ss

Sunday, May 13, 2012

மரம் ( 1 )

ஆலும் வேலும் 



நண்பர்களே! ஒரு சோகக் கதையைக் கேளுங்கள்!

இப்போது அடுப்பெரிப்பதற்கான விறகுத் தேவை குறைந்துகொண்டே வருகிறது. காரணம் இயற்கை எரிவாயு மற்றும் சாண எரிவாயு மற்றும் சூரிய அடுப்பு மின்சார அடுப்பு போன்றவை. அதனால் மரம் வெட்டுவது குறைந்திருக்கிறதா என்றால் அதுதான் இல்லை! 

காரணம் முன்பு மண்ணாலும் மண்ணும் கல்லும் கலந்தும் பெரும்பாலான வீடுகள் கட்டப்பட்டு வந்தன. ஆனால் இப்போது கிராமப்புறங்களில்கூட அந்தமாதிரிப் புதிதாக யாரும் வீடுகட்டுவது இல்லை! எல்லாம் செங்கல்லும் சிமெண்டும் என்று ஆகிவிட்டது. இதன்காரணமாக செங்கல் சூளைகள் எக்கச்சக்கமாகப் பெருகிவிட்டன. இவற்றிற்கான எரிபொருள் முழுக்க முழுக்க மரக்கட்டைகள்தான். இதன் விளைவாகக் கிராமங்களில் தானாக முளைத்து வளர்ந்திருக்கும் வேல மரங்கள்கூட விட்டுவைக்கப்படுவதில்லை. விவசாயியின் பற்றாக்குறைக்கு அவை எல்லாம் பலியாகிவிட்டன. 

கிராமங்களில் தென்னைபோன்ற காய்க்கும் பணவரவுள்ள மரங்கள்தான் விட்டுவைக்கப் படுகின்றன. மற்றவையெல்லாம் வெட்டுவதற்கு ஏற்ற முதிர்ச்சியையும் விலையையும் செலவையும் எதிர்பார்த்துத்தான் இருக்கின்றனவே அல்லாமல் மரங்களை வெட்டக்கூடாது என்று விழிப்புணர்வால் அல்ல. 

ஆலும் வேலும் பல்லுக்குறுதி என்ற பழமொழி தெரியுமல்லவா? ஆம் இந்த அறுபத்து ஒன்றாவது வயதிலும் கரும்பைக் கடித்துத் தின்ன முடிகிறதென்றால் அது வேலமரக் குச்சியைக் கொண்டு பல்துலக்கியதால்தான். ஆனால் இன்று கிராமங்களிலேயே பல்துலக்க வேலங்குச்சியில்லாமல் பசையை உபயோகிக்க வேண்டியுள்ளது. அப்படியென்றால் மரங்கள் எங்கே இருக்க முடியும்? இந்தக் கொடுமையை யாரிடம் சொல்வது?...

No comments:

Post a Comment