ss

Sunday, September 2, 2012

ஆன்மிகத்தில் ஒரு புதுப்பாதை ( 12 )



இயக்கமும் படைப்பும்

நண்பர்களே! நாம் முதலில் ஒன்றை நினைவில் கொள்ளவேண்டும். 

ஆதாவது உலகில் நாம் காணும் அனைத்துக்கும் எதோ ஒரு காரணம் நம்மால் அறியப்படுகிறது.  அந்தச் செயலுக்கு குறிப்பிட்ட ஒன்றைக் காரணமாகச் சொல்கிறோம். குறிப்பிட்ட நபர்களைக் காரணமாகச் சொல்கிறோம். 

மனித நாகரிகம் வளர்ந்தபோது மனிதனால் அநேக சிறிதும் பெரிதுமான மாற்றங்கள் உலகில் செய்யப்பட்டன. அதைப் படைப்புக்கள் என்று சொல்கிறோம். 

அதே நோக்கில் நம்மைச் சுற்றிலும் நிகழும் அனைத்துக்கும் ஒரு படைப்பாளி இருக்கவேண்டும் என்ற சிந்தனையின்படிதான் படைப்பு என்ற கருத்தே வருகிறது! 

அதே சமயம் படைப்பு என்ற ஒரு கருத்து மனித நாகரிகத்தின் மனதில் தோன்றும் முன்பும் நாம் எதையெல்லாம் படைப்பு என்று சொல்கிறோமோ அவையெல்லாம் இருந்தன. அப்போதெல்லாம் அதைப் படைப்பு என்று யார் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார்கள்? 

யாரும் இல்லை. ஆனாலும் எல்லாமும் இருந்தது, அதுவும் சீராக இயங்கிக்கொண்டும் இருந்தது. அதுதான் இயக்கம்! 

ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லைவரைதான் நாம் படைப்பு என்று சொல்ல முடியும் அதற்கு அப்பால் இயக்கம் என்ற எல்லையைத் தொடாமல் நம்மால் முடியாது. 

அதனால்தான் நம்மைச் சுற்றியும் உள்ளும் நடக்கும் அனைத்தையும் படைப்பென்றும் இயக்கமென்றும் இரு விதமாக அறிகிறோம். 

படைப்பென்றும் இயக்கமென்றும் இருவிதமாக மட்டும் அறியப்ப்படும்வரை இரண்டுக்குள்ளும் முரண்பாடு வருவதில்லை! 

ஆதாவது படைப்பு என்பதும் இயக்கம் என்பதும் ஒரே பொருளைப்பற்றிய இரு பார்வையாக உள்ளது.

அடுத்த நிலைக்குப் போகும்போதுதான் முரண்பாடு ஏற்ப்படுகிறது.

ஆதாவது இயக்கம் என்பது பல்வேறு அறிவியல் சிந்தனைகளாகவும் படைப்பு என்பது பல்வேறு கற்பனைவடிவங்களாகவும் மாறுகிறது.

அறிவியல் பல்வேறு கண்டுபிடிப்புகளை நிகழ்த்தி ஸ்தூலமாகத் தன்னை நிரூபிக்கிறது. பல்வேறு அறிவியல் தத்துவங்களை உருவாக்குகிறது.

கற்பனை வடிவங்கள் பல்வேறு மூடநம்பிக்கைகளாகவும் அவற்றை உள்ளடக்கிய, நியாயப்படுத்துகிற  தத்துவங்களாகவும் மாறுகின்றன. 

அதனால் இயக்கம் மற்றும் படைப்பு என்ற இடத்தில் மட்டும் நின்று சிந்தித்தால் இரண்டு வித சிந்தனைகளும் எதிரும் புதிருமாக முரண்படுவதில்லை!  

அதைத் தாண்டிச் செல்லும்போதுதான் எது சிறந்த பாதை என்று வேண்டாத விவாதங்களும் பகைமை உணர்வும் ஏற்ப்படுகிறது.

ஆகவே ஆன்மிகத்தை அதன் பிறப்பிடமான படைப்பு அல்லது எல்லாமுமாயிருக்கிற பரம்பொருள், அதனுள் அடங்கியுள்ள நாம் உள்பட அனைத்தும் அதன் உட்கூறுகள், அவையெல்லாம் ஒன்றையொன்று இணக்கமாக அன்பை அடிப்படையாக கொண்டு இயங்குவதே சிறப்பு என்று வலியுறுத்தும் தத்துவங்கள் என நிறுத்திக்கொள்ளவேண்டும்.

அப்போது அறிவியலுடன் மோதவேண்டிய அவசியமோ அதைவிடத் தான்தான் உயர்ந்தது என்று சாதிக்கவேண்டிய அவசியமோ மூடநம்பிக்கைகள் என்ற குப்பைகளைத் தன்னுள் பேணிக் காக்கவேண்டிய அவசியமோ இருக்காது.

உலகில் கடவுளின் பேராலும் மதங்களின் பேராலும் மனித ரத்தம் சிந்தவேண்டிய அவசியமும் இருக்காது! 

ஆன்மிகமும் அறிவியலும் கைகோர்க்கும் அந்த நிலையே உயர்ந்த நிலை! 

இயக்கமென்றாலும் படைப்பு என்றாலும் ஒன்றைப் பற்றிய இரு வேறு முரணற்ற இணக்கமான பாதைகள் என்று வைத்துக்கொள்வதே சிறந்தது! 

2 comments:

  1. சிந்திக்க வைக்கும் பகிர்வு... நன்றி சார்...

    ReplyDelete