ss

Friday, December 21, 2012

விவசாயம் ( 42 )

காய்க்காரம்மா

முன்பெல்லாம் கிராமங்களில் இருந்து பெண்கள் இதுபோன்ற கூடைகளில் கத்தரிக்காய், வெண்டைக்காய், பாகற்காய், தக்காளி, இன்னும் வேறு சில காய்கறிகளையும் நிறைத்து விற்பனைக்காக உள்ளுரிலும், அக்கம் பக்கம் உள்ள நகரங்களுக்கும் தலைச் சுமையாக எடுத்துச் செல்வார்கள்! 

அவை சொந்த நிலத்தில் விளைந்ததாகவும் விற்பனை செய்வதற்காக விவசாயிகளிடம் விலைக்கு வாங்கியதாகவும் இருக்கும்.

அதை அவர்கள் நாளெல்லாம் சுமந்து விற்றுவிட்டு விற்ற பணத்தில் விவசாயிக்குக் கொடுத்த விலை போக மீதியைத் தங்கள் வருவாயாக வைத்துக் கொள்வார்கள்! 

அதைக்கொண்டு நிம்மதியாக வாழ்வும் செய்தார்கள்! 

அவர்களை அன்புடன் காய்க்காரம்மா என்று அன்புடன் அழைப்பார்கள்! 

ஆனால் இப்போது நிலைமை தலைகீழாக மாறிவிட்டது! 

அப்படியெல்லாம் பெண்கள் தலைச் சுமையாக சுமந்து விற்பதை பெரும்பாலும் நிறுத்தி விட்டார்கள்! 

காரணம் அந்தக் கூடை நிறையக் காய்கறிகளை விற்றால் தற்காலத்தில் சுமக்கும் கூலிகூடக் கிடைக்காது! 

விவசாயிக்கு எந்தப் பணத்தைக் கொடுப்பது? 

அதனால் நிறுத்தி விட்டார்கள்! 

ஆதாவது ஒரு காலத்தில் விவசாயி விளைவித்த விலை பொருள் விலைக்கு வாங்கித் தலைச் சுமையாக சுமந்து விற்றாலும் லாபம் கிடைக்கும் அளவு அவனுக்கு விலை கிடைத்தது. 

ஆனால் இப்போது தலைச் சுமையாகத்தான் விற்கவேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன் விவசாயி சும்மா கொடுத்தாலும் வாங்கி விற்க ஆளில்லை என்று சொல்லுமளவுதான்  விலை கிடைக்கிறது! 

ஒரு ஏழை விவசாயி எப்படிப் பிழைப்பது? 



2 comments:

  1. காலம் வேகமாக செல்வதால் அதற்க்கு தகுந்த மாற்றங்கள் தவிர்க்க முடியாதவை. தற்காலத்தில் ரப்பர் டிரே போட்ட தள்ளுவண்டிகளில் அதே கைகாரம்மா விர்க்கிரார்களே.

    ReplyDelete
  2. நான் சொல்ல வந்தது கூடையா தள்ளு வண்டியா என்பது அல்ல! ஒரு பெண் தனது தலைச் சுமையளவு காய்கறி கொண்டு சென்று விற்று அதில் கிடைக்கும் லாபத்தில் பிழைக்கமுடியுமா என்பதே! பிழைக்க முடியாதென்றால் அந்தப் பொருளுளுக்கு விவசாயிக்கும் கட்டுபடியாகும் விலை கிடைக்கவில்லை என்பதே! அதை நம்பி அவன் மட்டும் எப்படி வாழ்வான் என்பதுதான் நமது கவலை!

    ReplyDelete