ss

Wednesday, September 11, 2013

விவசாயம் ( 62 )

கருணை மனம்....

நமது மக்களின் மனதில் ஒடிக்கொண்டிருக்கும் விஷயங்களில் முக்கியமானது கருணை அல்லது இரக்கம் அல்லது ஜீவகாருண்யம்!

ஆனால் அதன் பொருளை உண்மையாகவே அறிந்திருக்கிறார்களா என்பது கேள்விக்குறிதான்!

எல்லா உயிர்களின் மேலும் அன்பு செலுத்த வேண்டும் என்கிறார்கள். கொல்லாமையைக் கடைப்பிடிக்கவேண்டும் என்றும் ஓயாமல் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறாhகள். மாமிசம் உண்ணவேண்டாம் பாவம் என்கிறார்கள்.

மாடுகளைக் கொல்லாமல் பராமரிக்கவேண்டும் என்கிறாhகள். காரணம் கேட்டால் மாடுகள் பாடுபடுகின்றன, பால் கறக்கின்றன,  அந்த நன்றிக்காக அவை பயனற்றுப் போன பின்னாலும் தீனி போட்டுப் பராமரிக்கவேண்டும் என்கிறாhகள்.

ஆனால் ஆடு, பன்றி, கோழி, எருமை இவற்றைப்பற்றியெல்லாம் ஒன்றும் வாய்திறப்பது இல்லை! 

பால் கறக்காத, பாடுபடாத மாடுகளைப் பற்றயும் ஒன்றும் சொல்வது இல்லை.

எந்தெந்த உயிரினங்களைக் கொல்லலாம், எந்தெந்த உயிரினங்களைக் கொல்லக் கூடாது என்றெல்லாம் சொல்வது இல்லை! 


பால் கறப்பதற்காக அல்லது வயலில் வேலை செய்வதற்காக ஒருவர் மாடு வாங்;குகிறார் என்றால் அந்த மாடு பால் வற்றிய பின்னால் அல்லது அந்த வேலைக்காக வாங்கிய மாட்டுக்கு வேலை இல்லை அல்லது தீவனம் இல்லை என்றால் அவற்றை யார் பாதுகாப்பார்கள் என்ற கேள்விக்கெல்லாம் பதிலே கிடையாது! 

மாடுகளைக் கொல்பவர்களையும் மாமிசத்தை உண்பவர்களையும் குற்றம் சொல்கிறார்களே தவிர கொல்வதற்காக விற்பவர்களை ஒன்றும் சொல்வதில்லை!

சரி அதுதான் போகட்டும் இந்தக் கருணாமூர்த்திகள் எல்லா உயிர்களையும் நேசிக்கவேண்டும் எவ்வுயிரையும் கொல்லக்கூடாது என்று சொல்கிறார்களே தவிர இவர்கள் எந்தெந்த உயிர்களை எப்படி நேசிக்கிறார்கள் என்று பார்த்தால் வேடிக்கையாகத்தான் இருக்கும்.

மாடு கொல்லப்படுவதால் வருந்தும் இவர்கள் எருமைகள் கொல்லப்படுவதை எண்ணி வருத்தப்படுவது இல்லை!

ஒரு பூனை கொல்லப்பட்டால் வருந்தும் இவர்கள் பாம்பு கொல்லப்பட்டால் வருத்தப்படுவது இல்லை!

தேள், பூரான், குளவி, எறும்பு, கொசு, ஈ, இவையெல்லாம் கூட்டங் கூட்டமாகக் கொல்லப்பட்டாலும் யாரும் வருந்துவதாகக் காணோம். மாறாக. தேவைப்பட்டால் அவர்களும் கொல்லவே செய்கிறார்கள்.

மற்ற உயிரினங்கள்தான் போகட்டும் மாடுகளுக்காகக் கவலைப்படும் இவர்கள் மனிதர்களைப்பற்றி என்ன நினைக்கிறார்கள்? மனிதருள்ளும் வேண்டியவர்களுக்காக ஒரு விதமாகவும் வேண்டாதவர்களுக்கு ஒரு விதமாகவும் தங்களுக்கு நெருக்கமானவர்களுக்கு ஒருவிதமாகவும் சம்பந்தமில்லாதவர்களுக்கு ஒரு விதமாகவும் விதவிதமாக தங்கள் இரக்க உணர்வை வெளிப்படுத்துவார்கள்.

நமக்குத் தொடர்பில்லாத வெளிநாடுகளில் நடக்கும் மனிதருக்கு எதிரான கொடுஞ் செயல்களை இவர்கள் கண்டுகொள்வது இல்லை! போர்களில் எராளமானவர்கள் கொல்லப்படுவது பற்றியெல்லாம் இவர்கள் வருந்துவதோ எதிர்ப்புக் குரல் எழுப்புவதோ இல்லை!

