ss

Wednesday, June 20, 2012

எனது மொழி ( 45 )


வேறுபாடு

சாதாரணமாக ஒவ்வொருவரும் உலகில் பிறக்கிறோம் கிடைத்ததை உண்கிறோம், வளர்கிறோம், வாழ்கிறோம், இன்பதுன்பங்களை அனுபவிக்கிறோம், குறிப்பிட்ட காலத்துக்குப் பின்னால் இயற்கையாகவோ செயற்கையாகவோ இறந்து மண்ணோடு மண்ணாகி விடுகிறோம்.

இதன் நடுவில் இவ்வுலகில் இருப்பதில் தத்தம் பங்கு கூடுதலாக இருக்கவேண்டும் என்ற உணர்வில் சூரைத் தேங்காய்க்கு போட்டிபோடும் சிறுவர்கள்போல் முட்டிமோதி நெட்டித் தள்ளி வாழ்கிறோம். விருப்பை விட வெறுப்பை அதிகமாக வளர்த்துக் கொள்கிறோம்.    

வெள்ளைத்தாளிலே வெள்ளை மை கொண்டு எழுதுவதால் எந்தப்பயனுமில்லை. 

ஆனால் வித்தியாசமான நிறங்கொண்ட மையினால் எழுதும்போது அதிலுள்ள பொருளைப் பொருத்து எழுத்துக்களுக்கும் எழுதுபவனுக்கும் சிறப்பு வருகிறது. 

அதுபோல மற்ற எல்லோரையும் போலவே சாதாரண மனிதனாய்ப் பிறந்து வளர்ந்து வாழ்ந்து இன்பதுன்பங்களில் உழன்று செத்து மறைவதில் எந்தப் பயனுமில்லை. 

மற்றவர்களைவிட வேறுபட்டவர்களாக தங்கள் எண்ணம், சொல், செயல் அனைத்திலும் பல்வேறு சிறப்புக்களை வெளிப்படுத்துபவர்களாக வாழ்வதுதான் உயர்ந்த வாழ்க்கை!
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
=====================================================================
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
உதவி

    உதவிபெறும் ஒருவருடைய மனம் திருப்தியும் ஆறுதலும் அடையும் அதேநேரம் உதவிசெய்பவர் நியாயமானராக இருப்பின் அவருக்கும் அதேமாதிரி உணர்வுகள் ஏற்பட வேண்டும்.

அப்படிப்பட்ட உணர்வுகள் ஏற்படாத ஒருவர் செய்த உதவி நிச்சயம் உதவியாக இருக்காது.

சுயநலம், தற்பெருமை, இயலாமை, பயம் போன்ற உணர்வுகள் அடிப்படையில் செய்யப்படும் சாதாரண செயலாகவே இருக்கும்.

முன்னதை மதிக்கலாம் மதிக்கவேண்டும். பின்னதை மதிக்கவேண்டிய அவசியம் அத்தகைய உதவி பெற்றவருக்குக்கூட இல்லை.  

No comments:

Post a Comment