ss

Thursday, May 10, 2012

மனோதத்துவம் ( 1 )



துன்பம் ஒன்று விளைவு இரண்டு

மிகவும் நல்லவர் ஒருவருக்கும் கெட்டவர் ஒருவருக்கும் ஒரேமாதிரியான மிகவும் மோசமான தாங்கமுடியாத நியாயத்துக்கு விரோதமான துன்பநிலை நேர்ந்து விடுகிறது.

காலம் பூராவும் அதுதான் கதி என்றாகிவிடுகிறது .

அப்போது அது தாங்க வொண்ணாத துயராக இருப்பினும் காலப் போக்கில் இயல்பான நிலைக்கு மனமாற்றம் அடைவார்கள். ஆனால் அது இரண்டுவிதமாகஇருக்கும். 

தீயவர் தனக்கு நேர்ந்த துன்பத்தையும் தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கு நேர்ந்த துன்பத்தையும் எண்ணி மிகவும் வருந்தினாலும் மெல்லமெல்ல அந்த நிலையைவிட மேம்பட்ட சிறுசிறு ஆறுதல் தரும் அனுபவங்களால்கூட மனம் தேறி இயல்பான நிலைக்கு வந்து விடுவர். 

காரணம் பிறருடைய துன்பங்களுக்கும் சமூகக் கடமைகளுக்கும் அவர்கள் மனதில் பெரும் முக்கியத்தும் இருக்காது. 

அதே சமயம் தனக்கு நேர்ந்த துன்பத்தால் துயருரும் தன்னைச் சார்ந்த பிறருடைய துன்பத்தைப் பற்றியும் சமூகத்தில் தான் ஆற்றவேண்டிய உயர்ந்த கடமைகள் தடைபட்டுப் போனதைப் பற்றியும் எண்ணி யெண்ணிப் பெரிதும் துயருறும் நல்லவர் அதைச் சந்திக்கும் முறை வேறாக இருக்கும்.

தனக்கு மிகப்பெரும் இடையூறு நேர்ந்த நிலையில் காலமெலாம் அதுதான் கதியென்ற ஆகிவிட்டாலும் அந்தநிலையிலும் அதுபோன்ற துன்ப  துயரங்களுக்கெல்லாம் அடிப்படைக் காரணங்கள்என்ன என்று எண்ணிப் பார்ப்பார்.

அதன்மூலம் ஒவ்வொருவருக்கும் இந்த சமூகத்துக்கும் உள்ள உறவுகளை எண்ணிப் பார்ப்பார்

அதன் மூலம் இன்பதுன்பங்கள் நல்லோரையும் கெட்டவரையும் எப்படியெல்லாம் பாதிக்கின்றன என்பதை ஆராய்வார்.

தன்னுடைய சொந்த அனுபவங்களையும் வரலாறுகளையும் கதைகள் காவியங்ஙகளையும் சிந்தித்துப் பார்ப்பதன்மூலம் கிடைக்கும் புதுப்புதுக் கருத்துக்களை அடிப்படையாகக்கொண்டு உயர்ந்த தத்துவச் சிந்தனையில் மூழ்கித் தெளிவுபெறுவார். 

அதன்மூலம் இயல்பான நிலைக்குத் திரும்பி விடுவார். 

தன் மனதைக் கடந்த காலத்துடன் ஒப்பிடும் போது மிகமிகப் பிரம்மாண்டமான அளவு விரிவடையச்செய்த மிகப்பெரும் துன்பங்களை யெல்லாம் மிகவும் அற்பமான ஒன்றாக எண்ணுமளவு அறிவுத்தரத்தில் உயர்ந்து விடுவார் 

அவரைச் சுற்றிலும்ட அறிவுச் சுடர் வீசும். 

அறிவுவெள்ளம் பெருக்கெடுத்தோடி அனைவரையும் மூழ்கடிக்கும்!


No comments:

Post a Comment