ss

Wednesday, July 4, 2012

கூடங்குளமும் நானும் ( 4 )


அணு விபத்தும் மற்ற விபத்தும் 

இப்போது நிறையப் பேர் ஒரு வாதத்தை முன்வைக்கிறார்கள்.ஆதாவது உலகில் உள்ள அனைத்து சக்தி வளங்களையும் பயன்படுத்தி விட்டோம். இருக்கும் வளங்கள் குறைந்து வருகிறது. அதனால் எதிர்காலத் தேவைக்கு கட்டுபடியாகக்கூடிய திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். அதில் முதலிடம் ஆணுசக்தியை ஆக்கரீதியாகப் பயன்படுத்துவதுதான் என்று.

இது துவக்ககாலம் முதலே சொல்லப்பட்டு வரும் கருத்துதான். புதிது அல்ல.

அதன் தொடர்ச்சியாகத்தான் அணுமின்சார நிலையங்கள், அணுசக்தியால் இயங்கும் கப்பல்கள், நீர் மூழ்கிகள் போன்றவை நடைமுறைக்கு வந்தன. அணுகுண்டுகள் தனி.

ஆனாலும் அணுகுண்டுகளை மட்டுமல்ல அணுசக்திப்பயன்பாட்டுக்கு எதிரான குரல்களும் வலுவடைந்துகொண்டே உள்ளன.

அணுசக்திப்பயன்பாட்டை முற்றிலும் தவிர்க்கவேண்டும் என்று சொல்பவர்கள் ஒன்றும் அறியாதவர்களா? உலகிற்குத் தேவையான சக்தி எப்படிப்பெறுவது என்கிற அக்கரை அவர்களுக்கு இல்லையா?

அணுசக்திப் பயன்பாட்டை எதிர்ப்பவர்கள் அதன் உலகளாவிய அபாயத்தைக் கருதித்தான் அதைத் தடுக்க வேண்டும் என்கிறார்கள்.

ஆனால் ஆதரிப்பவர்களோ எதில்தான் அபாயம் இல்லை, அதனால் தகுந்த பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளுடன் அணுகச்தியைப் பயன்படுத்துவது தவிர்க்கமுடியாதது என்கிறார்கள்.

அப்படியானால் மற்ற ஆபத்துக்களும் அணுசக்தியால் ஏற்படும் ஆபத்தும் ஒன்றா?  அணு விபத்தும் மற்ற விபத்துக்களும் ஒன்றா? சிந்திக்கவேண்டும்.




ஆதிமனிதன் நாகரிக உலகில் எப்போது அடி எடுத்து வைத்தானோ எப்போது கருவிகளைக் கண்டுபிடித்து அவற்றைப் பயன்படுத்தி இயற்கையை எதிர்த்து வாழப் பழகினானோ அப்போதிருந்தே விபத்துக்கள் ஏற்பட்டுக்கொண்டுதான் உள்ளன. 

மனிதன் கண்டு பிடித்த கருவிளால் விபத்துக்கள் ஏற்பட்டன. மனிதன் கண்டுபிடித்த வாகனங்களால் விபத்துக்கள் ஏற்பட்டன. 

மனிதன் கண்டுபிடித்த வேதிப்பொருட்களால் விபத்துக்கள் ஏற்பட்டன.

மனிதன் கட்டிய கட்டிடங்களாலும் மனிதன் வெட்டிய குழிகளாலும் சுரங்கங்களாலும் விபத்துகள் ஏற்படுகின்றன.

மனிதன் வளர்க்கும் விலங்குகளாலும் ஆபத்தான விளையாட்டுக்களாலும் விபத்துக்கள் ஏற்படுகின்றன.

மனிதனின் கவனக் குறைவாலும் பொறுப்பின்மையாலும்கூட விபத்துக்கள் நேர்கின்றன.

இயற்கைச் சீற்றங்களின் போதும் சில விபத்துக்களை எதிர்த்துப் போராடும்போதுகூட மேலும் சில விபத்துக்கள் ஏற்படுகின்றன.

