிதான் எஞ்சியுள்ளது. ஆதாவது விவசாயிகள் தங்களுக்குள் ஒற்றுமையின்றி இருப்பதைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு விவசாயம் நெருக்கடியில் சிக்கிக்கொண்டிருப்பதைச் சாதகமாகக் கொண்டு வசதி படைத்தவர்கள் பெரும் நிலப்பரப்புகளை விலைக்கு வாங்கிப் பெரும் பண்ணைகளை உருவாக்குவதே அது!

பெரும்பணக்காரர்கள் நிலஉச்சவரம்புச் சட்டங்களுக்கு உட்பட்டு தங்களோடு இணையும் அனைவர் பெயரிலும் சொத்துக்களை வாங்கி அவர்களைப் பங்குதாரர்களாக்கிக் கொண்டு கூட்டு முறையிலோ அல்லது கூட்டுப்பண்ணைகளுக்கான சட்ட விதிவிலக்குப் பெற்றோ பெரும் பண்ணைகளை உருவாக்கி லாபகரமாக நடத்த முயல்வார்கள். 

வசதி படைத்தவர்கள் ஒரு தொழிலில் நல்ல லாபம் கிடைக்குமென்றால் அந்தத் தொழிலில்  முதலீடு செய்யத்தான் விரும்புவார்கள்.

அதனால் வீழ்ச்சியை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருக்கிற விவசாயம் அதனால் உற்பத்திக் குறைவு ஏற்பட்டு அதனால் மீண்டும் பொருள்தட்டுப்பாட்டால் விலையேற்றம் அடைந்து அதனால் வவசாயம் மீண்டும் பத்துயிர் பெறும் என்றெல்லாம் அவர்களுக்குத் தெரியும்.

அதுமட்டுமல்ல அதுவரை விவசாயிகளி தாக்குப்பிடிக்க முடியாது தாக்குப் பிடித்தாலும் பெரும்பண்ணைகளால்தான் முடியும் என்ற வரலாற்றுச் சூழலில் விவசாயத்தைத் தனித்தனிச் சிறு அளவிலான விசாயமாகத் தொடர முடியாது என்பதெல்லாம் தெரியும.; அதனால் உபரியாக இருக்கும் பணத்தை நிலங்களில் லாபகரமாக முதலீடு செய்வது என்று துவங்கிப் பின்னால் தாங்களே விவசாயம் செய்வது என்ற நிலைக்கு வந்துவிடுவார்கள்.

தொழில்துறை வளர்ந்த காலத்தில் எப்படி விவசாயமும் வாணிபமும் செய்துவந்த பலர் தொழில் முதலாளிகளாக மாறினார்களோ அதேபோல் தொழில் முதலாளிகளாகவும் வர்த்தகர்களாகவும் உள்ள பலர் பெரும்பண்ணைகளை உருவாக்கி விவசாயத்தை லாபகரமாகச் செய்யப்போவது உறுதியாகத் தெரிகிறது. 

ஏனென்று சொன்னால் விவசாயிகளால் என்னென்ன முடியாமல்போனதோ அதையெல்லாம் செய்ய இவர்களால் முடியும்! விவசாயத்தை முழுமையாக இயந்திரமயமாக்கி திட்டமிட்ட விவசாயத்தைச் செய்யமுடியும். இவர்கள் காலத்தில் கால்நடைகளின் பயன்பாடுன்பது பாலுக்காகவும் கறிக்காகவும்  வளர்க்கப்படும் பெரும் பண்ணைகளாக இருக்கும். இவர்களால் இடுபொருட்களின் விலையையும் சந்தை யில் உற்பத்திப்பொருள் விலையையும் நிர்ணயம் செய்யமுடியும்.

ஏன் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டட்தில் அரசுகளையே தீர்மானிக்கக்கூடியவர்களாகவும் ஆகலாம்.

விவசாயம் என்பது பாரம்பரியமான கலாச்சாரத்துடன் இரண்டறக்கலந்த ஒன்றாகக் கருதப்பட்ட நிலைமை போய் பச்சையான வர்த்தகமாக மாறப்போகிறது என்பதுதான் கண்கூடான உண்மை!

இப்படியாகப் பண்ணைகள் மாதிரிக்காகத் துவங்கிப் பின் அதுதான் விவசாயம் என்று நிரந்தரமாகப்போகிறது.

எதிர்காலத்தில் விவசாயப் பண்ணைகளும் விவசாயத்தொழிலாளர்களும் என்கிறமாதிரிதான் விவசாயம் நடக்கப்போகிறது.

விவசாயம் பெரும் நிறுவனங்களாகப் போகிறது.

இப்போதைய நிலையில் அது சமுதாயத்துக்கு அவசியமான ஒன்றாகவே படுகிறது. காரணம் அதைத்தவிர்க்கக் கூடிய ஒன்றுபட்ட உணர்வு விவசாயிகளிடமும் இல்லை. அரசுகளிடமும் இல்லை.

எனவே அப்படிப்பட்ட காலத்தை வரவேற்போம். அதன் பிந்தைய அனுபவங்கள் அடுத்த கட்டத்துக்கு விவசாயத்தை இட்டுச்செல்லும்.

3 comments:

  1. விவசாயிகளின் தற்கொலையே நாட்டின் முன்னேற்றம்(!?)

    http://suraavali.blogspot.in/2013/01/blog-post_10.html
    தமது கருத்துக்களையும், ஆலோசனைகளையும் பதிவு செய்யுங்கள். மேலும் விவாதிக்க, இணைந்து செயல்பட எம்மோடு தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.
    - சூறாவளி ( moodakizhavan@gmail.com, தொடர்பு எண்:9842529188)

    ReplyDelete