ss

Saturday, May 31, 2014

ஆன்மிகத்தில் ஒரு புதுப்பாதை ( 34 )

வீடு பேறு....

ஆன்மிகத் தத்துவ ஞானிகளில் பெரும்பாலோரும்.அவர்களைப் பின்பற்றுபவர்களில் பெரியோர்களாக மதிக்கப் படுபவர்களும் அடிக்கடி பேசும் ஒரு முக்கியமான தத்துவம் வீடு பேறு!....

அது என்ன வீடுபேறு?

பிறப்பு இறப்பு அற்ற நிலையைத்தான் வீடு பேறு என்கிறோம்.

ஆதாவது அனைத்துமாக இருக்கிற பரம்பொருளில் இணைபிரியாமல் ஐக்கியமாகிக் கலந்து இருப்பது!

அதன் மூலம் உலகில் எவ்வுயிராகவும் பிறவாமல் இருப்பது!

உலகில் பிறவாமல் இருந்தால் உணர்வுள்ள வாழ்வை உணர்வது எப்படி?

துன்ப மயமான நரகம் வேண்டாம், இன்ப மயமான சொர்கத்தை ஏன் மறுக்க வேண்டும்?

பிறப்பு இறப்பு இல்லாவிட்டால் சுவர்க்கத்தை அடைவது எப்படி?

பிறப்பிறப்பு இல்லை என்ற நிலையைவிட சுவர்க வாழ்வு மேலானது அல்லவா?....

அதை ஏன் மறுத்து ஒதுக்க வேண்டும்?

காரணம் உள்ளது!

ஆதாவது சுவர்க்கம் என்ற ஒன்றை விரும்பினால் அதை அடைவதற்கான தகுதிகளை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

அப்படி வளர்த்துக்கொள்ளாமல் மாறாக நடந்தாலோ அல்லது சுவர்க்கம் கிடைத்தபின்னாலும் தவறு செய்தால் மீண்டும் நரகம்தான்!

இந்த சுவர்க்கத்தை அடைவதற்கான முயற்சியில் வெற்றி பெற்றவர்களைவிடத் தோல்வி அடைந்தவர்களும் அடைபவர்க்களும்தான் அதிகம்!

அதனால் இந்த இரண்டும் வேண்டாம் என்றால் பிறப்புக்கு முந்தைய நிலையில் ஆதாவது இறை நிலையில் இருந்து உயிர் நிலைக்கு மாறிச் செல்லாத ஆதாவது நிரந்தரமாக இறைநிலையிலேயே நிரந்தரமாக இருந்துவிட்டால் அதைவிடத் துன்பமற்ற நிலை வேறு எதுவாக இருக்க முடியும்?

அதுதான் வீடு பேறு எனப்படுகிறது!

இப்படி வீடுபேற்றைப் பற்றி இவ்வளவு உயர்ந்த விருப்பம் கொண்டிருக்கும் நம்மில் யாராவது அதை அடைந்திருக்கிறார்களா?....

அடைந்திருப்பார்கள்...ஆனால் அவர்கள் யார் என்று திட்டவட்டமாகச் சொல்ல முடியாது.

அதனால் மக்களால் உயர்ந்த நிலையில் வைத்துப் போற்றப் படுபவர்களை வீடுபேறு அடைந்தார்கள் என்று சொல்வது வழக்கம் ஆகி விட்டது!

அவர்கள் அடைத்தார்கள் என்பதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லாமலே அடைந்தார்கள் என்று சொல்கிறோம்.

அவர்கள்மேல் மதிப்பு வைத்திருக்கும் அனைவரும் அதை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்....

ஆக இன்னதென்று அறியப்படாத ஒரு நிலையை பலர் அடைந்தார்கள், இன்னும் அனைவரும் அடையலாம், அடைய முடியும் என்ற நம்பிக்கை இருப்பது மட்டுமல்ல வளர்க்கவும் படுகிறது.

இது ஆன்மிகத்தின் கூறுகளாகக் கருதப்படும் அனைத்து மதங்களும் ஏறக்குறைய வேறுபட்ட கண்ணோட்டத்தில் பின்பற்றும் ஒன்றாகும்.....

இப்போது நாம் முன்வைக்கும் கேள்வி என்னவென்றால் இந்த சுவர்க்கம், நரகம், வீடுபேறு ஆகியவை எங்கு இருக்கின்றன ? அவற்றை அடையும் வழிகள் என்ன என்பதே?...

யாருக்காவது இதற்கான பதில் திட்டவட்டமாகத் தெரியுமா?

இந்த மூன்றையும் அடைந்தவர்கள் யார் என்று தெரியாமலேயே அதை ஆணித் தரமாக நம்புவதற்குக் காரணங்கள் என்ன?

காரணம் என்ன என்பதை அறியும் முன்பாக அப்படிப்பட்ட கருத்துக்கள் ஏன் தோன்றின என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்

இவை மூன்றுக்கும் உள்ள வேறுபாடுகள் என்ன?

ஒன்று இன்பமயமனது! மற்றொன்று துன்பமயமானது! மூன்றாவதோ இந்த இரண்டும் அற்றது!

துன்பமயமானதையும் தவிர்த்து, இரண்டும் கேட்டானையும் தவிர்த்து இன்பமயமான ஒரு நிலையைத்தான் உயர்ந்த நிலையாகக் கொள்ள வேண்டும்?

ஏன் அப்படிக் கொள்ளவில்லை!

அதில்தான் அனைத்தும் அடங்கியுள்ளது!.....

