ss

Wednesday, January 9, 2013

தத்துவம் ( 2 )

வளர்ச்சியும் வீக்கமும்  

மனிதன் பிற உயிரினங்களில் இருந்து வேறுபட்டவனாக அவனது தனிப் பாதையில் முதலடி எடுத்து வைத்ததில் இருந்து இன்றுவரை அவனுடைய வளர்ச்சி என்பதே உடலுழைப்பைக் குறைப்பது ஒன்றைத்தான் நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தது. 

இன்று ஆளே இல்லாமல் காரியங்கள் நடக்குமளவுக்கு நவீன விஞ்ஞானமாக வளர்ந்து விட்டது. 

ஆனால் ஒன்றே ஒன்றை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். 

நவீன விஞ்ஞானம் வரை அனைத்துக் காலகட்டங்களிலான மனித அறிவியல் வளர்ச்சியெல்லாம் உடலுழைப்பைக் குறைத்த அளவு மன உழைச்சலை அதிகப் படுத்தின என்பதே அது. 

உடன்பாடான விஷயமான உடலுழைப்பைக் குறைத்தது உணரப்பட்டது. வளர்க்கப் பட்டது.

எதிர்மறை அம்சமான மன உழச்சல், கவலை, துன்பம் போன்றவை உணரப்படவில்லை.

அறிவியல் வளர்ந்த அளவு அதற்கு ஈடாகத் தார்மிக நெறிகள் வளர்க்கப்பட வில்லை!

அதனால்தான் தார்மீக நெறிகளின் சிதைவைக் கணக்கில் கொள்ளாமல் அறிவியல் வளர்ச்சியை மட்டும் உண்மையான வளர்ச்சியாகக் கருதிக்கொண்டுள்ளோம். 

ஆதாவது வீக்கத்தை வளர்ச்சி என்கிறோம்.

No comments:

Post a Comment