வெடிவிபத்துக்களும் மனிதனின் சூழ்ச்சியாலும் சதியாலும் போர்களாலும் எண்ணற்ற திட்டமிடப்படும் விபத்துக்களும் நடக்கத்தான் செய்கின்றன. 

இந்த விபத்துக்களின் மூலம் கோடிக்கணக்கானவர்கள் மாண்டிருக்கிறார்கள். இப்போதுகூட மாண்டு வருகிறார்கள்.

ஆனால் இத்தகைய விபத்துக்களுக்கும் அணுசக்தியில் ஏற்படும் விபத்துக்களுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை ஏன் கவனிக்கத் தவறுகிறார்கள் என்பதுதான் முக்கியமானது.

அணு விபத்தைத் தவிர மற்ற விபத்துக்கள் நேர்ந்தால் யார் வேண்டுமானாலும் அதை சமாளிக்க உதவிக்கு வரலாம். எல்லோரும் சேர்ந்தும் முயற்சி செய்யலாம். அந்த இடத்தை விட்டுத் தப்பி ஓட முயற்சி செய்யலாம். அல்லது எது விபத்துக்குக் காரணமாக இருந்ததோ அதைக் கைவிட்டும் விடலாம்.

அதன் காரணமாக முடிந்த வரை சேதத்தைக் குறைக்கலாம் அல்லது ஆனது ஆகட்டும் போனது போகட்டும் என்று விட்டு விடலாம். குறிப்பிட்ட அளவு சேதம் ஆனவுடன் அந்த விபத்து முடிவுக்கு வந்து விடும்.

ஆனால் அணுசக்தி பயன்படும் இடங்களில் பெரு விபத்து ஏற்பட்டால் அந்த இடத்துக்கு உதவிக்கு யார் வேண்டுமானாலும் போக முடியாது. எல்லோரும் சேர்ந்தும் போக முடியாது. தப்பித்தும் ஓட முடியாது. 

நடந்தது நடந்துவிட்டது என்று விபத்து நடந்த இயந்திரங்களையோ அந்தத் தொழிற்கூடத்தையோ அல்லது அந்தத் திட்டத்தையோ கைவிடவும் முடியாது.

மற்ற விபத்து நடந்தால் அது நடக்கும் இடத்தை மட்டும்தான் பாதிக்கும். ஆனால் அணு விபத்தைப் பொருத்தவரை அங்கு பயன்படுத்தப்பட்ட அணுசக்தியின் வீச்சைப் பொருத்து விரிவான பல பிரதேசங்களையும் அங்கு வாழும் மக்களையும் உயிரினங்களையும் தாவரங்களையும் காற்றையும் தண்ணீரையும்கூட பயன்படாமல் நிர் மூலம் செய்துவிடும்.

மற்ற விபத்துக்களைச் சரி செய்ய மனித முயற்சி பயன்படும். ஆனால் இந்த விபத்து நடக்குமிடத்தில் அதைச் சரிசெய்ய யார் இருக்கப் போகிறார்கள்? முழுக்க முழுக்க தானியங்கி இயந்திரங்களும் கட்டுப்பாட்டுக் கருவிகளும் எச்சரிக்கை அமைப்புக்களும்தான் அதனதன் வேலையைச் செய்யவேண்டும். 

அந்த அமைப்புகளில் ஏற்படும் ஒரு கோளாறுகூட ஒரு பெருவிபத்துக்குக் காரணமாகலாம். போபால் விஷவாயு விபத்தில் ஏன் எச்சரி;க்கை அமைப்புகள் விபத்து நடக்காமல் தடுக்கவில்லை? அதுவே ஒரு அணுசக்தி நிலையத்தில் நடந்திருந்தால் என்னவாகியிருக்கும். நடக்காது என்பதற்கு என்ன உத்திரவாதம்?

இன்னுமொன்றை நாம் கவனிக்க வேண்டும். 

இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்தும் அணுக்களால் ஆனது என்று அனைவருக்கும் தெரியும். அந்த அணுக்கள்தான் பல்வேறு வகையாக சேர்ந்தும் பிரிந்தும் நாம் காணும் அல்லது உணரும் அத்தனைவகையான பொருட்களாகவும் விளங்குகின்றன என்பதும் சிந்திக்கத் தெரிந்த அனைவருக்கும் தெரியும்.