இத்தகையவர்களின் கருணையெல்லாம் உயிரினத்தின் உருவத்தையும் அவற்றுக்கும் இவர்களுக்கும் உள்ள தொடர்பையும் இவர்களது நம்பிக்கையையும் அவை தொடர்பான பயன்பாட்டையும் பொறுத்தே அமையும் 

மற்றபடி ஒவ்வொரு விநாடியும் எண்ணற்ற உயிர்களை அழித்தே ஒவ்வொரு உயிரினமும் வாழ்ந்து வருகின்றன என்ற அடிப்படை உண்மைகளையெல்லாம் அவர்கள் கணக்கில் கொள்ளப்போவது இல்லை!

இதில் உள்ள கொடுமை என்னவென்றால் இவர்கள் எல்லா உயிரினங்களின் மேலும் அக்கரையும் கருணையும் உள்ளவர்கள் போலும் மற்றவர்களுக்கு அந்த மாதிரியான கருணை உணர்வு கொஞ்சம்கூட இல்லை என்பதுபோலும் நினைத்துக்கொண்டும் சொல்லிக்கொண்டும் இருப்பதே! 

 இவர்களின் கொள்கைப்படி உலகில் கொல்லாமையைக் கடைப் பிடிப்பது எப்படி என்ற கேள்விக்கும் இவர்களிடம் சரியான பதில் வராது! 

நாம் சொல்லும் அறிவு பூர்வமான எpளக்கங்களைக் காதில் போட்டுக்கொள்ளாமல் அவர்கள் சொல்கின்ற அபத்தமான கோட்பாட்டின்படி மற்றவர்கள் நடக்கவேண்டும் என்றும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

அதனால் அவர்களின் கோரிக்கைகளை உலக சமுதாயம் என்றும் ஏற்றுக்கொள்ளப்போவதும் இல்லை. மதிக்கப்போவதும் இல்லை! அதனால் கொல்லாமை கொல்லாமை என்று கிளிப்பிள்ளைகளைப்போல் சொன்னதையே திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக்கொண்டிருப்பதை நிறுத்தி விட்டு எது சாத்தியமோ அந்த வழி நடப்பதே சிறந்தது! 

ஆதாவது மனிதருக்குத் தொடர்புள்ள மனிதர்கள் நேசிக்கக்கூடிய மனிதருக்குத் தீங்கு விளைவிக்காத மனிதருக்கும் மற்ற உயிரினங்களுக்கும் பயன்படும் நிலையில் உள்ள எந்த உயிரினங்களையும் கொல்லாமல் இருக்கலாம். இருக்கவேண்டும்.

ஆனால் சிலவகை உயிரினங்களை உணவுக்காகவும் சிலவகை உயிரினங்களை அவற்றின் தீங்கு கருதியும் கொல்வது தவிர்க்க முடியாது!

வேறு எண்ணற்ற நுண்ணுயிர்களைக் கொல்ல விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும் நம்மை அறியாமல் அல்லது தவிர்க்க இயலாத தேவைகளால் கொல்லவேண்டியதுள்ளது. அதையும்  தவறாகக் கருத முடியாது.

நாம் உண்ணாத ஆனால் வேலைக்காக வைத்திருக்கும் பிராணிகளை இறுதி வரை பராமரித்து ஆதரிக்க வேண்டும். அல்லது அத்தகைய உயிரினங்கைளப் பராமரிக்க மட்டும் அரசே பாதுகாப்பு மையங்களை ஏற்படுத்த வேண்டும்.

நாம் செய்யக்கூடியதெல்லாம் வளர்ப்புப்பிராணிகளிடம் அவற்றின் ஆயுள்வரையும் உணவுக்காகவும் வேலைக்காகவும்  வளர்ககும் பிராணிகளிடம் அவை கொல்லப்படும் வரையும் அன்பாக இருப்பதும் துன்புறுத்தாமல் இருப்பதுமே ஆகும்.

காரணம் மனித இனத்துக்கு இயற்கையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ள வாழ்க்கை முறை அதுவே! 

அதை உணராமல் சொல்லப்படும் கருணை சம்பந்தப்பட்ட எந்தக் கருத்துக்களும் சமுதாயத்தில் செல்லுபடி ஆகாது!  நடைமுறைக்கும் ஒத்து வராது! 

1 comment:

  1. /// வேறு எண்ணற்ற நுண்ணுயிர்களைக் கொல்ல விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும் நம்மை அறியாமல் அல்லது தவிர்க்க இயலாத தேவைகளால் கொல்லவேண்டியதுள்ளது. அதையும் தவறாகக் கருத முடியாது... ///

    இது வெறும் சால்ஜாப்பு என்றே தோன்றுகிறது ஐயா...

    /// மனித இனத்துக்கு இயற்கையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ள வாழ்க்கை முறை... ///

    என்னவென்பது விளக்கமாக சொன்னால் சந்தோசப்படுவேன்... நன்றி ஐயா....

    ReplyDelete