ss

Monday, March 10, 2014

உணவே மருந்து ( 81 )

நெரிசல்.......

நண்பர்களே! 

பல நண்பர்கள் பல நேரங்களில்  இயற்கை உணவு தொடர்பாக சில கருத்துக்களைச்  சொல்கிறார்கள்! 

ஆதாவது இயற்கை உணவு உண்டால் மனதுக்கு உண்ட திருப்தி ஏற்படுவது இல்லை..... பசி தாங்க மாட்டேன் என்கிறது ......என்பது போன்றவைதான் அவை.....

அது உண்மையில் மகிழ்ச்சிக்கு உரிய ஒரு செய்தி ஆகும். 

ஆனால் குறைபோல் நினைக்கிறார்கள். 

அது ஏன் என்று பார்ப்போம்!.

போக்குவரத்து அதிகம் உள்ள நகரச் சாலைகளில் என்ன நடக்கிறது?

அடிக்கடி போக்குவரத்து நெரிசல் ஏற்படுகிறது.

 வாகனங்களின் அதிகமான போக்குவரத்தால் ஏற்கனவே சுற்றுச் சூழல் மாசால் காற்றில் கலந்துள்ள அசுத்தங்கள் எல்லாம் புகையாகப் பறந்து நம்மை மூச்சுத் திணரவைக்கின்றன.

உழைப்பாலும் வெய்யிலாலும்  வியர்வை வருவதற்குப் பதிலாக அவையில்லாமலே வியர்வை கொட்டுகிறது . மூச்சுத் திணறுகிறது. 

ஒரு கட்டத்தில் அந்த இடத்தை விட்டுத் தப்பித்தால் போதும் என்ற எண்ணம் ஏற்படுகிறது. 

அந்த நேரத்தில் அங்கு சென்றதே தவறு என்ற எண்ணம் வருகிறது!

அடிக்கடி இப்படி அவஸ்தையைச் சந்திக்கும் ஒருவருக்கு அந்தச் சூழலில் அங்கு பயணிக்கவேண்டும் என்ற உணர்வே குறைந்துபோகிறது. 

ஆனாலும் தவிர்க்க முடியாமல் திணறிக்கொண்டு விருப்பம் இல்லாமலே பயணம் செய்துகொண்டுதான் இருப்போம். காரணம் நமது வாழ்க்கைத் தேவைகள் அப்படி. 

ஆனால் போக்குவரத்து சுகமாகவும் சுற்றுச் சூழல் மாசு அற்றதாகவும் மனதுக்கும் உடலுக்கும் இதமாகவும் உள்ள இயற்கை அழகு மிக்க ஒரு சாலையில் பயணம் செய்தால் அதற்கு நேர்மாறான உணர்வுகள் ஏற்படும் அல்லவா?

ஆதாவது அந்தச் சாலையில் பயணிக்கவேண்டும் அந்த இன்பத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற உணர்வு மேலோங்குகிறது அல்லவா? 

இந்த இரண்டு நிலைகளையும் மாசுபட்ட சமைத்த உணவுகள் மற்றும்  இயற்கை உணவுகள் ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்!...

இயற்கையில் கிடைக்கும் உணவுப்பொருட்களைக் கண்டபடி வெப்பத்தாலும், எண்ணையில் பொரித்தும் சின்னாபின்னப் படுத்தி வேதிப் பண்புகளை ஏற்றி, உடல்கூறு இயலுக்கு ஒவ்வாத வகையில் மாசு படுத்தி வயிற்றில் திணிக்கிறோம்!....

அதன்காரணமாக சுவை உறுப்பான நாக்கு ஒன்றைத் தவிர உடம்பில் உள்ள எந்தப் பகுதியும் உறுப்பும் செரிமான மண்டலங்களும் விரும்பாத துன்ப உணவை உணவுப்பாதையில் செலுத்துகிறோம். 

அதை நாக்கு தவிர உணவுப்பாதையின் ஒவ்வொரு அங்குலமும் எதிர்த்துப் போராடுகிறது!...

அதன்விளைவாக அஜீரணம், பசியின்மை, வயிற்றுக் கோளாறு, பல்வேறு விதமான எதிர்மறை உணர்வுகள் பல்வேறு வடிவங்களில் உடலில் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகின்றன.

பழக்கத்தின் காரணமாக ஒரு சராசரி நிலையில் மந்தமாகவும், பசியில்லாமல் ருசிக்காக உண்ணும் நிலையிலும் வாழ்கிறோம்.  

அதற்கு மாறாக இன்னொன்றையும் பார்க்கவேண்டும்.

இயற்கையில் விளையும் காய்கள், கனிகள், பழச் சாறுகள், கொட்டைப் பருப்புகள், கிழங்குகள், உலர்பழங்கள், பால்பிடித்த தானியங்கள், கரும்புச் சாறு, தேன், முளைக்கட்டிய தானியங்கள், மற்றும் இவைபோன்றவைஎல்லாம் நாவிற்கு சுவை மட்டுமல்ல உடலின் ஒவ்வொரு துணுக்காலும்  ரத்தினக் கம்பளம் விரித்து வரவேற்கப் படும். 

காரணம் அதன் பாதையில் எந்த நெரிசலும் இல்லை. இடையூறும் இல்லை! 

எந்தப் பகுதியும் அவற்றை எதிர்த்துப் போராடுவது இல்லை! 

உள்ளே செல்லும் உணவும் அதை எதிர்பார்த்திருக்கும் அங்கங்களும் நண்பர்களாகக் கொஞ்சுகின்றன. அவற்றின் பயணம் தடையற்றதாக நடைபெறுகிறது. 

அதனால் அடுத்த நேர உணவுக்கான எதிர்பார்ப்பு சமையல் உணவுக்கு முன்பாகவே துவங்கி விடுகிறது!...

ஆதாவது நன்றாகப் பசிக்கிறது என்று பொருள்!

ஆதாவது நன்றாகச் செரிக்கிறது என்று பொருள்! 

ஆதாவது உடல்நலனுக்கு எதிராக உடலின் எந்தப் பாகத்திலும் தவறுகள் நிகழவில்லை என்று பொருள்! 

சுருங்கச் சொன்னால் நமது பயணம் மாசுபட்ட நெரிசலில் சிக்கித் திணறாமல் இனிய பயணமாக இருக்கின்றது என்று பொருள்! 

அதைவிட இன்பம் வேறென்ன வேண்டும்?.....

 

2 comments:

  1. அனைத்தும் அவரவர் மனதைப் பொறுத்து தான் ஐயா...

    இனிய பயணத்திற்கு நன்றி...

    ReplyDelete
  2. நன்றி நண்பரே!

    ReplyDelete