அதனால் எந்த ஒரு விபத்து நடந்தாலும் அந்த அணுக்களால் ஆன பொருட்கள்தான் சிதைந்து சின்னாபின்னமாகி மக்களையும் சொத்துக்களையும் சேதப்படுத்துகிறது. ஒரு வரம்புக்குள் நின்றுவிடுகிறது.

 எந்த ஒன்றால் இந்த உலகமும் மற்றும் அதனுள் அடங்கியுள்ள அத்தனையும் ஆக்கப்பட்டுள்ளதோ அந்த அணுக்களும் அவற்றைவிட நுண்ணிய எலெக்டரான் புரோட்டான் நியூட்ரான் ஆகியவற்றால் குறிப்பிட்ட விகிதத்தில் சேர்த்து உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.  

ஒரு அணு விபத்து நேரும்போது அணுக்கள் எதனால் ஆக்கப்பட்டுள்ளதோ அந்த அணுக்களின் உள்கட்டமைப்பையே சிதைத்து விடுகிறது. 

அதன்காரணமாக சதாரண காலங்களில் விபத்துக்களின் போது வேதி மாற்றங்களுக்கு உட்படாத பொருட்கள்கூட அணுவெப்பத்தாலும் கதிர் வீச்சாலும் பெரும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகி அவற்றுடன் தொடர்படைய மனிதன் உள்ளிட்ட உயிரின வாழ்வையும் மட்டுமீறிப் பாதிப்புக்கு உள்ளாக்குகிறது. 

அது புவியின் வளி மண்டலத்தையும் மாசுபடுத்தி உயிரின வாழ்வுக்கு ஏற்புடைய பூமியைத் தகுதியற்றதாக்கும் திசையில் தள்ளுகிறது.

பசமையான மரத்தில் கனிகள் விளையும். பறித்துச் சாப்பிடமுடியும். அந்த கனிதரும் மரமே காய்ந்து விட்டால் எப்படிக் கனிகள் தரும்? அதை உண்டு வாழும் உயிரினங்கள் எப்படி வாழமுடியும்?

அதுப்போல இயற்கையையும் அதன் வளங்களையும் பசுமையையும் நம்பி லட்சோப லட்சக்கணக்கான உயிரினங்கள் வாழ்ந்து வரும் நிலையில் அந்த இயற்கைச் சூழலையே நாசம் செய்துவிட்டால் மனிதன் மட்டும் எப்படி வாழ்ந்துவிட முடியும்?

ஆதலால் பூமியின் இயற்கைக் கட்டமைப்பையே சிதைக்கவல்ல, செயலிழக்கச் செய்யவல்ல அணுவிபத்துக்களை மற்ற விபத்துக்களைப்போல எண்ணிப் பாதுகாப்பு சாதனங்கள் விபத்துகளைத் தடுத்துவிடும் என்று சொல்வது நியாயமல்ல. நம்புவதும் சரியல்ல!

அதுபோலவே அணுக்கழிவுகளையும் பயன்படு காலம் முடிந்த அணுஉலைகளையும் விபத்துக்குள்ளாகும் அணுத்தொழிற் கூடங்களையும் வருங்கால மக்கள் தலையில் கட்டுவதும் அறிவுடமை அல்ல.

இத்தனை எதிர்மறை அம்சங்களுக்கு இடையேயும் அணுமின்சார நிலையங்களையும் அணுசக்திசார்ந்த தொழில்களையும் நியாயப்டபடுத்துபவர்கள் இருக்கவே செய்கிறார்கள். அவர்கள் கீழ்க்கண்டவர்களாகத்தான் இருக்கவேண்டும்.

அணு ஆயுதங்களைக் குவித்து வைத்துக்கொண்டு அவை இல்லாத நாடுகளிடம் தம்மை ஒரு வல்லரசாகக் காட்டிக்கொள்ளும் வல்லரசு மனப்பான்மை....

பிற நாடுகளையும் மக்களையும் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் மிரட்டி அடிமைப்படுத்த எண்ணும் காலனி ஆதிக்க மனோபாவம்.....

