ss

Wednesday, November 26, 2014

எனது மொழி ( 180 )

மகிழ்ச்சிக்குரிய காயங்கள்!

சமூகத்தில் நற்பண்புகள் மிகவும் குறைந்துபோய்விட்ட இக்காலகட்டத்தில் விடாப்பிடியாக சிலர் உயர்ந்த பண்புகளைக் கடைப்பிடிப்பதை வாழ்க்கை நெறியாகக் கொண்டு உள்ளார்கள்! 

ஆனால் அவர்கள் மனம் மகிழ்வதைவிட மனம் புண்படும் வாய்ப்புகள்தான் பல மடங்கு அதிகமாக இருக்கிறது.

அதனால் சமூகத்தில் தங்களின் உயர் பண்புகளுக்குக் கிடைக்கும் வரவேற்பை நினைத்து மனம் மகிழ நினைப்பதைவிட அந்த நிலையிலும் தாங்கள் உயர்பண்புகளைப் பின்பற்றுவதற்கான பரிசாகக் கிடைக்கும் காயங்களை மகிழ்ச்சிக்குரிய விஷயங்களாக நினைத்து அனுபவித்துப் பழகிக்கொள்ள வேண்டும்.
===================================================================

ஏக்கம்!

ஏதாவது செய்யவேண்டும் என்று நினைப்பதும் எதுவும் செய்ய முடியாமல் தவிப்பதும் நல்லோரின் மனப் போராட்டமாகி விட்டது!

நாடே கிரிமினல்களின் காலடியில் கிடந்தால் யார் யாரைக் காப்பாற்றுவது?

கை கொடுப்பது?

ஆளவரும் ஒவ்வொருவரும் துவக்கத்தில் புலிகளாகக் காட்டிகொள்கிறார்கள்.

பின்பு எலிகளாகவும் பெருச்சாளிகாளாகவும் மாறிப் போகிறார்கள்.

காரணம் அவர்களின் பிறப்பிடமே கிரிமினல்களின் கூடாரங்கள்!

உயிருடன் இருக்கும்போது நாயைச் சுடுவதுபோல் சுட்டுக் கொல்ல வேண்டிய நபர்களெல்லாம் செத்தபின்னால் தியாகிகளாகவும் அமரர்களாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டு மக்களை ஏமாற்றும் முகமூடிகளாக மாற்றப்படுகிறார்கள்!

வாழவே தகுதியற்ற நபர்களை விட்டுவைப்பதே பாவம் என்பதுபோன்ற நபர்களை உயர்ந்த விருதுகளைக் கொடுத்து மரியாதை செய்கிறார்கள்.

நீதியைக் காக்கவேண்டிய பணியில் நீதியும் நேர்மையும் அற்றவர்கள் நிறைந்திருக்கிறார்கள்.

நாட்டில் குடிமகனாக வாழ்வதே பெருத்த அவமானமாக இருக்கிறது!

இப்படிச் சொன்னதற்காகவே நம்மை ஏதாவது ஒரு நல்ல சமூகம் நிலவுகின்ற ஒரு நாட்டுக்கு நாடு கடத்தப்பட மாட்டார்களா என்று ஏக்கமாக இருக்கிறது!


No comments:

Post a Comment