ஆதாவது வாழும் ஒவ்வொருவரும் இன்பமான வாழ்வையே விரும்புகிறோம்! ஆனால் அனைவருக்கும் அது வாய்ப்பது இல்லை!

ஆனால் துன்பமான வாழ்வு அனைவருக்குமே வாய்க்கிறது!

ஆதாவது விரும்பி முயற்சி செய்யும் இன்ப வாழ்வு கிடைப்பது இல்லை.

ஆனால் வேண்டாம் என்று நினைக்கின்ற துன்ப வாழ்வு கிடைக்கிறது!

இது விருப்பத்துக்கு நேர் எதிரான அம்சம்!....

இது பெரும்பாலோருடைய வாழ்வில் யதார்த்தமாக இருப்பதால் ஏமாற்றமே வாழ்வின் பொருளாகி விட்டது!

துன்பத்தை விரும்பமுடியவில்லை. இன்பம் எவ்வளவு முயன்றாலும் கிடைப்பதும் இல்லை!

அதனால் உண்மையில் துன்பம் ஒன்றே வாழ்க்கையாக உணரப்படுகிறது!

அதனால் கிடைக்காத இன்பத்தைத் தேடித் தேடி அலைந்து துன்பமே வாழ்வாக வாழ்வதைவிட இன்பமும் வேண்டாம் துன்பமும் வேண்டாம் என்ற நிலைக்குப் போய்விட்டால் அது துன்பத்தை விட உயர்ந்ததுதானே!

அதனால் இன்பதுன்பங்களின் மேல் பற்று வைக்காமல் ஆதாவது இன்பத்தை இன்பமாகவும் துன்பத்தைத் துன்பமாகவும் நினைக்காமல் பற்றற்ற வாழ்வில் நிலைத்திருப்பதே உயர்ந்த நிலையாகச் சொல்லப்பட்டது.

ஆனால் அப்படிப்பட்ட நிலையில் வாழ்ந்தவர் யாரும் இல்லை!

காரணம் அப்படி வாழ்வது நடைமுறை வாழ்வில் சாத்தியமாக இருக்கவில்லை!

அப்படியானால் இதற்கு என்னதான் முடிவு?

அதுதான் சுவர்க்கம், நரகம், வீடுபேறு.....

யதார்த்த வாழ்வில் கிடைக்காத இன்பங்களைஎல்லாம் சுவர்கத்தில் கிடைக்கும் என்று ஆறுதல் சொல்லப்பட்டது.

தவறான செயல்களுக்கான தண்டனை நரகத்தில் கிடைக்கும் என்று சொல்லப்பட்டது.

ஆனால் இவை இரண்டுமே தொடர்ந்து பந்தத்திலும் பிறப்பு இறப்பான வாழ்விலும் நாட்டத்தை அதிகரிக்கக் கூடியவையாக இருப்பதால் இவை இரண்டையும் தாண்டி அவை இரண்டுமே அற்ற ஒன்றான வீடுபேறு என்ற ஒரு கருத்து உயர்த்திப் பிடிக்கப்பட்டது...

ஆனால் இவை எதுவுமே மக்களின் துன்பங்களுக்குத் தீர்வாகவும் இன்பங்களுக்கு வழியாகவும் இருக்கவில்லை.

காரணம் என்ன?

காரணம் ஒன்றே ஒன்றுதான்!
ஆதாவது துன்பங்களைத் தவிர்ப்பதற்கும், இன்பங்களை அடைவதற்கும் எது சரியான வழியோ அது கற்பிக்கப்படவில்லை! பின்பற்றப்படவும் இல்லை!

ஆதாவது மனித இனத்தின் கோட்பாடுகளில் பெரும்பாலானவை இந்த உலகமே மனிதனுக்காகப் படைக்கப்பட்டது என்கிற நிலைபாட்டில் இருந்தே உருவாகிறது.

அடிப்படையான அந்த நிலைபாடு தவறானதால் அதனை அடிப்படையாகக் கொண்ட தத்துவங்களும் தவறாகவே வழி காட்டுகின்றன!

ஆனால் மனிதரும் இயற்கையின் ஒரு அங்கமே , உலகம் அனைத்து உயிர்களுக்கும் சொந்தம் என்ற அடிப்படையில் உருவாகும் தத்துவங்கள் தவறான வழிகாட்டுதல்களைச் செய்யாது....

ஆதாவது கேள்விகளுக்குப் பதிலாகவும் விவாதங்களில் எதிர்ப்படும் கருத்துக்களைச் சந்திப்பதர்காகச் சொல்லப்படும் விளக்கங்களாகவும்தான் நடைமுறையில் உள்ள ஆன்மிகக் கோட்பாடுகள் தோன்றி வளர்ந்தனவே அன்றி அனைத்து மக்களுக்கும் தெளிவான வழிகாட்டும் நோக்கில் அல்ல!

அதனால்தான் அவை மூட நம்பிக்கைகளை எதிர்த்துப் போராடுவதும் இல்லை.

மக்களை மூட நம்பிக்கைகளில் இருந்து விடுவிக்க முயல்வதும் இல்லை!

அதனால் ஆன்மிகம் என்பதே மூடநம்பிக்கைகள் மட்டுமே என்பதான ஒரு நிலைக்கு மக்கள் ஆகிவிட்டார்கள்.

அதன்காரணமாகவே ஆன்மிகத்தை மூட நம்பிக்கைகளில் இருந்து விடுவிக்க வேண்டும் என்பதற்கு முன்னுரிமை கொடுக்கிறேன்....


No comments:

Post a Comment