ss

Thursday, May 3, 2012

விவசாயம் ( 8 )




பரம்பிக்குளம் ஆளியார் திட்டம்

இதுதான் காண்டூர் கால்வாய் என்று சொல்லப்படும் பரம்பிக்குளம் ஆளியார் திட்டத்தின் முக்கியக் கால்வாய் ஆகும். இதன் மூலம் நேரடியாகப் பாசனம் நடப்பதில்லை. ஆனால் பரம்பிக்குளத்திலிருந்து உடுமலைப்பேட்டைப் பகுதியில் உள்ள திருமூர்த்தி அணை வரை மலைகளிலும் மலைகளைக் குடைந்த சுரங்கப் பாதை வழியாகவும் தண்ணீரைக் கொண்டு செல்லும் மேல்மட்டக் கால்வாய் ஆகும்.

பரம்பிக்குளம் ஆழியார் திட்டம் என்பது ஏழு அணைக்கட்டுக்களையும் சர்க்கார்பதி நீர்மின் உற்பத்தி நிலையத்தையும் கொண்ட மாபெரும் திட்டமாகும். (அப்போதைய இதற்கான செலவு வெறும் அறுபது கோடிதானாகும்)

பரம்பிக்குளம், ஆளியாறு, சோலையாறு, திருமூர்த்தி அணை, பெருவாரிப்பள்ளம், தூணக்கடவு, நீராறு, என்ற ஏழும்தான் அந்த அணைகள் என்று படித்த ஞாபகம் இருக்கிறது. 

1967 ம் வருடம் பாசனத்துக்குத் தண்ணீர் திறந்து விடப்பட்ட இத் திட்டத்தில் துவக்கத்தில் பாசனப்பரப்பாக அறிவிக்கப்பட்டது இரண்டு லட்சத்து நாற்பதினாயிரம் ஏக்கர் நிலங்கள் ஆகும். இதில் கோவை, திருப்பூர், ஈரோடு, மாவட்டங்களின் பகுதிகள் அடங்கும். ஆறுமாதங்களுக்கு ஒரு பகுதியாக மூன்று பிரிவுகளாகப் பாசனத்துக்குத் தண்ணீர் விடுவிக்கப்பட்டது.

ஆனால் தொடர்ந்து தேர்தல் கால வாக்குறுதிகளுக்காக இதன் பாசனப்பரப்பு தொடர்ந்து அதிகரிக்கப்பட்டு தற்போது பாசனப்பரப்பு இரட்டிப்பு ஆகிவிட்டது.

அதனால் பாசனம் பெறும் பகுதிகளை நான்கு மண்டலங்களாகப் பிரித்து இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை பாசனம் வழங்கப்படுகிறது. 

அது எந்த மாதிரிப் பாசனம் என்று சொன்னால் உலகமே வியந்துபோய்விடும்.

நான்கு மண்டலங்களில் பாசனத்துக்குத் தண்ணீர் திறந்து விடக்கூடிய குறிப்பிட்ட ஒரு மண்டலத்தையும் மூன்று பிரிவுகளாகப்பிரித்து ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் ஐந்து நாட்கள் வீதம் பதினைந்து நாட்களுக்கு தண்ணீர் விடுவார்கள். அதன்பின்பு பத்து நாட்களுக்கு அணையிலிருந்து தண்ணீர் விடுவதையே நிறுத்தி விடுவார்கள். ஆக மொத்தம் ஒரு தடைவை நீர் பாய்ச்சப்பட்ட நிலத்துக்குத் தண்ணீர் மீண்டும் வர இருபத்தியைந்து நாட்கள் ஆகும். இப்படிப்பட்ட முறையில் ஐந்து முறை தண்ணீர் விடுவார்கள்.

ஆக இருபத்தியைந்து நாட்களுக்கு ஒரு தண்ணீர் வீதம் ஐந்து தண்ணீர் பாய்ச்சி வரண்ட நிலங்களில் எந்த விவசாயமும் செய்யமுடியாது. அதுவும் முதல் தண்ணீர் நிலத்தைப் பண்படுத்துவதற்குப் போக நான்கு தண்ணீர் மட்டுமே பயிருக்கு கிடைக்கும். இப்படிப்பட்ட ஒரு பாசனத்தைக்கொண்டு பயிர் செய்ய முடியும் என்று எந்த விவசாய வல்லுனர் குழுவாவது நிரூபிக்க முடியுமா? இருபத்தயைந்து நாட்களுக்குப்பின்; நட்ட பயிருக்கு உயிர்த் தண்ணீர் விட்டால் போதும் என்று சொல்லக்கூடிய பயிர் வகை ஏதாவது உள்ளதா? ஆனாலும் அப்படித்தான் விடுகிறார்கள்.

அதனால் இன்று பி ஏ பி தண்ணீரைக் கொண்டு யாரும் பயிர் செய்வது இல்லை! கிணறுகள் இல்லாத பாசன நிலங்கள் அனைத்தும் ஒன்று தரிசாகப்போட வேண்டும். அல்லது அருகில் கிணறு உள்ள விவசாயிக்கு குத்தகைக்கு விட்டுவிட்டு சும்மா இருக்கவேண்டும். 

இப்படி ஒரு கொடுமையான பாசனத்திட்டத்தையும் பாசன நிலங்களையும் நீங்கள் உலகில் வேறு எங்கும் காணமுடியாது. 

அதிசயம் ஆனால் உண்மை!

1 comment:

  1. மிகவும் வருந்தத்தக்க செய்தி

    ReplyDelete