ss

Saturday, April 20, 2013

தத்துவம் ( 8 )

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=295970363803983&set=pb.100001730669125.-2207520000.1366455161.&type=3&theater


வளர்ச்சி!
==========
இன்று மனித இனம் எவ்வளவு நவீனமாக வளர்ந்திருக்கிறது என்று ஆச்சரியப்படுகிறோம் அதிசயப்படுகிறோம் மகிழ்ச்சியடைகிறோம் ஆனால் உண்மை மிகவும் வேதனையானது. 

நமது வளர்ச்சி என்று எதையெதையெல்லாம் நினைக்கிறோமோ அவையெல்லாம் உண்மையில் வீழ்ச்சியே ஆகும். இயற்கையைச் சின்னாபின்னப் படுத்தி அதன் பயன்படு தன்மையை நாசப்படுத்தி அந்த நாசகர வடிவங்களையெல்லாம் வளர்ச்சசியென்று பெருமைப்படுகிறோம்.

மிகவும் பின்தங்கிய பழங்காலம் என்று நாம் இப்போது கருதும் காலங்கள்கூட அதற்கு முந்தைய காலத்தோடு ஒப்பிடும்போது நவினகாலங்களே.

அதுபோல வருங்காலத்திய மாற்றங்களுடன் ஒப்பிட்டால் இப்போது நவீனம் என்று கருதும் ஒவ்வொன்றும் பழைய கற்காலத்தை இன்று நாம் மதிக்கும் அளவுகூட மதிப்புப் பெறாது.

ஓவ்வொரு காலமும் அதற்கு முந்தைய காலத்தைவிட மிக மிக நவீனமானது@ அதற்குப் பின்னால் வரும் காலத்தைவிட மிக மிகப் பழமையானது.

எந்தக் காலமும் என்றென்றும் ஒரேமாதிரியான சிறப்பைப் பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்க முடியாது. எனவே சாராம்சத்தில் வரலாற்றின் ஒவ்வொரு காலகட்டமும் ஒரேமாதிரியான மதிப்புடையதே! ஆதாவது எந்த ஒருகாலகட்டமும் அதற்கு முந்தைய அல்லது அதற்குப் பிந்தைய காலங்களுடன் ஒப்பிடும்போது ஒரே மாதிரியான மதிப்புடையதாகத்தான் விடை கிடைக்கும்.

ஆனால் ஒன்றுமட்டும் உண்மை. மனிதன் மற்ற உயிரினங்களில் இருந்து மாறுபட்டு பரிணாம வளர்ச்சியில் என்று அடியெடுத்து வைத்தானோ அன்றிலிருந்து நாம் முன்னேறி வருவதாக நாம் எண்ணிக் கொண்டிருப்பது உண்மையின் ஒரு பக்கமே! . மறுபக்கமாகத்தை - பரிணாம வளர்ச்சியின் துவக்கம் என்பதை - மனித இனத்தின் அழிவின் துவக்கமாகக் கொள்ள வேண்டும்.

எந்த இயற்கை நாம் உருவாகக் காரணமாக இருந்ததோ அந்த இயற்கையை முன்னேற்றம், அறிவியல், வளர்ச்சி, நாகரிகம் என்ற பெயரால் அழித்துக் கொண்டு வருகிறோம். அழித்தொழிக்கும் வேகம் முன்னைவிட முன்னெப்போதையும்விட இப்போது மாபெரும் வேகத்தோடு நடைபெறுவதோடு மனிதன் அழிவில் இருந்து தப்ப வழியே இல்லை என்ற எல்லையைத் தொட்டாயிற்று.

எனவே மனித அழிவுக்குக் காரணமாக விளங்கிவரும் வளர்ந்து வரும் போக்கை மனித இனத்தின் வீழ்ச்சியாகத்தான் கொள்ள வேண்டும்.

No comments:

Post a Comment