அணுசக்திப் பயன்பாட்டின் ஆபத்தை முழுமையாக அறியாமல் குறைத்து மதிப்pடுபவர்கள்....

அணுசக்தியை விட்டால் வேறு கதியில்லை அது தவிர்க்க முடியாது என்று நம்புபவர்கள்.....

தன்காலத்துக்குப்பின் என்னவானாலும் அதுபற்றிக் கவலைப்படாமல் சொந்த அரசியல் லாபத்துக்காக அதில் ஈடுபாடு காட்டுபவர்கள்......

அணுசக்திப் பயன்பாட்டை மற்றநாடுகள் கைவிடாத நிலையில் தான்மட்டும் பின்பற்றினால் வரும் பொருளாதார அரசியல் சிக்கலுக்குப் பயந்து மக்களிடம் உண்மைக்கு மாறாகச் சொல்லி ஏமாற்றுபவர்கள்.....

இப்போதுள்ள தொழில் நுட்பச் சிக்கலுக்கெல்லாம்  வருங்காலம் விடை கண்டுவிடும் என்று விளைவுகளை எதிர்கால சந்ததிகளின் தலையில் கட்டுபவர்கள்.....

தங்கள் அரசியல் தலைமை என்னசொன்னாலும் அதைக் கண்மூடித்தனமாக நம்பிப் பின்பற்றும் அரசியல் ஏமாளிகள்......

அறிவியலால் சாதிக்க முடியாதது எதுவும் இல்லை என்று கண்மூடித்தனமாக அணு விஞ்ஞானத்தைப் பெரிதாக நினைப்பவர்கள்....

அணுசக்தி சார்ந்த தொழில்களால் வர்த்தகரீதியில் அளவற்ற வருமானத்தை அனுபவித்துக் கொண்டுள்ளவர்கள் மற்றும் அவர்களின் தயவில் வாழ்பவர்கள்......

கடைசியாக அதிகாரத்தில் இருக்கும் ஊழல்வாதிகள்.......

இத்தனை வகையான இத்தனை பேர்களுடைய அணுசக்தி ஆதரவு நிலைபாட்டுக்கு நேரடியான மற்றும் மறைமுகமான ஒரே காரணம் சுயநலமே!

அதனால் அணுசக்திப் பயன்பாட்டுக்கு ஆதரவான இந்தத் தவறான சக்திகளை மீறி நிர்பந்தங்களை உருவாக்கி ஒரு காலகட்டத்தில் முற்றிலும் அணுசக்திப் பயன்பாடு அற்ற உலகாக மாற்றவேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம் ஆகும். 

இதை இயற்கையின்மேல் பற்றுக்கொண்ட வருங்கால சமுதாயத்தின் மேல் பற்றுக்கொண்ட உலகமக்கள் அனைவரும் ஒரு சவாலாக எடுத்துக்கொண்டு செய்து முடிக்க வேண்டும்.

அது மனிதராகப் பிறந்த ஒவ்வொருவருடைய கடமையும் ஆகும்!

5 comments:

  1. நன்றி நண்பர் தனபாலன்! உங்களின் பாராட்டுதல்கள் எனக்கு ஊக்கம் அளிக்கின்றன!

    ReplyDelete
  2. மிக அருமையான பதிவு!. எளிமையாக அனைவருக்கும் புரியும் வகையில் உள்ளது. நிறையப் பேர் படித்து தெரிந்து அறிவிருந்தும் இல்லாதது போலவே இருக்கின்றார்கள். அவர்களின் முகத்திரை கிழிக்கப்பட்டுள்ளது. நன்றி!.

    ReplyDelete
  3. Aakkapoorvamana, thevaiyana pathivu thodarattum ungal sirapana payanam... nanri iya.

    ReplyDelete
  4. நன்றி நண்பர்கள் பிரபாகர் J மற்றும் ஜெனித் நிர்மல் அவர்களே! உங்கள் விமர்சனம் ஆக்கபூர்வமான சிந்தனைகளை மேலும் வளர்க்கப் பயன்படும்.வாழ்த்துக்கள்!

    ReplyDelete